'Armbreien': wasda?

Wat betreft handwerken ben ik niet bepaald een handige Henriëtte. Ik kan echt verbaasd zijn als ik zie hoe sommige blogsters van die schitterende creaties uit hun haak-/breinaalden getoverd krijgen. Ik heb eens ooit een sjaal gebreid in een gewone rechtse steek (of hoe noem je dat, ik ken geen brei-jargon) en dat was toch al heel wat vond ik. Gelukkig hebben we Youtube tegenwoordig, en duizenden filmpjes om ons op weg te helpen. Dat was ook wel nodig, want ik kon zelfs mijn steken niet meer opzetten. Vast niet goed opgelet vroeger in de breiles op de lagere school...

Dochterlief daarentegen is heel erg handig op het gebied van handwerk. Van wie zou ze dat hebben? Van manlief vermoed ik, want ik moet altijd op hem beroep doen als er een knoop aan een hemd moet genaaid worden.
Denk nu niet dat hij een mietje is die constant in roze pulletjes rondloopt hé. Neen, dat zeker niet hoor! Maar hij is gewoon erg handig: op gebied van doe-het-zelven, maar ook op de meer vrouwelijke domeinen. Hij kan bijvoorbeeld heel goed van die dierengezichten grimeren. Dat deed hij vroeger wel eens op een verjaardagsfeestje van dochterlief.
Nu niet allemaal jaloers worden op mijn husband hé dames. Hij heeft ook zijn negatieve kanten hoor, maar die zijn uiteraard in de minderheid (tja, hij leest mee vrees ik, dus ik kan hier nu niet verder over uitweiden ;-)).

Maar ik ging het dus eigenlijk hebben over 'armbreien'. Ik had er nog nooit over gehoord, maar plots kwam dochterlief er mee thuis. Het is een breitechniek die bijna te mooi lijkt om waar te zijn. Je breit, zonder dat er een breinaald aan te pas komt, in minder dan één uur tijd een prachtige sjaal.

Dochterlief leerde zichzelf deze techniek met behulp van Youtube in een mum van tijd. Ze breide op amper één dag tijd een sjaal voor haarzelf en één voor mij. Met een restje wol en wat stof maakte ze ook nog een handtas.

Voor diegenen die interesse mochten  hebben in deze fantastische breitechniek: vraag me niet hoe het moet, ik ben en blijf een dummie. Google gewoon even 'armbreien' of 'breien zonder breinaalden' en je vindt vast heel snel wat je zoekt.

Gegroet,
Miss Milla

Vilten bloemen maken: echt makkelijk!

Gisteren was dochterlief echt in de wolken met het oude,
saaie tasje dat ik voor haar transformeerde tot een hippe meisjestas.

Ze vond het zo leuk dat ze me vroeg om ook een bloemenbroche te maken om op haar trui te spelden.
En zoals dat bij veel moeders gaat, is het moeilijk om op zo'n verzoek van onze kroost neen te zeggen. Zeker niet als ze het smekend vragen met van die puppy ogen ;-)

Alleen had ik echt geen zin om 's avonds nog uren met mijn naaigerief in de weer te zijn: het werd dus de simpele versie.
Veel effect met weinig inspanning.

Zo maakte ik de broche:

5 bloemblaadjes knippen uit vilt met een stofschaar. Je kan met een enkele of een dubbele rij blaadjes werken (voor een dubbele rij knip je nog 5 blaadjes extra in een andere kleur).

 

 

Met een naald en redelijk dik garen de blaadjes aan elkaar rijgen.

 

 

De draad aantrekken en de uiteinden samen knopen.
 



Als je met een dubbele rij blaadjes wil werken, maak je er nog eentje extra (eventueel met iets kleinere blaadjes), en leg je ze op elkaar. Leg ze zo dat er een stukje van alle blaadjes zichtbaar blijft.
 

 

Een mooi knoopje opnaaien als bloemhartje.
 

 

Eventueel nog een kanten lintje rond het knoopje binden.
 

 
Tot slot met een veiligheidsspeld op een kledingstuk vastmaken (dan kan je het verwijderen als het in de was gaat).
 
 

 

          En dan kunnen we er weer eentje blij maken!




Oude handtas 'pimpen' tot cool meisjestasje

Vandaag had ik écht geen zin in de berg strijk die op mij lag te wachten. Na de noodzakelijke huishoudklusjes heb ik het voor bekeken gehouden en ben ik maar wat aan het knutselen geslagen.

Net als mama houdt dochterlief van mooie spulletjes. Voor haar kan het niet meisjesachtig genoeg zijn (ook al is ze al 10), met veel bloemetjes, lintjes en frutseltjes (ik vind dit stiekem ook nog steeds geweldig).

Ik had haar al lang een handtasje beloofd. Toen ik wat aan het rommelen was in mijn kleerkast, zag ik het perfecte exemplaar liggen, zonder dat ik een aanslag zou moeten plegen op mijn bankrekening.

Een oud, vergeten tasje van jeansstof: het perfecte model om te pimpen tot een veel cooler exemplaar!


Zo ging ik te werk:

• Oude tas

• Bloem maken met vilt, restje gebloemd stof en knoop. Dit doe je zo (met dank aan de collega blogster!).

 

• Bloem bevestigen met veiligheidsspeld.

 

 

• Decoratiefiguurtjes (gekocht bij Action) bevestigen met velcro (of opnaaien).

 

 

• Nog een lintje rond het schouderbandje knopen.

 

 

 

• En nu dochterlief blij maken!





Breisels

Ik ben helemaal gek van mooie sjaals en mutsen. We hebben ze deze winter nog niet echt veel nodig gehad, maar als mode accessoire kunnen ze ook hun dienst bewijzen.
Je vindt ze in alle soorten en maten, maar als je echt een mooi en origineel exemplaar op de kop wil tikken moet je meestal diep in je geldbuidel tasten.

Een sjaal breien kan toch nooit zo moeilijk zijn, dacht ik bij mezelf.
Vroeger, in een ver verleden, heb ik nog leren breien in de lagere school. Eerlijkheidshalve moet ik wel bekennen dat ik er toen niet zo veel van terecht bracht.  Bovendien haatte ik handwerk echt en vond het verre van cool.
Wat kan een mens toch veranderen in de loop der jaren...
Tegenwoordig is handwerk weer helemaal hip en ik vind het nu zelfs jammer dat ik destijds niet beter heb opgelet in de breiles.

Breien verleer je niet, dacht ik.
Ik dus naar de Z**m*n  om wat wol te kopen. Ik wou in eerste instantie natuurlijk niet teveel geld uitgeven aan mijn probeersels.
Vol goede moed wou ik eraan beginnen, maar dit bleek helemaal niet zo simpel. Na al die jaren wist ik zelfs niet meer hoe ik de steken op de breipriem moest krijgen. Gelukkig bestaat er voor handwerkklunzen als ik You Tube. Na het bekijken van enkele instructie fimpjes was ik snel weer vertrokken. Leve internet!

Met lekker dik garen en dikke priemen heb je snel resultaat. In een mum van tijd was de sjaal af.
Daarna nog even 'pimpen' met een bloem en wat lintjes, en klaar!
Jammer genoeg vond dochterlief de sjaal ook mooi en was ik hem dus direct kwijt.

Op school kreeg ze heel wat positieve reacties, dus wou ze ook een muts.
Een muts breien... bij de gedachte alleen al brak het angstzweet mij uit.
Een sjaal, tot daar aan toe, maar een muts, hoe begin je daar in hemelsnaam aan als handwerkkluns?

Gelukkig bedacht ik snel een oplossing. Als ik een sjaal kan pimpen, kan ik dat ook met een muts.
Ik kocht een (goedkoop) bijpassend exemplaar en naaide er dezelfde bloem op.
Blij dat dochterlief was als ze thuiskwam van school, en er een muts op haar lag te wachten.
Alleen vond ze het wel verdacht dat de muts zo snel  klaar was.
Ja, een tienjarige maak je ook niet meer alles wijs. Ik heb dus moeten toegeven dat ze niet uit mijn breinaalden kwam, maar uit de winkel.