Kopen, kopen, kopen!!!

Na de hectische examenperiode van de twee oudste kinderen is de rust in huis weergekeerd. Het was een zware periode - zowel voor de kroost als voor ondergetekende - maar gelukkig leverde het ook goede rapporten op. Proficiat kiddo's, als het goed is mag het ook gezegd worden!
De kids waren echt toe aan een welverdiende vakantie, en mama ook...
Even niet stressen s'morgens om iedereen op tijd op school te krijgen. Ik blijf het elke ochtend een uitdaging vinden om iedereen gewassen, gevoed en min of meer wakker op de bestemming af te leveren. In de ochtend lijk ik soms meer boeman/zeur/taxichauffeur... dan mama.

Mijn bloghoekje

Vandaag gun ik jullie een kijkje in mijn 'bloghoekje'. Jammer genoeg hebben we geen afzonderlijke bureau. Vóór ons jongste zoontje er was hadden we wel een speelkamer/bureau (een soort twee in één ruimte), maar uiteindelijk vonden we het toch beter om deze ruimte te transformeren tot slaapkamer voor de oudste. Zo heeft elk kind een eigen slaapkamer. 

Nadeel is natuurlijk wel dat ik mijn bureau kwijt ben... Maar aan alles valt een mouw te passen, en gelukkig neemt een laptop niet veel ruimte in. Mijn bloghoekje bevindt zich in een hoekje in de woonkamer, en ik heb het zo gezellig mogelijk proberen in te richten.

Zoals jullie op de foto's waarschijnlijk wel merken hou ik van wit. Alle muren in de woonkamer zijn wit, net zoals het plafond en de gordijnen. Ik hou van wit omdat het zo'n rustige kleur is, ik associeer het ook met zuiverheid en licht. Met drie kiddo's en een hond in huis kozen we uiteraard voor afwasbare verf. Geen overbodige luxe, zoals jullie waarschijnlijk wel vermoeden.

Om het 'ziekenhuis-effect' van wit te vermijden, zorg ik voor kleur in de woonkamer door middel van kussens, bloemetjes, kaarsen, decoratie,... Ik vind het heerlijk dat je met een witte basis nog alle kanten op kan, naargelang je stemming of het seizoen. Ik heb dan ook mijn 'winter' kussens, die warm en zacht aanvoelen en mijn 'zomer' kussens met een fleurig bloem-motief.

Over het algemeen hou ik niet zo van nep bloemen - niets gaat boven the real thing  - maar deze vaasjes met nepperts vond ik er toch best leuk uitzien om mijn bureautje wat op te vrolijken. Het bureautje heb ik trouwens al meer dan twintig jaar. Het was één van de eerste meubeltjes die we ooit kochten en ik vind het nog altijd heel mooi. Onlangs verfde ik het wit (uiteraard ;-) , daarvoor was het grijs van kleur.
Naast wit hou ik ook erg van natuurlijke en verweerde materialen zoals oud teakhout en vergrijsd riet.

Dit Boeddha beeldje vind ik erg mooi. Het straalt een ongelofelijke rust uit vind ik. Als het aan mij lag stond heel mijn huis vol Boeddha's, maar mijn echtgenoot trekt regelmatig aan de noodrem als ik er weer eentje op het oog heb... gelukkig maar misschien. Op de een of andere manier vind ik het boeddhisme een inspirerende levensbeschouwing, alhoewel ik er mij nog veel te weinig in heb verdiept ... Maar er meer over lezen en leren is zeker iets wat nog op mijn verlanglijstje staat.

Als ik het nu even over mijn meer materiële verlangens mag hebben, dan is eentje daarvan zeker een iMac. Ik ben naarstig aan het sparen om er mij in de toekomst een aan te schaffen. Mijn huidige computer is nog zeer goed, maar die sluis ik dan wel door naar dochterlief. Die heeft er toch een nodig, als ze volgend jaar naar de middelbare school gaat. 

Denk nu vooral niet dat ik een technologie snob ben hé, ik heb zelfs nog geen smartphone... Mijn gsm is trouwens al meer dan vijf jaar oud. Wie kan dat tegenwoordig nog zeggen?

Waarom dan persé een iMac? Ik weet dat een iMac vrij duur is, maar ik heb me laten vertellen dat je met een Mac veel minder last hebt van virussen op je computer. Ik heb onlangs, ondanks een anti-virus programma, toch heel mijn harde schijf moet laten formatteren. Leuk is anders...

Verder vind ik een iMac prachtig van design, het oog wilt ook wat, hè. Maar nu eerst nog sparen, sparen en nog eens sparen...

Zo ziet mijn werkplekje er dus uit. Hopelijk vonden jullie het leuk om even binnen te kijken.

Eindelijk tijd voor wat kerstsfeer in huis

't Is druk geweest ten Huize Miss Milla.
De oudste heeft net zijn examenperiode achter de rug en het lijkt wel alsof ik, als mama, daar altijd meer stress over heb dan hijzelf.  "Loop toch zo niet te stressen mama, straks krijgt je nog een hartaanval", is één van zijn standaardopmerkingen. Of deze: "Denk je nu echt dat ze later op een sollicitatiegesprek gaan vragen hoeveel punten ik had in het vierde middelbaar?" Tja, daar heeft hij wel een punt natuurlijk... Desalniettemin heb ik uiteraard liever dat de kiddies hier met goede rapporten naar huis komen en niet met een camion vol buizen. 

Dochterlief zit nu in het laatste jaar van de lagere school en het lijkt wel dat het cliché klopt dat meisjes vaak plichtsbewuster en  streveriger zijn op school dan jongens. Hier thuis toch tenminste, er zullen vast ook wel mannelijke blokbeesten bestaan... Dochterlief wil wél het liefst zo goed mogelijke resultaten. Voor zoonlief is 'er door' al ruim voldoende, en examenstress of faalangst lijken hem wel vreemd te zijn.
Gelukkig kon hij gisteren toch een goed rapport voorleggen. Oef, weer een zorg minder voor ondergetekende!

Verder ben ik nog steeds bezig met mijn 'verfproject'. De keuken en de living zijn inmiddels van een nieuw kleurtje voorzien. Ik koos voor wit, omdat ik houd van licht, sober en puur. Wit laat trouwens decoraties en planten prachtig uitkomen omdat het zelf weinig aandacht vraagt.
Voordien waren de muren van deze twee vertrekken grijs geverfd, maar na een jaartje of vier was ik wel toe aan iets anders. Het gebrek aan zonlicht in de winter vind ik trouwens lastig en als je muren dan ook nog eens grijzig zijn... Echt vrolijker word ik daar niet van.

Aangezien ik een perfectionistisch beestje ben, heeft het best wel lang geduurd eer alles tot in de puntjes geverfd was. De kleuter die hier rondloopt maakt het (ongestoord) schilderen er ook niet makkelijker op. Gelukkig kreeg ik het afgelopen weekend hulp van Handige Harry Manlief en eindelijk konden alle meubels terug op hun plaats. Als manlief zich er mee bemoeit gaat het ineens wel vooruit. Ik denk dat hij zich soms wel vreselijk moet ergeren aan mijn traagheid en geprul. Maar soit, nu alles in orde is kon eindelijk de kerstboom opgetuigd worden. Kijken jullie mee?

 

   

Ik zou het geweldig vinden als jullie me ook op Facebook en Pinterest volgen :-)

Decoratie voor gierigaards

Ik houd wel van een gezellig huis. Bloemen in en om het huis maken me blij.
Een bezoekje aan het tuincentrum is dus altijd een leuke uitstap voor mij. Uren en uren kan ik er rondstruinen. 't Is te zeggen als mijn husband en kids er niet bij zijn tenminste (zure blikken, zielige blikken, gejengel,..). Dan is het uitstapje snel gedaan. Ik krijg ze ook alleen maar mee als ik ze omkoop met koffie en gebak (voor manlief) en een ijsje (voor de kindertjes) in de cafetaria.

Neen, dan ga ik veel liever met de vriendinnen op stap... Deze gelijkgestemde zielen klagen tenminste niet, en vaak moeten we ons nog haasten ook om op tijd bij de schoolpoort te raken omdat we zo lang hebben rondgelopen in het groene paradijs... Dit klinkt wel een beetje verwend hé, lekker gaan shoppen terwijl onze mannen keihard aan het werk zijn en de kindertjes op school zitten. En wij dan maar lekker het geld over de balk smijten.
Neen, zo gaat het dus niet! Daarvoor ben ik een veel te grote gierigaard. Oké, we kopen uiteraard wel een paar plantjes of zo (we blijven wel échte vrouwen hé), maar we stelen vooral... met onze ogen welteverstaan! Neen we zijn geen echte dieven hoor, maar bij mijn weten is ideeën scoren in een winkel geen strafbaar feit hé ;-)

Zoals gezegd houd ik van bloemen, maar elke week een bos verse bloemen in huis, hoe mooi dat ook is, daar kan ik echt mijn geld niet aan uitgeven. Zelfs niet aan die goedkope bloemen uit de Lidl of de Aldi (die er vaak best wel leuk uitzien trouwens)... Ik vind persoonlijk dat er veel betere opties zijn voor kleur in huis, want een bosje bloemen belandt na een weekje pracht en praal sowieso op de composthoop (auw, daar gaat je geld!).
Nep bloemen dan maar? Ja en neen... Alleen als het hele goeie kopieën zijn van de echte (maar die zijn vaak (te) duur), en dan verwerk ik ze in een decoratie stuk met échte materialen zoals mos, boomstronkjes of andere gedroogde materialen. Overdaad schaadt in het geval van nepbloemen, vind ik. Je moet er met de nodige omzichtigheid mee omspringen wil je je interieur geen hoog kermis gehalte aanmeten. Niemand wil toch geassocieerd worden met de stijl van Carmen uit FC De Kampioenen, ik niet in ieder geval.

Een tijdje geleden maakte ik zo enkele decoratiestukken (bijna voor nop) en ze staan nog altijd heel mooi. Hoe ik dat deed lees je hier.

Bloemstuk met wijnrank en foambloemen

Een andere optie zijn orchideeën. Die kopen we dan uiteraard niet in een fancy tuincentrum (veel te duur!), maar op de markt of zo voor hooguit 5 eurootjes. Maandenlang heb je plezier van deze beauty's en als je ze na de bloei afknipt boven het derde oog (bij de phalaenopsis), bloeien ze na een tijdje weer opnieuw. Dat noem ik nu eens waar voor mijn geld!

Zelfgemaakte krans en orchidee

Mijn laatste pronkstuk koste mij letterlijk NUL euro en ongeveer vijf minuutjes werk.
Met een oude bloempot, wat afvalhout van een dode boom en wat grote denappels maakte ik dit decoratiestuk. Ik houd erg van die verweerde uitstraling.
Eerst zette ik het buiten op het terras, maar toen zette dochterlief het (achter mijn rug) in de hal, waar we een bank van verweerde teak hebben staan Meestal krijg ik het op mijn heupen als dochterlief zo eigenwijs is, maar deze keer had ze gelijk. Het staat er beeldig vind ik.
En genieten dat ik doe als mensen dan zeggen: "Oh, waar heb je dat gekocht? Duur zeker?"

Decoratiestuk met takken

Geluk

Gisteren was echt een heerlijke dag.

De dag begon al goed, want gezien het paasvakantie is hoef ik mij 's morgens niet te haasten om de kids op tijd op school te krijgen.
Geen ochtendhumeuren moeten verdragen, geen gejammer dat de school veel te vroeg begint, geen lange meisjesharen vol vreselijke knopen die maar niet ontward raken, ...
En vooral, sinds het zomeruur slaapt onze driejarige tot 6.30u in plaats van tot 5.30u. Wat een verschil  een uur toch kan maken! Sinds lange tijd voel ik me weer een beetje uitgerust. Nu hoef ik mijn dag niet meer als de zombie te beginnen, die enkel na 3 espresso's een beetje wakker wordt.

Ook heerlijk dat ik mij, nu ik thuis ben, geen zorgen meer hoef te maken over:

• Kinderopvang in de vakanties voor de twee jongsten.  
• Zieke kinderen die niet naar de opvang mogen. Ramp!
• Een beetje deftig op het werk verschijnen, ook al heb je rotslecht geslapen en ben je er 3 keer uit gemoeten voor de jongste. Vrouwelijke collega's kunnen ongemeen hard zijn voor elkaar als het op het uiterlijk van hun geslachtsgenoten aankomt. Dus die wallen moesten 's ochtends écht weg geplamuurd worden.
• De oudste, die alleen thuis zit, want vanaf 12 jaar is er jammer genoeg geen opvang meer voorzien.

Ja, op zo'n momenten prijs ik me gelukkig, en voel ik me een 'rijk' mens omdat ik lekker bij mijn kinderen kan blijven.
Zo is het voor hen ook écht vakantie, zonder dat ze voor dag en dauw uit hun bed gejaagd worden omdat de plicht roept.

Ok, financieel is het een heel pak minder. Dure vakanties naar de sneeuw of de zon zitten er voorlopig niet in, maar gisteren waande ik me op vakantie in mijn eigen tuin.
Het was heerlijk weer (veel beter dan voorspeld door meneer de weerman).
Ik had een vriendin op bezoek en we hebben op het terras kunnen genieten van het zonnetje, terwijl de jongste grote pret had met zijn wagenpark in de tuin (zijn loopfietsje, zijn driewielertje en zijn uitgebreide collectie speelgoedautootjes). Dochterlief was spelen bij een vriendinnetje en puberzoon kwam er zelfs even bijzitten.
Meestal zien we hem niet veel meer in de tuin, maar ik verdenk hem er een beetje van dat hij graag meeluistert naar 'volwassen' gesprekken ;-). Vooral als we even vergeten dat hij erbij zit en dan dingen zeggen die eigenlijk niet voor zijn oren bestemd zijn. Maakt niet uit, ik ben allang blij als hij toch nog een beetje vitamine D binnenkrijgt, want achter het computerscherm is dat niet het geval.

't Was een fijne vakantiedag. Hopelijk krijgen we nog wat mooie dagen, want volgende week is het nog een week vakantie. Het is een cliché, maar geluk is niet te koop. De rust, de extra tijd, ver weg van de 'ratrace', da's geluk voor mij.

Zonnige namiddag met de vriendinnen

Af en toe komen we met een paar vriendinnen samen, en dan doen we een kook-namiddag.
Dit is steeds een gezellige bedoening: er wordt uitbundig gelachen, de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld en onze ergernissen worden geventileerd (niet over mekaar uiteraard ;-)).
Na zo'n een bijeenkomst worden er ook steevast receptjes uitgewisseld. Op deze manier heb ik al heel veel bijgeleerd over koken, wat natuurlijk mooi meegenomen is.

Deze keer was ik aan de beurt om de vriendinnen te ontvangen. Ik had geluk, want de zon was ook van de partij. Met dit heerlijk weertje had ik geen zin om lang achter mijn kookpotten te staan, dus 'googelde' ik makkelijke receptjes. Ik had een pasta met zalm in gedachten.

Het internet is zo'n enorme rijkdom als het over recepten gaat ... Ik koop zelf (bijna) geen kookboeken meer (ook weer een geld- en plaats besparing). Koken doe ik dus vaak niet meer met een boek op het aanrecht, maar met de iPad .

Ik blijf wel een tikkeltje ouderwets op dit gebied (tot ergernis van de puberzoon), want de topreceptjes druk ik af en steek ik netjes in een mapje. Ik weet niet wat het is, maar ik vind het een fijn gevoel dat mijn geliefde receptjes 'tastbaar' zijn en dat ik kan bladeren in mijn (echte!) mapje en geen mapje op de computer.
Het zal wel mijn leeftijd zijn zeker, en het feit dat ik de tijd zonder laptop, gsm, smartphone, iPod, iPad,... nog heb meegemaakt. En neen... ik ben écht geen dinosaurus!

De pasta met zalm, kruidenkaas en prei was een succes en het werd een heerlijke namiddag in 't zonnetje. Het receptje vind je hier .

 

 

Alleen spijtig dat 't zonnetje nu weer weg is...

Donkere dagen

Dat donkere weer met af en toe een regenbui, daar word ik echt niet vrolijker van. Ik verlang naar de lente. De winter (of herfst?) heeft nu lang genoeg geduurd!

 

Ik heb nood aan licht, zonlicht, maar het ziet er naar uit dat het de komende dagen even deprimerend gaat blijven als vandaag.

 

Voor zo'n weer heb ik maar één remedie: het binnen zo gezellig mogelijk maken. Neen, voor kaarsjes hoeft het voor mij echt geen kerst te zijn. Met dit weer laat ik ze zelfs overdag branden.

 

Een mooi muziekje erbij op Spotify, heerlijke geurstokjes, iets lekkers klaarmaken in de keuken en mijn gemoed gaat er met 100% op vooruit.

 

Ik kan me met zo'n weer ook wel vermaken, met wat te rommelen in de decoratiespulletjes die in de loop der jaren heb verzameld. Hiermee creëer ik dan gezellige hoekjes in de woonkamer.

 

 

Met hier en daar een leuk zelfgemaakt bloemstukje erbij hoeft een nieuwe look voor je huiskamer helemaal niet duur te zijn.

 



 

Tijd om wat kerstsfeer binnen te halen

Eigenlijk vind ik al dat kerstgedoe soms wel wat kitcherig.
Dan denk ik bijvoorbeeld aan al die kerstmannen die rond deze tijd van het jaar aan de gevels bengelen. Vaak hebben ze hun beste tijd al gehad, en dan lijkt het wel of ze opgeknoopt zijn door hun eigenaars. Hier word ik echt niet vrolijker van, vaak heeft het zelfs iets triest. Dit is toch niet de sfeer die we willen oproepen met kerst!

Dan vind ik de voortuinen die er helemaal over gaan veel 'leuker'. Een mikmak van kersverlichting in alle mogelijke kleuren, een stuk of drie rendieren, een opblaasbare kerstman en de obligatoire plastieken kerstkrans van nep-dennentakken aan de voordeur. Voor deze kersttaferelen wil ik best wel eens een blokje omrijden.

Voor mezelf houd ik het graag wat soberder: een kerstboom (wel een plastieken, sorry), veel kaarsjes en hier en daar een hoekje dat voor mij de kerstsfeer oproept.

 

Omdat ik hier drie kindertjes heb rondlopen, waarvan er twee de puberleeftijd nog niet bereikt hebben, behoren de kersthuisjes ook tot de verplichte december-uitzet. Ik heb er in het Kruidvat enkele op de kop kunnen tikken, met van die ledlichtjes die van kleur veranderen. Héél fout, ik weet het, maar dat maakt het dan juist weer leuk.

Na jarenlang een kerstboom te hebben gehad met witte versiering, heb ik dit jaar gekozen voor meer bruintinten, gecombineerd met wat goud. De decoratie van houtschors, die je dit jaar zoveel ziet, vind ik ook heel mooi. Eigenlijk kan je voor heel weinig geld (met dank aan winkels zoals W*br* en Z**m*n) en met weinig moeite, veel sfeer brengen in je huis.

Ook dennenappels, die je zomaar gratis en voor niks kan rapen, bieden ontelbare decoratie mogelijkheden. Sommige tuincentra's verkopen zelfs dennenappels aan woekerprijzen, heb ik gemerkt. OMG, zijn er nu echt mensen die vijf euro geven voor een zakje ordinaire dennenappels, en dat terwijl je er normaal gezien nog gratis een boswandeling bijkrijgt?

Geniet vooral van deze tijd van het jaar, want de winter kan nog heel lang duren, en wat is er dan fijner dan het binnen wat gezellig aan te kleden.