vrijdag 5 februari 2016

Hoffelijkheid en beleefdheid kosten niets...

Bijna alle ouders zeggen dat ze waarden als 'beleefdheid' en 'hoffelijkheid' erg belangrijk vinden. Ze vinden het dan ook essentieel dat hun kinderen leren hoe ze zich op een fatsoenlijke manier moeten gedragen tegenover de medemens. Waarom is het voor zoveel mensen dan zo'n moeilijk punt?

De laatste tijd schijnt beleefdheid een voorbijgestreefd gegeven te zijn. En weet je wat ik dan nog het ergste vind? Meestal zijn het niet de kinderen die zich slecht gedragen, maar de volwassenen. Zijn deze boertige volwassenen dezelfde ouders die hun kinderen zo graag beleefdheid willen bijbrengen? Dan vrees ik dat ze het belang van het goede voorbeeld geven danig onderschatten...

In enkele weken tijd mocht ik de teloorgang van deze - oh zo mooie - waarden meermaals aan de lijve ondervinden.
Ik maakte een lijstje met mijn ergernissen:


  • Ik koop al wel eens iets op een tweedehandssite. Iedereen weet dan er dan meestal eerst wat heen en weer wordt gemaild om concrete afspraken te maken. Blijkbaar is het tegenwoordig 'not done' om je tegenpartij aan te spreken met bijvoorbeeld 'beste'. Neen, we vallen meteen met de deur in huis, we gebruiken uiteraard geen beleefdheidsvormen zoals 'aub' of 'dank u' en waarom zou een zin in godsnaam met een hoofdletter moeten beginnen? Als er van zinnen al sprake is tenminste... meestal zijn het wat onsamenhangende woorden in telegramstijl. Ben ik nu echt zo ouderwets dat ik me hier aan erger? Hoeveel moeite kost het om een fatsoenlijke mail te schrijven? Niet erg veel lijkt me, en het maakt de omgang er toch een heel pak aangenamer op .
  • Vorige week kocht ik twee t-shirts voor mijn zoontje op zo'n site. De verkoopster zou ze verzenden met de post. Jammer genoeg kreeg ik nooit mijn t-shirts aan. Na enkele beleefde en geduldige mails van mijn kant kreeg ik geen enkel antwoord van de verkoopster. Na een paar dagen mailde ze me (in de hierboven beschreven stijl) dat het pakje terug bij haar thuis was aangekomen, ze wist blijkbaar niet waarom. De post zou het terug naar mij verzenden. Ik kreeg het pakje deze keer inderdaad aan... bleek dat de dame te gierig was geweest om het voldoende te frankeren. Ik had nochtans de verzendkosten netjes op haar rekening gestort. Tja, waar gaat de wereld naartoe als je iemand al moet oplichten voor één euro of zo. Ik was in ieder geval blij dat ik de t-shirts uiteindelijk toch nog had ontvangen.
  • Als ik 's morgens mijn kind afzet aan school groet ik altijd vriendelijk de andere ouders, de meesten vinden het op één of andere manier teveel moeite om iets terug te zeggen of om zelfs gewoon maar te knikken. Wanneer ik in de wachtzaal bij de dokter binnenkom knik ik ook altijd beleefd naar de andere wachtenden. Blijkbaar wordt dit echter niet meer gedaan tegenwoordig. Meestal krijg ik alleen wat verbaasde blikken terug.
  • In het verkeer kom je ook dagelijks mensen tegen die denken dat héél de wereld enkel rond hen draait. Wanneer ik bijvoorbeeld mijn wagen in de berm rijdt om een andere chauffeur te laten passeren in een smalle straat, krijg ik in plaats van een opgestoken hand als bedankje, een zelfvoldane blik in mijn richting. Een blik die me lijkt te willen zeggen: 'het is niet meer dan normaal dat jij voor MIJ aan de kant gaat'. Poehoe, wat een ego's, denk ik dan. Sinds ik rijd met een klein groen autootje lijkt het er helemaal op dat ik geen respect meer mag verwachten van de andere chauffeurs in het verkeer. En als je dan ook nog eens vrouw bent en blond...
  • Gisteren was er een technicus van T.elenet bij ons thuis aan het werk om een nieuwe modem te plaatsen. Plots ging de bel. Er stond een onbekende meneer voor de deur. Hij zei me dat hij net naar de kinesist was geweest bij ons in de straat en dat hij de camionette van T.elenet had zien staan op onze oprit. Hij vroeg me of hij binnen mocht komen om de technicus te spreken, want hij had problemen met zijn internet thuis. Duh... ik dacht het niet meneer! Maak jij ook maar gewoon een afspraak met de klantendienst, zoals iedereen! Ik moet wel zeggen dat ik perplex stond van zijn lef, hij woonde zelfs niet eens bij ons in de buurt.
  • En nu nog een laatste om af te sluiten: mensen die op de deur kloppen van het dokterskabinet terwijl je daar als patiënt  binnen zit. Ze hebben geen tijd om even hun beurt af te wachten in de wachtzaal. Ik zou het niet durven persoonlijk. Gelukkig heb ik een assertieve dokter, die deze heerschappen kordaat naar de wachtzaal verwijst.

Nu vragen jullie je misschien af hoe ik omga met dit soort ongemanierde mensen. Wel, ik blijf altijd heel erg beleefd, soms zelfs overdreven beleefd. Je moet hun gezicht dan zien... Ik denk altijd: beleefdheid kost niets, ik verlaag me niet tot jouw niveau!

Hebben jullie ook de indruk dat waarden als 'hoffelijkheid' en 'beleefdheid' aan het afbrokkelen zijn in onze maatschappij?



42 opmerkingen:

  1. Hoffelijkheid is inderdaad tegenwoordig ver te zoeken. Ik erger me bijna dagelijks aan de hoffelijkheid in het verkeer. De auto's parkeren op het fietspad, dan moet je je als fietser in allerlei bochten wringen om veilig verder te raken.
    Of ze hebben het lef om je vriendelijk te tonen dat je verder mag. Op een drukke baan tussen voorbij razende auto's . Als je dan zegt dat het niet doet zijn ze boos dan heb je als fietser veel noten op je zang. Maar dat zij in fout zijn en op het fietspad geparkeerd staan is dan maar bijzaak.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat herken ik! Als fietser word je inderdaad heel vaak onrespectvol behandeld. Veel automobilisten voelen zich koning op de weg en daar handelen ze ook naar. Het tegenovergestelde bestaat jammer genoeg ook, maar dan gaat het meestal over wielertoeristen die denken dat ze de Tour de France aan het rijden zijn op de weg...

      Verwijderen
  2. Ik heb nogel geluk, geloof ik. Ruim een jaar geleden ben ik verhuisd naar een ander deel van Nederland. En steeds weer valt het me op hoe vriendelijk, beleefd en meelevend mensen hier zijn. Ik geniet er steeds opnieuw van :-)
    In mijn vorige woonplaats waren mensen ook heel beleefd maar veel afstandelijker.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is inderdaad heel fijn. Hier wonen ook wel veel vriendelijke beleefde mensen hoor, gelukkig zijn de onbeleefderiken in de minderheid. Maar ze zijn er wel, en véél meer dan vroeger...

      Verwijderen
  3. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hallo,

    een interessant stuk maar wat dat eerste puntje betreft ben ik het niet helemaal met je eens. Soms is het onbeleefdheid maar vaak is het ook gebrek aan schriftelijke vaardigheden. Een verbazend aantal mensen is laaggeletterd.
    Zelf heb ik computerlessen gegeven aan volwassenen, voornamelijk gepensioneerde die maar tot 14 of 16 jaar naar school geweest zijn. Ze willen wel leren e-mailen maar weten nooit hoe ze er aan moeten beginnen. Zowel de spelling als een zin op papier formuleren is vaak veel moeilijker dan we denken. (ook jongere, laaggeschoolden hebben dat probleem maar die zag ik minder in de lessen overdag) Zo komen heel vriendelijke en beleefde mensen soms zeer bot over. Maar we verwachten dat iedereen schrijfvaardigheden heeft en er rust echt een taboe op dat thema. Bij basiseducatie geven we ook lees en schrijflessen voor volwassenen en vaak komen die naar een iets verdere school omdat ze bang zijn bekenden tegen te komen.
    Dus zie het niet altijd als onbeleefdheid. Voor meer info of om mensen te informeren: www.basiseducatie.be/

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je interessante en zeer terechte reactie. In sommige gevallen is het zeker zo dat mensen niet over de nodige schrijfvaardigheden beschikken en daar heb ik ook alle begrip voor uiteraard. Over deze mensen heb ik het hierboven zeker en vast niet niet. De dame in kwestie die ik hierboven beschrijf was zeker niet ongeletterd, maar eerder bot en onbeleefd in haar correspondentie.

      Verwijderen
    2. Dat begrijp ik maar omdat er veel onwetendheid is rond dit thema wou ik het wel even aankaarten.

      Verwijderen
  5. En wat dacht je van kinderen die thuis komen spelen.. *zucht* "Nee, deze limo lust ik niet"..loopt naar de koelkast.. "heb je niets anders?" ...smijt de koelkast weer dicht, loopt naar de achterdeur, zoekt de sleutels die ernaast in de boekenkast liggen, maakt de achterdeur op en gebied zoonlief om mee naar buiten te gaan. Ik heb met open mond staan kijken!!
    En idd dat voorlaten gaan in het verkeer en dan nog net niet een middelvinger naar je hoofd geslingerd krijgen
    In de supermarkt tegen elkaar aanbotsen en geen sorry terug krijgen (in GB is dit zó normaal, ondanks wiens schuld dit is!)
    Oeh, laat ik maar ophouden! Het is weekend! Lekker met een kop koffie op de bank :D

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. ... en kinderen die komen spelen en ongevraagd in je keukenkasten beginnen te rommelen op zoek naar snoep. Of ze zeggen: 'Hebben jullie geen ingebouwd zwembad, wij wél hoor.'

      Verwijderen
  6. Ik ben het met je eens, het lijkt alsof er minder belang wordt gehecht aan manieren, beleefheid, of gewoon vriendelijkheid naar anderen toe. Dat laatst vooral, het kost niets en maakt de wereld voor iedereen mooier. Maar zeker bij de jeugd is een beetje egocentrischer dan vroeger. Is ook vooral manier van opveoeden, ook op school. Iedereen moet maar asserteif zijn en voor zichzelf regelen en denken. Te veel hulpvaardigheid schijnt ongezond te zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Soms zijn kinderen inderdaad té assertief tegenwoordig...

      Verwijderen
  7. Ik woon in een klein dorpje en herken niet veel van wat je schrijft. Gelukkig. Al vind ook ik dat de maatschappij in zijn algemeenheid wel wat meer hoffelijkheid en begrip kan gebruiken.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Mijn mond valt af en toe open van verbazing. Vooral die meneer die aanbelt voor een vraag aan de Telenet monteur. En mensen die zomaar de dokterskamer binnenlopen??

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik moet zeggen dat ik ook perplex stond van die man aan de deur!

      Verwijderen
  9. Aan de deur komen kloppen in een dokterskabinet kan voor mij écht niet, hoor. Dat is gewoon grof!
    Ik neem een aantal dagen in de week het openbaar vervoer. Ook daar is de beleefdheid vaak heel erg zoek...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Opstaan voor oudere mensen of zwangere vrouwen deden wij vroeger automatisch, nu komt het niet vaak meer voor dat iemand zijn plaats afstaat...

      Verwijderen
  10. Jaaaa, inderdaad! Kan me er ook zoooo aan ergeren ! Al je puntjes zijn zo herkenbaar.
    Meestal geef ik tussen mijn tanden ( maar goed verstaanbaar) wel commentaar op onbeleefde mensen. ( zeker als ze op je hielen rijden in de supermarkt , zonder een sorry te zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, tegen je hielen rijden... en dan je aankijken alsof JIJ in fout bent: ik ken het!

      Verwijderen
  11. Waarden en normen vervagen gewoon. Heel triest omdat te zien. Ik gruwel er net als jij ook van.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We kunnen onze kids alleen maar het goede voorbeeld geven en hopen dat zij er iets van opsteken...

      Verwijderen
  12. Woon je misschien in de provincie Antwerpen Miss Mila want dat zijn heel herkenbare ergernissen, tot ik drie jaar geleden naar de provincie Limburg verhuisd ben. Hier kijken mensen raar als je geen goeiedag zegt op straat, in de winkel of de wachtkamer van de dokter... nog nooit meegemaakt dat iemand het kantoor van de dokter zo maar binnen kwam. Er staat overal wel iemand klaar om te glimlachen of die van mij te beantwoorden. En, hier rijden beide auto's in de berm om elkaar te lagen passeren :)
    Maar zo meteen rijd ik naar mijn schoonouders in Grobbendonk en daar kan de survival of the fittest op de baan weer beginnen. Daar is het echt fuck or be fucked. Sorry voor het taalgebruik :)
    Wat ik trouwens ook erg vind zijn bloggers die niet eens meer mooie volzinnen, hoofdletters, leestekens, ... gebruiken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Neen, ik woon in Vlaams Brabant, maar misschien moet ik toch maar eens naar Limburg verhuizen ;-) Ik kom heel graag in Limburg, inderdaad hele aangename mensen daar.
      Gelukkig is niet iedereen hier zo onbeschoft, en zijn er ook heel veel aardige mensen... maar ik merk toch een tendens naar 'verharding' van de maatschappij en de 'ieder voor zich' mentaliteit.

      Verwijderen
  13. In ons dorp valt het ook wel mee met de hoffelijkheid. Natuuurlijk zijn er hier ook wel irritaties maar ik laat ze maar van me afglijden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is het beste...ik probeer het ook maar niet te fel aan mijn hart te laten komen.

      Verwijderen
  14. Ik herken helaas veel van wat je noemt. Ik heb het idee dat een soort verkeerde assertiviteit beleefdheid verdringt.... Bah.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hallo Milla,
    Ja dat herken ik wel hoor. Hoewel......wij komen vaak in Belgie en vinden de Belgen juist altijd hoffelijker dan de veelal onbeschofte Hollanders.
    We hebben een keer een fietsvakantie gedaan in Belgie en ons viel het op dat we vaak mochten oversteken met een "ga je gang" handgebaar, terwijl ze je hier liever bijna omver rijden of een opgestoken middelvinger geven....

    BeantwoordenVerwijderen
  16. ik zag u blog via andere blogster, ik volg meestal blogjes die te maken hebben met haken, koken, fotografie, familie, en leuke momenten, ik kijk naar om meer te lezen en te bezoeken, harstikke leuk, groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Heel herkenbaar deze voorbeelden. En nee je bent niet ouderwets . ik zei van de week nog bij een reactie op Markplaats Kan iemand nou niet even op z,n minst hallo of beste of zo erboven zetten? nee alleen heb je hem nog?
    Ik begrijp dat niet . Zelf zal ik ten alle tijden er in ieder geval een naam of hallo boven zetten en eindigen met mijn naam. Ook dat ontbreekt. En ook in winkels dat voordringen en in het verkeer . Hoogst ergerlijk.
    Hoe kunnen volwassen dit nu bijbrengen aan de kids als ze zelf het niet eens doen. Mooi voorbeeld zo. Mooi post ! groetjes Diana ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Heel herkenbaar deze voorbeelden. En nee je bent niet ouderwets . ik zei van de week nog bij een reactie op Markplaats Kan iemand nou niet even op z,n minst hallo of beste of zo erboven zetten? nee alleen heb je hem nog?
    Ik begrijp dat niet . Zelf zal ik ten alle tijden er in ieder geval een naam of hallo boven zetten en eindigen met mijn naam. Ook dat ontbreekt. En ook in winkels dat voordringen en in het verkeer . Hoogst ergerlijk.
    Hoe kunnen volwassen dit nu bijbrengen aan de kids als ze zelf het niet eens doen. Mooi voorbeeld zo. Mooi post ! groetjes Diana ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je :-)
      Ja, ik kan mij daar dus ook zooo aan ergeren. Zoveel moeite kost het toch niet om iemand even aan te spreken met 'hallo' in je mailverkeer... blijkbaar is dat voor sommigen niet meer nodig tegenwoordig. Het maakt de omgang nochtans een pak aangenamer.
      Maar weet je, wij leren onze kinderen gewoon hoe het wel moet en hopelijk steken ze er iets van op!
      Groetjes, Milla

      Verwijderen
  19. Wat is het stil hier de laatste maand... Gaat het wel goed met je? :O Ik hoop dat je gewoon lekker aan het genieten bent van een lange vakantie ofzo en dat er niks aan de hand is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Daantje, bedankt voor je bezorgdheid :-) Alles goed hier hoor, alleen een soort 'blogdip' denk ik... Groetjes, Milla

      Verwijderen
    2. Je bent toch niet zwanger?
      Dat zorgt hier wel voor een blogdipje :-)

      Verwijderen
    3. Je bent toch niet zwanger?
      Dat zorgt hier wel voor een blogdipje :-)

      Verwijderen
    4. Neen hoor, aan mijn drie kiddo's heb ik genoeg ;-)
      Maar een dikke proficiat voor jou!
      Ik hoop binnenkort weer eens wat schrijfseltjes te produceren, fijn dat jullie me (nog) niet vergeten zijn :-)

      Verwijderen
  20. Gelukkig maar!! Succes met de blogdip dan, ik ben in elk geval blij om te lezen dat het goed gaat met jullie!

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ik zit op een datingsite voor 50plussers en ook daar maak je steeds meer onbeschoft gedrag mee, zo kreeg ik gisteren ineens een berichtje, dat ik een vreselijk saai en oudbollig profiel heb, toen ik antwoorde dat ik geen behoefte aan zijn commentaar had en hij niet hoefde te reageren , kreeg ik de opmerking dst ik blij moest zijn met een reactie , want ik wil toch een man anders zat ik niet op een datungsite en of ik met wilde afspreken? Heb maar niet gezegd hoe ik over hem dacht, maar alleen geantwoord dat ik geen intersse had, maar hij bleef maar berichtjes sturen, dus hem toen maar geblokkeerd, want die berichtjes waren ook niet erg aardig

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ongelofelijk hoe sommige mensen zich gedragen... je hebt groot gelijk dat je hem blokkeerde! Die man lijkt me een type waar je inderdaad liever niet mee te maken hebt.

      Verwijderen