De herfst heeft ook voordelen, echt waar!

Na een lange winter snak ik altijd naar zon, naar warmte, naar het terug ontluiken van de natuur. De lente doet me denken aan een nieuw begin vol nieuwe kansen en beloftes. Het is zonder twijfel mijn favoriete seizoen.
De zomer vind ik ook leuk, mits we niet geteisterd worden door een hittegolf. Ik kan namelijk niet goed tegen extreme temperaturen.
In de winter hebben we de feestdagen om naar uit te kijken, hoewel ik daar een soort haat/liefde verhouding mee heb. Van dat opgeklopte fake commerciële gedoe word ik bij momenten echt onpasselijk.

Weet je, eigenlijk vind ik elk seizoen wel iets hebben. Veel mensen hebben een hekel aan de herfst, omdat de herfst een beetje symbool staat voor verval: de natuur sterft langzaam af en gaat in winterslaap. Planten die in de zomer in volle glorie stonden verdorren nu tot bruine afgestoven stukjes natuur.
Wie goed kijkt ziet echter ook de oogverblindende schoonheid van de herfst en weet dat ze al het beloftevolle nieuwe begin van de lente in zich draagt.

De herfst is dus best te pruimen, als we het gure donkere weer, de stortbuien (natgeregend tot in je schoenen en natuurlijk net geen paraplu bij de hand), de snijdende wind, de kinderen en de hond die met modderschoenen (euh... de hond zonder schoenen!) je huis betreden,... voor het gemak even wegdenken.
Omdat je er altijd beter vanuit kan gaan dat het glas halfvol is in plaats van halfleeg, zet ik hier de voordelen die de herfst voor mij heeft even op een rijtje:

• In de herfst hoef ik mijn gezicht niet meer in te smeren met die ellendige plakkerige factor 50. Ik heb namelijk een heel bleek velletje en die zonnecrème zorgt er hélemaal voor dat ik het uitzicht van een spook krijg.
• Mijn witte gezicht wordt in de herfst ook niet meer onmiddellijk knalrood. Dat is in de zomer wel anders door de overdreven hete temperaturen die we dan af en toe (veel te veel naar mijn zin) moeten doorstaan. 
• Mijn melkwitte benen kan ik in de herfst weer bedeken met kleurige panty's. Ik weet dat veel vrouwen een pesthekel hebben aan panty's, maar ik draag ze dus graag. Mijn favoriete panty's zijn die 'blikdichte' van de Hema. Je hebt ze tegenwoordig in vele kleurtjes en ze zijn vrij goedkoop.
• In de herfst heb ik nog wel wat opruimwerkjes in de tuin, maar het is toch minder dan in de lente en de zomer. Er blijft dus meer tijd over om het binnen gezellig te maken. 

• Gezien ik dol ben op alle gerechtjes waar pompoenen aan te pas komen, kunnen jullie je wel voorstellen dat ik van dit seizoen houd.

• De school is weer bezig in de herfst. Na acht lange zomerweken vakantie vind ik de weergekeerde rust en routine in huis ook wel mooi meegenomen. Ik hoop dat mijn kindertjes niet meelezen, maar de meeste mama's begrijpen vast wat ik bedoel. Eindelijk rustig kunnen stofzuigen zonder dat de jongste telkens de stekker uit het stopcontact trekt onder het mom van 'véél te véél lawaai!'
• Al die herfstkleuren in de natuur vind ik schitterend. Het maakt een wandeling des te interessanter. Ons zoontje vindt het dan ook reuze leuk om allerlei 'schatten' te rapen zoals denappels, eikels, kastanjes,...
• In de herfst worden we (bijna letterlijk) bedolven onder de appels uit eigen tuin. Ik amuseer mij dan met het maken van appelmoes, appelconfituur, appelchips,...

• In de herfst heb ik op één of andere manier altijd meer tijd en zin om te bloggen dan in de zomer.

Houden jullie van de herfst?

Ik zou het super vinden als jullie me ook volgen op Facebook, Instagram en Pinterest!!

Over elfjes en koekjestaart

Onze dochter was onlangs jarig. Op Wereld Vrouwendag nog wel, en wat was ze daar fier op! (En ik ook).
"Vorig jaar werd ik een tiener" zie ze. Ik vroeg haar: "Wat word je dan op elf jaar?"  Haar antwoord had ik al kunnen verwachten: een elfje. Klinkt wel lief vind ik, elfje.
We hebben ons elfje eens goed verwend op haar verjaardag, en het zonnetje was ook van de partij, dus dat kon niet beter!

Eén van haar wensen was zelf taart maken om te trakteren op haar verjaardagsfeestje. Het moest koekjestaart worden. Lekker makkelijk, en zo'n taart kan door de kinderen helemaal zelf versierd worden naar eigen smaak.

Dit heb je nodig:

• 250 g zachte boter
• 250 g bloemsuiker
• chocolademelk (koud)
• petit-beurre koekjes
• hagelslag, smarties, chocolade vlokken, ... (voor de versiering)

Zo maak je het:

• Meng de zachte boter met de bloemsuiker met behulp van een mixer.
• Leg op een rechthoekige schaal een laag koekjes, die je eerst even kort in de chocolademelk hebt gedoopt.
• Bestrijk de koekjes met het suiker-boter mengsel.
• Herhaal dit tot een je zestal laagjes hebt.
• Bestrijk de bovenkant en de zijkanten van de taart volledig met het suiker-boter mengsel.
• Versier de taart naar smaak met hagelslag, smarties,...
• Laat enkele uren opstijven in de koelkast.

 

De kinderen op het feestje vonden de taart heerlijk. Ikzelf vind deze taart nogal zwaar en zoet, dus voor de volwassenen bakte ik nog een  yoghurtcake met appeltjes.

Ons elfje wou ook op school trakteren met koekjestaart. Echter, voor op school is het veel makkelijker om te werken met individuele porties. We maakten dus 25 kleine koekjestaarten in een plastiek potje, wel absoluut niet milieuvriendelijk :-( , maar ik kon even geen betere oplossing bedenken.
De koekjes moesten we breken, want anders lukte het niet om ze in de potjes te proppen.

Het resultaat zag er zo uit:

De lokroep van de tuin

Ik weet dat veel mensen er niet echt van houden, maar voor mij is het de beste manier om te ontstressen: met mijn handen wroeten in de aarde en het onkruid te lijf gaan.
Ik houd wel van het brute tuinwerk: spitten, harken, snoeien,... Mijn tuin hoeft niet zoveel mogelijk onderhoudsvrij te zijn, zoals dat laatste jaren steeds meer de trend is.
We hebben in de tuin best wel wat planten die een goede verzorging en een regelmatige snoeibeurt nodig hebben: onze voortuin bestaat uit vier rozenperken, omzoomd door buxushaagjes. Best wel arbeidsintensief, maar je kan dan als beloning wel maandenlang genieten van een weelderige bloemenpracht... En dat is nu net wat ik zo mooi vind aan tuinieren.

Je krijgt in veelvoud terug van wat je geïnvesteerd hebt (aan werk en tijd), en elk jaar dienen er zich wel nieuwe verrassingen aan. Zo is er enkele jaren geleden spontaan een eikenboompje beginnen te groeien, dat nu intussen is uitgegroeid tot een prachtexemplaar.

Onze voortuin heeft een redelijk strakke vorm, maar in de achtertuin is er meer ruimte voor de landelijke stijl, waar ik zo van houd. Ik ben gek op de appelbomen die ons elk jaar weer verblijden met een rijkelijke oogst. Verder hebben we een vrij groot grasveld waar de kinderen en ons cavaliertje ruimte hebben om te ravotten.
Ik ben dan ook ongelooflijk blij dat wij zo'n ruime tuin hebben. Ik weet dat dit in de huidige tijden nog verre van zelfsprekend is. En dat tuinwerk neem ik er met het grootse plezier bij.

Tuinieren moet bij ons liefst zo milieuvriendelijk mogelijk gebeuren: zelden of nooit maken we gebruik van onkruidverdelgers. Dit is best te doen, heb ik al gemerkt, als je een aantal maatregelen treft.

Zo doen wij het:

• Heel vroeg op het seizoen onkruid uit de borders verwijderen, voordat er zaden gevormd worden.
• Onder de grijze kiezel op de oprit ligt antiworteldoek. Onkruiden die zich toch nog vormen tussen de kiezels trek je er zo weer uit.
• Een laag houtschors als bodembedekker. Dit heeft als nadeel dat je de grond veel moeilijker kan bewerken. Als je de laag dik genoeg legt blijft het onkruid wel vrij goed weg.
• Vaste planten doen het ook goed als bodembedekkers onder bomen of struiken: vrouwenmantel bijvoorbeeld, heeft een hele dichte wortelkluit waar nauwelijks nog onkruid tussen komt. 
• Sommige onkruiden zijn heel hardnekkig. Vorig jaar werd onze tuin bijna overwoekerd door zevenblad. Het heeft toen bloed, zweet en tranen gekost, maar we zijn er vanaf geraakt zonder het gebruik van onkruidverdelgers. Minutieus hebben we alle wortels van dit lastige onkruid uit de grond gehaald (dit kostte enkele weken de tijd) en nu is onze tuin zevenblad vrij. Ik kan je vertellen dat dit echt wel voldoening geeft.

Je toevlucht nemen tot de gemakkelijkheidsoplossingen en er maar op los spuiten met vergif is dus echt niet nodig. Dit is trouwens erg gevaarlijk voor mens, dier en milieu.

Alleen zitten we nog met één probleem waar we maar geen milieuvriendelijke oplossing voor vinden:
in onze voortuin duikt ieder jaar heermoes op (ook wel 'paardenstaarten' of 'kattenstaarten' genoemd), en tot nu toe krijgen we dit maar niet bestreden.

Weten jullie toevallig de mirakeloplossing? Daar zou ik heel dankbaar voor zijn!

Yoghurtcake met bosbessen

Vandaag maakte ik een heerlijk smeuïge cake met yoghurt en blauwe bosbessen. De bosbessen kwamen uit de diepvries, maar je kan de cake ook perfect met bijvoorbeeld appels maken.
Dankzij de yoghurt in het recept is de cake niet droog, maar nog een beetje 'sappig'. Dit maakt het extra lekker, vind ik.

Dit heb je nodig:

• 150 ml olie of gesmolten boter
• 200 g suiker
• 250 g bloem (en een half zakje bakpoeder, als het geen zelfrijzende is)
• 4 eieren
• 150 g (diepvries) bessen
• 250 g yoghurt
• boter om de bakvorm in te vetten

Zo maak je het:

• Verwarm de oven voor op 175 °C
• Meng de suiker door de olie
• Kluts de eieren en roer ze door het mengsel
• Voeg de bloem toe
• Mix het geheel
• Spatel de yoghurt erdoor
• Vet een (rechthoekige) bakvorm in en bestuif met bloem
• Ontdooi de bessen lichtjes in de microgolfoven (ze hoeven nog niet helemaal zacht te zijn)
• Meng de bessen onder het deeg
• Vul de bakvorm en bak ongeveer 40 minuten op 175°c

Mmmm.... lekker!

2 snelle gezonde ontbijtjes

Wie mijn blog af en toe leest weet dat ik vooral houd van eenvoudige gerechtjes. Als ze dan ook nog gezond zijn is dat mooi meegenomen.

Ik moet jullie vast niet vertellen dat goed ontbijten belangrijk is. Je lichaam heeft na de nacht nieuwe 'brandstof' nodig, en een goed ontbijt brengt de stofwisseling weer op gang.

Sommigen denken dat ze door het ontbijt over te slaan gewicht kunnen verliezen, omdat ze 's morgens dan geen calorieën opnemen. Niets is minder waar!
Wanneer je niet of onvoldoende ontbijt zal je zeker en vast in de loop van de voormiddag razende honger krijgen, en een onbedaarlijke drang naar zoet. Dit resulteert dan meestal in het eten van koekjes of ongezonde snacks, die je bloedsuikerpijl weer even laten pieken. Na korte tijd wordt je dan weer 'flauw van de honger'.
Het is veel beter om voor een evenwichtig ontbijt te kiezen dat niet voor het grootste deel bestaat uit 'snelle suikers', maar uit voedingsmiddelen die je energie geven tot de middag.

Ik weet wel dat snel een kommetje cornflakes eten makkelijk is. De reclame wil ons ook maar al te graag laten geloven dat we dan goed bezig zijn. Wat ze er niet bij zeggen is dat de meeste ontbijtgranen en cornflakes bomvol suikers zitten. Hiervan krijg je wel snel wat energie, maar om 10 uur barst je alweer van de honger, wat dan weer leidt tot snoepen. Een vicieuze cirkel...

Toch is het ook mogelijk om snel en gezond te ontbijten. Twee van mijn favoriete ontbijtjes zijn:


Havermout met kaneel en appel

• Doe wat havermout (Quaker) in een kommetje.
• Schil een appel en snijd hem in kleine stukjes.
• Giet (soja)melk over de havermout tot ze onder staat.
• Voeg wat kaneel en eventueel stevia toe.
• Roer goed en zet een tweetal minuten (naargelang het vermogen) in de microgolfoven.
• Klaar!

Het volgende ontbijtje is nog makkelijker.


Muesli  met yoghurt en fruit

• Doe wat (soja) yoghurt in een kommetje
• Voeg wat (ongesuikerde!) muesli toe, deze vind je o.a. bij Aldi.
• Voeg wat fruit in stukjes toe (banaan, appel, mandarijn, bosbessen, meloen, kiwi, peer, ...)
• Eventueel kan je nog wat ahornsiroop toevoegen om het wat zoeter te maken.
• Als je het écht super gezond wilt maken kan je wat haverzemelen (natuurwinkel) toevoegen.

Smakelijk!

'Lazy housewife' apple crumble

Mijn drie kindertjes (1 puber, 1 bijna puber en 1 kleuter) zijn steeds uitgehongerd als ze van school komen. Het eerste wat dochterlief mij zegt bij de schoolpoort is niet: "Dag lieve mama, wat ben ik blij jou weer te zien", maar "Wat eten we als vieruurtje?"

Ik wil natuurlijk als perfecte (ahum) mama, mijn kroost volstoppen met fruit, maar hongerige wolven nemen ook geen genoegen met een banaantje hé!
Er moet dus zwaardere kost op tafel komen. Zeker omdat we vaak pas laat avondeten, wegens het drukke hobbyschema van dochterlief. Met een croque monsieurtje of een vers soepje zijn ze meestal wel te paaien, maar pas echt blij worden ze van lekker vettige en/of zoete kost.

Vandaag kwam ik op het idee om eens een apple crumble taart te bakken.
Lekker vettig en zoet (zij blij) en met veel appeltjes erin (ik blij).
Omdat ik een hekel heb aan ingewikkelde, moeilijke en tijdrovende recepten (die toch in een mum van tijd worden binnengepeeld), heb ik  de bestaande recepten die ik vond op internet wat gepimpt tot een gemakkelijkere versie.

Dit heb je nodig:

• een kant en klare kruimeldeegbodem
• 4 à 5 appels
• sap van een halve citroen
• een koffielepel kaneel
• 100 g boter
• 100g bloem
• 80 g  bruine suiker
• 100 g amandelschilfers
• wat vloeibare honing

Zo maak je het:

• (hetelucht) oven voorverwarmen op 180°C
• appels schillen en in (kleine) stukjes snijden
• besprenkelen met citroensap en met kaneel
• taartbodem uitrollen en er een ronde bakvorm mee bekleden
• bodem inprikken met een vork
• appelstukjes op de bodem verdelen (een centimeter aan de randen vrijlaten)
• voor de crumble: boter, bloem, suiker, amandelschilfers en honing (met de handen) mengen tot een kruimelige massa
• verdeel de crumble over de appelstukjes en plooi de rand van de bodem wat naar binnen
• ongeveer 40 minuten bakken in de oven op 180°c

Geloof me, dit is een heerlijk dessertje waarmee je zeker gaat scoren en dat eigenlijk in een handomdraai klaar is.
Waarneer je er een echt caloriebommetje van wil maken kan je het serveren met een bolletje vanille ijs en een toefje slagroom.

Zalige zonde...