Ik wil lente, en ik wil het nú!

Ik ben die winter en dat grijze, gure, natte weer nu écht helemaal beu. 

Ik heb genoeg van die dagen zonder één straaltje zon. Ik heb genoeg van dikke jassen. Ik heb genoeg van al die slechtgehumeurde mensen (inclusief mezelf).

Ik snak naar de zon, naar de natuur die weer ontwaakt, naar geurige bloesems, naar kippen die weer eieren leggen... Ik wil wroeten in mijn tuin.

Oooh, het kan voor mij niet snel genoeg weer lente zijn. Ik trek me op aan de gedachte dat er in maart al hele mooie dagen kunnen zijn. Dus... nog een maandje doorbijten. 

En ja, ik geef grif toe dat elk seizoen zijn charmes heeft, alleen mochten ze de winter wat mij betreft wat inkorten.

Lente

Zomer

Herfst

Winter

Pastasalade met groene pesto en feta

Pasta, het blijft één van mijn favorieten in al zijn variaties. Het is makkelijk (geen aardappelen schillen haha), goedkoop (meestal toch) en gezond (als je kiest voor een volkoren variant tenminste, en als je niet zweert bij een dieet zonder koolhydraten).

In de zomer kies ik al eens voor een koude variant. Dit is makkelijk op voorhand te bereiden, en perfect te serveren met een frisse groentesalade of bij een barbecue bijvoorbeeld. Ik maakte er een restjes receptje van.

Zo mikte ik onlangs wat ingrediënten bij elkaar die ik nog in huis had, met dit als resultaat:

• Kook 500 g pasta (vlinderpasta, spirelli, ...) beetgaar.
• Giet af, spoel onder koud water en laat goed uitlekken.
• Vermeng een potje groene pesto onder de pasta.
• Snijd een tomaat (zonder vruchtvlees en pitjes), flink wat bieslook en zwarte olijven  in kleine stukjes en voeg deze toe.
• Verbrokkel fetakaas (hoeveelheid naar smaak) en meng dit eveneens onder de pasta.
• Kruid goed af met peper en zout.

Ik serveerde het met tomaten uit de oven (bestrooid met Parmezaanse kaas en  Italiaanse kruiden) en met focaccia (omdat ik dat toevallig nog in huis had).

Zo werd er toch nog goed gesmuld van deze restjes maaltijd, en ik hoefde niet naar de winkel (wat niet mijn hobby is). Iedereen blij dus!

Vakantie: deel 2

Ik maak altijd mega veel vakantiefoto's, tot grote ergernis van man en kinders. De twee oudsten schieten sowieso weg of verbergen hun gezicht als ik in de aanslag sta met mijn fototoestel en ook manlief heeft er snel genoeg van. Jammer genoeg vertoont onze kleine man imitatie gedrag, dus aan hem heb ik ook al geen gewillig slachtoffer meer. Grrr... echt frustrerend vind ik dat.
Ons Fleurtje dan maar als onderwerp van de foto's? Meewerken doet ze wel, maar natuurlijk draait ze altijd haar kopje als één van de kinders haar afleidt, net als ik een foto wil schieten. En leuk dat ze dat toch vinden (zucht).
Ik heb hen al meermaals verwittigd: 'Kom later niet klagen als er geen foto's van jullie zijn uit de kindertijd hé!' Indruk maakt dit echter niet... Gelukkig kan ik ze in een onbewaakt moment nog wel vereeuwigen. Vaak zijn dit trouwens nog de beste foto's, veel beter dan van die stijve, geposeerde (tegen de goesting) foto's. En natuurlijk kan ik mijn fotografie-woede nog botvieren op al het moois in de omgeving dat je tegenkomt op vakantie.

Overzichtje deel 2:

Fleurtje was voorbeeldig op vakantie (zoals altijd trouwens ;-).

Tsjechen houden van bloemen, ik ook!

Net een schilderijtje, niet?

We gingen naar een echte Lego tentoonstelling. Hoe cool is dat voor een 3-jarige?

De locatie van het bungalowpark (Marina Lipno Landal) vonden we prachtig.

Yep, wij moesten ook in een bootje, geen ontsnappen aan.

De houten uitkijktoren was de max! In de winter is dit ski-gebied.

Typisch plattelandshuis.

't Is weer voorbij voor ons, de vakantie, maar hopelijk krijgen we hier in België (en Nederland) nog vele zonnige dagen.

Gaan jullie nog op vakantie?

Terugblik op de vakantie: deel 1

Na de vakantie gaat het gewone leven al weer snel zijn gangetje. Gelukkig hebben we dan nog onze herinneringen en talrijke foto's...
Elk jaar neem ik me voor om de mooiste foto's te bundelen in een fotoboek, jammer genoeg sta ik hiermee al een jaar of drie achter. Misschien als ik nu al eens een selectie maak voor op mijn blog, volgt het fotoboek deze keer dan ook wel snel.

Dit jaar gingen we op vakantie in Tsjechië, nabij het Lipno Meer. Het was voor ons al de vierde keer dat we dit land bezochten. Voor liefhebbers van ongerepte natuur, sport, cultuur,... is er in dit, nog door velen onbeminde land, enorm veel te beleven.
Ook zijn de prijzen er nog relatief laag, zodat je veel waar voor je geld krijgt op vakantie. In Tjechië betaal je niet met euro's, maar met kronen. In het begin wat omreken werk, maar dit ben je snel gewoon. Wanneer wij met ons vijven gingen eten waren we hiervoor gemiddeld zo'n 45 euro kwijt, en daarvoor hoef je echt niet het goedkoopste op de kaart te bestellen.
In een stad zoals Praag zal je uiteraard heel wat meer betalen, maar het is dan ook één van de mooiste steden die ik al gezien heb. Dit jaar zat er jammer genoeg geen bezoek aan Praag in omdat het toch op een 3-tal uren van ons vakantiehuisje lag. Dit vonden we iets teveel van het goede, na een heenreis van bijna 900 km.
Gelukkig lag er vlakbij wel een prachtig stadje: Cesky Krumlov, een authentiek middeleeuws stadje, erkend als Unesco Werelderfgoed. Uren kan je hier rondslenteren en bovendien heerlijk eten met uitzicht op het water.

Maar beelden zeggen meer dan woorden als het over vakantie gaat. Kijken jullie mee?

Cesky Krumlov

Jonge uiltjes aaien

Wildpark in het nabij gelegen Oostenrijk

Lipno Meer

Wordt vervolgd...

Ver weg...

Gisterenavond is ze vertrokken, dochterlief. Voor een week naar Zweden met de turnclub.
Heel leuk natuurlijk, maar het is wel ver. Ik kan niet zomaar even in de auto springen en haar gaan ophalen als er iets mis is... Gelukkig heb ik het volste vertrouwen in de trainsters en begeleidsters die mee zijn. Zijzelf vindt zo'n reis natuurlijk de max. Heimwee is een woord dat niet in haar woordenboek staat.

Twee jaar geleden is ze trouwens al eens met de club naar Portugal gereisd en toen was ze amper negen. Op dat gebied is het wel een stoere meid, ze laat geen traan bij het vertrek. Een knuffel kan er gelukkig wel nog af.

We hebben haar een gsm  meegegeven en dat vind ik wel een geruststellende gedachte. Normaal zou ze pas een gsm krijgen als ze twaalf is, maar voor deze reis wou ik toch graag een uitzondering maken. Alleen vrees ik dat ze die gsm niet meer zal willen inleveren na de reis, en dan kan ik al voorspellen dat de oudste ons onder de neus zal wrijven dat hij wel tot zijn twaalfde heeft moeten wachten (en daar heeft hij natuurlijk gelijk in).
Voor de reis hebben we afgesproken dat ze die gsm enkel mag meenemen bij externe activiteiten en daar ga ik haar aan proberen te houden. Eerlijk is eerlijk...
Ik merk wel dat bijna alle kinderen in haar klas al een gsm hebben, maar ik ga (proberen) niet te zwichten voor de druk. Ze heeft tenslotte nog heel haar leven om mobiel te bellen.
Onlangs vroeg ze me eens: "Mama, op welke leeftijd kreeg jij je eerste gsm?" Haha, op mij dertigste of zo... je had haar gezicht eens moeten zien ;-). Soms kan ik mezelf nog maar moeilijk voorstellen dat we het vroeger gewoon zonder al die technologie moesten stellen, dus voor de jeugd is dat waarschijnlijk nog veel moeilijker.

Midden in de nacht kreeg ik al een berichtje van haar, dat alles ok was en dat ze niet reisziek was. Ik zag dat natuurlijk pas vanmorgen. Ocharme, ik hoop dat ze niet op een antwoord zat te wachten, want ik was in dromenland.
Eigenlijk mis ik haar nu al, mijn lieve meisje, maar ik ben er zeker van dat ze het super leuk gaat hebben. Turnen is immers haar passie, en het is goed dat ze zo cool blijft bij zo een verre reis. Ik was vroeger een veel grotere angsthaas...

Over zomervoeten en leibo's

Van zodra de temperaturen het toelaten draag ik graag sandalen en mogen de kousen opgeborgen worden. Want sandalen mét kousen is uiteraard een mode blunder om U tegen te zeggen. Mijn kindertjes hebben er zelfs een naam voor: LEIBO.
Hoe ze hierbij komen, geen idee, maar het is blijkbaar een woord dat zwaar ingeburgerd is bij de jeugd. Telkens als er een man (sorry mannen, maar er zijn weinig vrouwelijke leibo's) voorbij loopt met kousen in zijn sandalen klinkt het luid: "Leibo!".
Waarom dragen die heren dan ook nog steevast van die witte sportsokken met strepen aan de bovenkant in hun sandalen? Dit kan toch écht niet! Waarschijnlijk hebben ze geen vrouw die hen in het gareel houdt en behoedt voor mode flaters.

Ach ja, over smaak valt niet te twisten. Ik ging het hier eigenlijk niet over leibo's hebben, maar over zomervoeten. Ik loop heel graag in sandalen, maar ik ben niet zo'n 'voetenmens'. Sommige mensen vinden voeten heel mooi, maar ik niet zo. Daarom vind ik het noodzakelijk om mijn eigen voeten te 'pimpen' met nagellak om ze toonbaar te maken voor de buitenwereld.
De kleur, daar gaan we niet moeilijk over doen, die moet gewoon rood zijn. Sowieso de beste kleur voor teennagels, vind ik. Voor mezelf dan toch, want bij anderen kan ik groen, blauw, ja zelfs fluo roze, best wel appreciëren.

Nu is het probleem met nagellak dat het bij ondergetekende hooguit een dag of twee mooi blijft. Vanaf dag drie loop ik rond met afgebladderde nagels, en da's ook niet zo appetijtelijk.
Om de twee dagen opnieuw lakken dan maar? Ik dacht het niet! Absoluut geen zin in, geen tijd voor en zo leuk is dat lakken nu ook weer niet hé. Zeker niet omdat steeds heel die vorige handel er dan weer af moet. Tot overmaat van ramp moet je dan ook nog eens constateren dat je nagels de rode kleur van je lak hebben overgenomen. Dus moet je wel opnieuw lakken, willen of niet , want met verkleurde nagels rondlopen is nu ook weer geen optie.

Maar voor (bijna) alles is er een oplossing. Ik hoorde al eens dat sommige vrouwen gelnagels op hun teennagels laten plaatsen. Die zijn dan voor enkele weken gerust. Ideaal natuurlijk, maar de gierigaard in mij wil natuurlijk geen 50 euro uitgeven aan zo'n folietje. En dan nog wel elke maand, ik word al gek als ik optel hoeveel me dit op jaarbasis gaat kosten!

Nu was ik onlangs in het Kruidv*t en daar zag ik dat ze spullen verkopen om zelf van die gelnageltjes te plaatsen. Zo'n UV lampje, een primer, een cleanser, een peel off gel, en een top coat. Meer heb je niet nodig. Je kan het gewoon combineren met eender welke gewone nagellak die je thuis nog hebt liggen. Alle benodigdheden kosten minder dan één keertje bij de schoonheidsspecialiste gelnagels laten plaatsen. Interessant dus, maar ik koop niets zonder eerst op 't internet wat reviews te lezen.

Die reviews vielen goed mee, dus de hele santenboetiek werd aangekocht. Voor de diegenen die interesse hebben: alles is van het merk Essence (en neen, ik word niet betaald om dit te schrijven ;-)).

Ik moet zeggen dat het resultaat me heel goed bevalt. Het aanbrengen is niet zo moeilijk en mijn teentjes zijn nog steeds  onberispelijk (na een dikke week nu). Volgens de verpakking zou je toch een drietal weken kunnen doen met je gelnagels. Als de gelnagels eraf moeten, trek je ze er (mits wat geprust) zo vanaf. En nog een voordeel: geen verkleurde nagels meer!

Ik ben fan in ieder geval. Laat de zomer maar komen, dan kan ik mijn gelnageltjes trots showen, zonder sokken in m'n sandalen ;-).

Jongens en de zon...

Met dit heerlijk zonnetje van de laatste dagen begin ik al te dagdromen over de zomer. Dan zie ik in gedachten mijn kleinste kapoen al ronddartelen over het gras en plonzen in het opblaasbadje.
Grote zus houdt ook van de zomer. Mijn twee jongsten zijn echte 'buitenkinderen'.
Puberjongens hebben niet zoveel meer met de buitenlucht, hun wereld speelt zich liefst zoveel mogelijk online af (zucht).

Ik hou ook wel van de zomer, alleen kan ik dan nooit buitenkomen zonder een factor 50+ op mijn lijf. Ik heb namelijk een erg gevoelige huid, en als ik mijn voorzorgen niet neem zie ik er binnen het half uur uit als een kreeft (auw!). Al dat insmeren vind ik soms wel vervelend, maar verbranden is nog erger. Er zit nu eenmaal niets anders op...

Mijn kids heb ik van kleins af al gebrainwasht dat ze zich moeten beschermen tegen de zon. Zeker op kinderleeftijd is dit zeer belangrijk om later huidkanker en vroegtijdige huidveroudering te voorkomen. Ja, je eerste rimpeltje rond je dertigste heb je eigenlijk al opgelopen op je tiende op de speelplaats...

Grote broer en zus kunnen inmiddels zichzelf al insmeren, maar die kleine pagadder natuurlijk niet. Hij maakt zich ook altijd zo snel mogelijk uit de voeten als ik weer eens met de tube zonnebrandcrème kom aangelopen. Frustrerend, voor hem en voor mij...

Gelukkig heb ik hier nu een oplossing voor gevonden, denk ik. Zo kon ik onlangs voor minder dan 20 euro en heel mooi zwemsetje op de kop tikken. Het bestaat uit een soort zwempakje voor jongens en een petje met randbescherming. De stof is gelijk met een factor 50+, zelfs in natte toestand. Dan moet ik voortaan alleen nog maar een deeltje van zijn armen en benen insmeren, en zijn gezichtje :)
Het setje was ook in (roze) meisjesversie te verkrijgen.
Ik denk trouwens dat ik nu ook wel wat ga uitsparen aan zonnecrème, da's altijd mooi meegenomen natuurlijk.

Toch fijn dat je tegenwoordig zoveel coole spulletjes vindt voor jongens. Dat was vijftien jaar geleden wel anders bij de geboorte van mijn oudste zoon. Toen moest je al diep in je geldbeugel tasten, als je je kleine boy origineel voor de dag wou laten komen (en niet altijd in het donkerblauw, bruin of grijs).

Nu ga ik stoppen met schrijven en verder dagdromen over een mooie zomer... daag.