Keukenspulletjes waar je blij van wordt

Of je nu een echte keukenprins(es) bent of eerder een 'snel even iets opwarmen in de microgolf' type, tijd doorbrengen in de keuken doen we allemaal... en dan kan het er maar beter een beetje gezellig zijn.
Ik houd niet van te veel prullaria op mijn aanrecht. Enkel de dingen die ik vaak gebruik mogen in het zicht staan: espresso-apparaat (om mijn koffieverslaving in stand te houden), waterkoker (voor als ik mijn leven wil beteren en me voorneem om voortaan thee te drinken), broodrooster (vooral voor de kiddo's) en mijn pot met houten lepels (handig tijdens het koken zoals jullie wellicht weten). Verder staat zo goed alles aan keukenspullen in de kasten.
Denk nu niet dat ik een superstrakke keuken heb hé! Neen, eerder eentje in landelijke stijl, alhoewel ik - als ik opnieuw zo mogen kiezen - misschien toch eerder die richting uit zou gaan.

Bij anderen kan ik zo'n gezellig drukke keuken met héél veel spulletjes in het zicht best appreciëren, en vind ik het er zelfs gezellig uitzien. Bij mezelf daarentegen, word ik er op één of andere manier zenuwachtig van. De kids brengen al zoveel spullen binnen, dat ik de neiging voel om de rest maar sober te houden, kwestie van het bos nog een beetje door de bomen te zien, begrijp je?

Nu is er één keukentoestel dat nog ontbreekt op mijn aanrecht en waar ik al jaren van droom (soms zelfs letterlijk, echt waar): een Kitchen Aid!  De ultieme combinatie van schoonheid en kwaliteit. Alleen hangt er - zoals gewoonlijk bij zulke zaken - een vrij hoog prijskaartje aan dit staaltje van prachtig design. Ooit zal er eentje staan te blinken op mijn aanrecht - als ik de lotto win, of als ik via deze weg een gulle gever of sponsor vind haha... Ik ben er alleen nog niet uit of ik dan zou kiezen voor een flashy kleurtje of eerder klassiek wit of zwart.

bron: Pinterest

Ok, terug even naar de realiteit nu. Voorlopig moet ik het doen met hippe keukenspulletjes die iets beter bij mijn budget passen. Geloof me, het moet zeker niet altijd duur zijn om een saaie keukentafel op te vrolijken.

Onlangs scoorde ik deze mini stoofpotjes voor slechts 1 euro per stuk in een leuk winkeltje in Antwerpen. Geef toe, van de kleurtjes alleen word je toch al vrolijk!

En wat vinden jullie van deze schattige thee-eitjes? Ik kocht ze bij Ikea. Ze zijn perfect om losse thee in te gebruiken en ze blijven prachtig in je kopje drijven. Het enig nadeel eraan is dat ze vrij moeilijk te openen en weer te sluiten zijn, maar oefening baart kunst. Het feit dat ze prima in de vaatwasmachine kunnen vind ik een groot pluspunt. Ik ben een blijf een lazy houswife ten slotte, haha.

Fijne dag,
Miss Milla

Preisoep met kruidenkaas

Lang geleden dat ik nog eens een soepreceptje postte.... Gisteren maakte ik een eenvoudig preisoepje. We aten het met ovenbroodjes en een kaasplankje. Op die manier heb je snel een heerlijke maaltijd, die je weinig moeite kost.
Extra voordeel is dat de kiddo's hier zo goed als alle groenten in soepvorm eten, terwijl ze er anders hun neus voor zouden durven ophalen.

Dit heb je nodig:

• 3 sjalotjes
• 2 teentjes look
• het wit van 5 preistronken
• 4 bouillonblokjes
• 2 liter water
• een koffielepel mosterd
• een half potje kruidenkaas (Boursin,...)
• wat bieslook

Zo maak je het:

• Snijd de sjalotjes in stukjes pers de lookteentjes.
• Stoof aan in wat olijfolie.
• Voeg de in ringen gesneden prei toe en laat nog een 5-tal minuutjes verder stoven.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe en laat gaar koken.
• Voeg de mosterd toe en mix de soep fijn.
• Roer de kruidenkaas door de warme soep tot hij helemaal gesmolten is.
• Kruid eventueel bij met peper en zout.
• Garneer met wat bieslook.

Smakelijk!

Soms wou ik dat ik het metabolisme van een kip had

Op kerstavond was er ten Huize Miss Milla een klein kerstfeestje. Geen overdreven toestanden met wilde diersoorten en vervette ganzenlevers op het menu uiteraard. Oh neen, dat hoeft écht niet voor ons.
Eenvoud siert: dat blijft toch een van mijn motto's.

Ik eet trouwens al meer dan 20 jaar geen vlees meer, af en toe wel een klein stukje vis. De huisgenootjes hier eten wel vlees hoor, maar zeker geen gekke dingen en absoluut niet elke dag.
Manlief heeft wel, als we elkaar nog maar pas kenden, een tijdje vleesloos geleefd. Dit was echter meer om indruk te maken op ondergetekende, dan uit overtuiging denk ik ;-).
Ook de kiddo's willen af en toe een stukje vlees op hun bord en dat vind ik geen probleem. Ik voel zeker niet de neiging om iedereen kost wat kost te overtuigen van mijn levensstijl.  Later, als ze groot zijn, zullen ze zelf wel een weloverwogen keuze maken.
Desalniettemin staan hier meestal toch wel vegetarische gerechtjes op het menu, omdat ík nu eenmaal het vaakst achter het fornuis sta.
En neen, we we hebben geen chronisch ijzertekort of een lijkbleke teint -nu ja, ikzelf ben wel een bleekscheet, maar da's nu eenmaal mijn huidtype- zoals de meeste (onwetende) mensen dan al snel denken.

Wat stond er op het menu bij ons op kerstavond? Heel simpele dingetjes, want ik houd zoals gezegd niet van decadent en ik heb op zo'n avond al helemaal geen zin om heel de tijd in de keuken te staan, terwijl de rest lekker met de voetjes onder tafel zit.
Jammer genoeg ben ik vergeten om fotootjes te nemen van de bordjes -ik vind dat trouwens altijd een beetje gênant in gezelschap- maar ik neem aan dat jullie voldoende verbeelding hebben om er een plaatje bij te denken ;-)

• Aperitiefhapjes uit de oven met een glaasje cava: lekker makkelijk en de kiddo's zijn er dol op. Euh... niet op de cava natuurlijk! Niet dat ik weet tenminste...
• Pompoen-wortelsoepje: ook ten gunste van de kids, maar de meeste volwassenen kunnen dat ook wel waarderen. Een voordeel van soep is dat je het op het moment zelf maar hebt op te warmen en eventueel wat af werken met room en verse kruiden.
• Zalm, gekruide aardappeltjes uit de oven, tomaatjes met Provençaalse kruiden en parmezaan (ook uit de oven) en een fris slaatje met honing-mosterddressing: ook hier heb je weinig werk aan, als je het merendeel op voorhand al klaar zet. Enkel nog even alles in de oven schuiven en het slaatje bereiden.
• Dessertbordje met een stukje kerststronk, een toefje slagroom en vers fruit met frambozencoulis.

Zoals jullie lezen ben ik zeker geen wonder in de keuken, maar er was niets aangebrand en de bordjes werden allemaal leeg gegeten. Het zal dus waarschijnlijk wel in orde zijn geweest. 

Het enige probleem is dat ik altijd veel te veel eten voorzie op zo'n avond. De gasten mogen zeker niet met honger van tafel gaan, of na het feestje nog even langs de frituur passeren om een frietje binnen te spelen. Da's toch de nachtmerrie van elke gastvrouw, niet?

Geen erg hoor, de kipjes kregen de dag nadien dus ook een heus kerstmaal geserveerd. Zo te zien vonden ze het overheerlijk, want in een mum van tijd was heel die berg eten weggewerkt.

Ik sta er altijd van te kijken hoeveel voedsel zulke kleine dieren kunnen eten. Het zijn tenslotte maar krielkipjes van minder dan een kilo lichaamsgewicht. Neen, van obesitas hebben deze beestjes geen last. Maar ja, zo heel de dag scharrelen zonder een minuut stil te zitten dat kost wel wat energie waarschijnlijk.

Pompoensoep met spinnetjes

Het is hier herfstvakantie momenteel, en om wat in halloweensfeer te komen stelde dochterlief voor om eens spinnensoep te maken. Soep maken, dat kan ik wel. Maar 'spinnensoep', wasda?
"Niet moeilijk om te maken hoor, ik leg het wel even uit" zei dochterlief. Ze had op Ketnet namelijk gezien hoe het moest. Dat is nu één van de voordelen als de kiddies wat groter worden: ze kunnen écht helpen en écht uitleggen hoe iets moet ;-)

Voor diegenen die het ook eens willen proberen, en zoals ik nog nooit van spinnensoep hadden gehoord, zo doe je het dus:

Je kan eender welke soep omtoveren tot spinnensoep. Ik koos voor pompoensoep om een beetje in het halloween thema te blijven.

Dit heb je nodig:

• een kleine pompoen
• 4 dikke wortels
• 1 grote ui
• 2 kleine aardappels
• olijfolie
• 4 bouillonblokjes
• 2 liter water
• 1 theelepel nootmuskaat
• peper en zout
• 1 blik knackworstjes
• spaghetti

Zo maak je de soep: 

• Stoof eerst de ui wat aan in de olijfolie.
• Voeg dan de in stukjes gesneden pompoen, wortel en aardappel toe en laat nog even verder aanstoven.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe.
• Kook de soep gaar en mix ze fijn.
• Kruid af met nootmuskaat, peper en zout.

En nu nog de spinnetjes:

• Snijd de knackworstjes in stukjes: dit worden de spinnenlijfjes.
• Neem vier spaghettisprieten en breek ze in stukjes van ongeveer 6 cm: voor de pootjes.
• Steek nu de sprietjes door de worstjes.
• Gooi de spinnetjes in een pannetje kokend water tot de spaghetti gaar is.
• Leg tot slot de spinnetjes in de soep.Geloof me, alle kinderen vinden dit leuk, van groot tot klein.

Geloof me, alle kinderen vinden dit leuk (en lekker), van groot tot klein.

Gegroet,
Miss Milla

Bloemkool-prei soep met een pittige toets van mosterd

De mensen die regelmatig een kijkje nemen op mijn blog weten dat ik een echte soepmadame ben. Ik kan elk seizoen genieten van een heerlijke soepje, maar in de herfst vind ik soep toch nog altijd het beste smaken. Wanneer de temperaturen zakken en de wind guur begint te blazen, kan een kommetje soep mij vaak behoeden van een aanval op de snoepkast.

Bij het koken ga ik meestal uit van het principe 'eenvoud siert'. Ik houd van pure recepten, zonder al te veel tierlantijntjes. Dit principe probeer ik trouwens door te trekken naar de meeste domeinen in mijn leven: ik wil niet verdrinken in een overdaad aan spullen, ik wil geen duizend 'vrienden' op Facebook die ik toch niet ken, ik wil mezelf niet voorbij hollen om steeds meer en meer bezit te verwerven ...

Maar ik wijk af... Dit soepje is heerlijk eenvoudig, maar toch vol en romig van smaak:

Dit heb je nodig:

• 1 bloemkool
• 4 stengels prei (alleen het wit gebruiken)
• 2 teentjes knoflook
• 2 kleine aardappelen
• olijfolie
• 2 liter water
• 4 bouillonblokjes
• 4 koffielepels mosterd
• zwarte peper
• zout

Zo maak je het:

• Snijd de groenten, de aardappelen en de knoflook in kleine stukjes en stoof enkele minuten aan in olijfolie.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe en laat gaar koken.
• Mix de soep fijn met een staafmixer
• Voeg de mosterd toe en mix nog even door.
• Kruid af met peper en zout.

Koolrabisoep

Groenten in kinderen krijgen is niet altijd evident. Zéker niet als het om minder gebruikelijke groenten gaat zoals koolrabi. Nu kreeg ik van een gulle gever enkele van die groene knollen (of hoe noem je die dingen). De kinderen hadden al gelijk hun commentaartjes klaar natuurlijk: "Beikes, dat ziet er raar uit, dan zal het vast ook wel vies smaken".
Uit ervaring weet ik dat ik ze meestal toch bijna alle groenten kan doen eten, als ik ze maar serveer in de vorm van soep. Meestal vragen ze zich niet eens af welke groenten er nu juist in die soep zitten.
Wij zijn echt een gezin van soepeters. Ikzelf vind soep ook heerlijk. Ideaal om een klein hongertje mee te bestrijden en zo niet op rooftocht te moeten in de snoepkast.
Koolrabi smaakt een beetje zoals radijsjes en ik vind het uitermate geschikt om een soepje van te maken.

Dit heb je nodig:

• een stuk of 5 koolrabiknollen
• 1 ui
• 3 teentjes knoflook
• 2 aardappelen
• olijfolie
• 3 bouillonblokjes
• 1,5 l water
• 3 koffielepels mosterd
• cayennepeper (of zwarte peper)

Zo maak je het:

• Snijd alle groenten in stukjes en stoof ze even aan in olijfolie.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe en laat gaar koken.
• Voeg de mosterd toe en mix de soep fijn.
• Kruid af met cayennepeper.

Kan het nog simpeler? Ik denk het niet en 't is bovendien een makkelijke manier om eens koolrabi te proberen.

Meisjesharen en vakantie...

Hier nog anderhalve week vakantie te gaan vooraleer de kinders weer naar school moeten. Ja, ik gebruik hier bewust het woord 'moeten', want als het aan hen ligt zou de vakantie nog véél langer mogen duren dan die (in hun ogen schamele) acht weken.
Voor mij volstaan die acht weken wel. Het wordt alsmaar moeilijker om vertier te zoeken, zodat ze hun dagen toch nog enigszins wat nuttig doorbrengen. Mijn inspiratie raakt stilaan uitgeput...

Het redelijk grote leeftijdsverschil tussen mijn drietal maakt het er niet makkelijker op. Alhoewel,... de oudste hoef ik niet meer te entertainen tijdens de vakanties. Die houdt zichzelf wel bezig, met dank aan League of Legends, Mine Craft, You Tube,... Nu ja, echt onverdeeld blij ben ik hier natuurlijk niet mee. Hoe kan het vitamine D gehalte van onze puberjongens op deze manier in godsnaam op pijl worden gehouden?

Wat deed ik nu allemaal aan activiteiten om mijn kinderen tevreden te houden?

• Wandelen, veel wandelen. Uiteraard was ons hondenkind Fleur ook heel tevreden met deze activiteit. Wij hebben het geluk nog vrij landelijk te wonen, dus werd er hier toch enkele keren per week flink gewandeld. Ook een leerrijke activiteit trouwens, want je komt altijd wel iets interessants tegen. Zo zagen we onderweg: een pad (hoe help je die de weg oversteken?), een gevaarlijke hond (hoe ga je hiermee om zonder gebeten te worden?), bessenstruiken (nooit zomaar opeten!), koeien (jahaa, hier komt die lekkere melk die we drinken vandaan),...

• Bakken, bakken en nog eens bakken. Pannenkoeken, wafels, cake, koekjes,... Yep, allemaal slecht voor de lijn, maar wat vinden kinderen dit toch altijd leuk (en ik ook).

• Kinderen uitnodigen om te komen spelen. Dit blijft een topper! 
• Naar de buitenspeeltuin (wel tien keer denk ik), maar ook gingen we twee keer (wegens rotslecht weer) naar een geweldige binnenspeeltuin, waar er vertier is voor kinderen van alle leeftijden. Ik moet toegeven dat ik eigenlijk niet zo'n fan ben van dit soort speeltuinen, wegens: erg lawaaierig, druk, duur, ... Maar als je samen met een vriendin gaat die ook kids heeft kan het wel een leuke dag worden. Dan heb je als volwassene ook nog wat te babbelen en hoef je zelf niet mee in het ballenbad.

• Workshop kleien en t-shirts beschilderen in het fantastische openluchtmuseum Bokrijk.

• Nageltjes lakken: daar kan dochterlief enorm van genieten.

• Kappertje spelen. Dit was wel de lievelingsactiviteit van dochterlief denk ik (naast loomen dan). Hoe ging dat nu te werk? Wel,... zo dus: dochterlief zocht op YouTube filmpjes van ingewikkelde kapsels, ik begon te zweten bij de aanblik van die kapsels, dochterlief overtuigde mij om het toch te proberen, talrijke (inwendige) vloeken verder slaagde ik er (af en toe) in om iets te creëren dat een beetje leek op het voorbeeld. Gelukkig is dochterlief al redelijk snel tevreden over mijn probeersels. Op den duur begon ik het zelfs leuk te vinden, al dat gefrutsel met die haarspelden, haarlak en donuts.

Nu nog een twaalftal vakantiedagen te vullen. Als het weer nu eens zou willen meewerken...

Paprika-tomatensoep: zalig simpel

Zijn simpele recepten niet vaak de beste? Ik vind van wel in ieder geval!
Deze supergezonde soep kan het kleinste kind bereiden, maar de smaak is er niet minder om, geloof me...
Ik kocht zondag op de markt 4 kilo tomaten (2 euro) en 3 kilo rode paprika's (4 euro). Voor die prijs kan je dat toch niet laten liggen hè?

Gelukkig had ik mijn man bij als pakezel ;-). Als het aan mij had gelegen had ik nog véél meer groenten meegenomen, maar ik kon zelf niets meer dragen want ik had mijn handen vol om zoonlief (het mensenkind) en Fleurtje (het hondenkind) in het gareel te houden.
Met deze overdaad aan rode groenten maakte ik de volgende soep:
paprika-tomatensoep.

Dit heb je nodig:

• 1 kg tomaten
• een stuk of 5 rode paprika's (mogen ook puntpaprika's zijn)
• 2 uien
• 2 teentjes knoflook
• 2 kleine aardappelen
• wat pili-pili vlokjes
• olijfolie
• 1 el suiker
• 4 bouillonblokjes
• 1,5 l water
• zwarte peper

Zo maak je het:

• Snijd alle groenten in stukjes.
• Stoof ze enkele minuten aan in wat olijfolie.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe.
• Voeg ook de suiker en de pili-pili toe toe.
• Laat koken tot de groenten gaar zijn.
• Mix de soep fijn.
• Kruid af met flink wat zwarte peper. 

Pittige uien-aardappelsoep: niet voor doetjes!

Koken verloopt bij mij zelden of nooit volgens het boekje. Meestal snuffel ik wat rond op het internet, in mijn kookboeken en in mijn eigen aantekeningen om wat inspiratie op te doen.
Daarna ga ik aan de slag. Vaak komt het hier op neer: ik kijk wat ik in huis heb en mik dan wat ingrediënten bij elkaar. Soms slaagt dat wat tegen, maar heel vaak kom ik zo tot verrassende gerechtjes.

Altijd binnen de lijntjes kleuren is nooit zo mijn ding geweest, en zeker niet op kookgebied. Nieuwe combinaties uitproberen maakt koken net leuk, en wat is er heerlijker dan achteraf complimentjes krijgen over je probeersels.

Van een goede Marokkaanse vriendin leerde ik dat je flink kruiden niet hoeft te schuwen. Zij leerde me gebruik te maken van dingen als gember, komijn, kurkuma, paprikapoeder, zwarte peper, dragon, koriander ...
Met haar kooktips in gedachten kwam ik tot het volgende receptje voor een pittige soep: uien-aardappelsoep.

Dit heb je nodig:

• een 5-tal aardappelen
• 2 grote uien
• het wit van 1 grote prei
• 3 teentjes knoflook
• 2 cm verse gember (of 3 cm als je het extra pikant wilt)
• een flinke scheut olijfolie
• 3 bouillonblokjes
• 1,5 l water
• 1 tl paprikapoeder
• 1 tl kurkuma
• 1 tl koriander
• flink wat vers gemalen zwarte peper
• 250 ml lichte room
• verse bieslook voor de garnering

Zo maak je het:

• Snijd de uien en de gember in kleine stukjes, pers de knoflookteentjes. 
• Stoof aan in de olijfolie.
• Voeg de in ringen gesneden prei en de in blokjes gesneden aardappelen toe. Laat nog even mee aanstoven. 
• Bestrooi met de kruiden en roer goed door.
• Voeg 1,5 l water toe en 3 bouillonblokjes.
• Laat koken tot alle groenten gaar zijn en mix dan de soep fijn.
• Voeg de room toe.
• Kruid eventueel bij met peper en garneer met verse bieslook.
• Serveer met een dik gesneden stuk vers brood.

Deze soep is best wel pittig, dus ik dacht dat de kiddies hier ze niet zouden lusten. Niets was minder waar: de kleinste at zelfs 2 bordjes soep. Geef toe, stoer hé ;-)

Pastasalade met groene pesto en feta

Pasta, het blijft één van mijn favorieten in al zijn variaties. Het is makkelijk (geen aardappelen schillen haha), goedkoop (meestal toch) en gezond (als je kiest voor een volkoren variant tenminste, en als je niet zweert bij een dieet zonder koolhydraten).

In de zomer kies ik al eens voor een koude variant. Dit is makkelijk op voorhand te bereiden, en perfect te serveren met een frisse groentesalade of bij een barbecue bijvoorbeeld. Ik maakte er een restjes receptje van.

Zo mikte ik onlangs wat ingrediënten bij elkaar die ik nog in huis had, met dit als resultaat:

• Kook 500 g pasta (vlinderpasta, spirelli, ...) beetgaar.
• Giet af, spoel onder koud water en laat goed uitlekken.
• Vermeng een potje groene pesto onder de pasta.
• Snijd een tomaat (zonder vruchtvlees en pitjes), flink wat bieslook en zwarte olijven  in kleine stukjes en voeg deze toe.
• Verbrokkel fetakaas (hoeveelheid naar smaak) en meng dit eveneens onder de pasta.
• Kruid goed af met peper en zout.

Ik serveerde het met tomaten uit de oven (bestrooid met Parmezaanse kaas en  Italiaanse kruiden) en met focaccia (omdat ik dat toevallig nog in huis had).

Zo werd er toch nog goed gesmuld van deze restjes maaltijd, en ik hoefde niet naar de winkel (wat niet mijn hobby is). Iedereen blij dus!

Oeps... was het nu nootmuskaat of kaneel?

Daarstraks was ik deeg aan het maken voor pannenkoeken. Ik had dochterlief immers beloofd dat ik zelf wel pannenkoeken zou bakken toen ze in de winkel (weer) aan het zeuren was voor van die vieze kant en klare pannenkoeken. Bah, ik snap echt niet wat kinders lekker vinden aan die brol. Echt goor vind ik zulke pannenkoeken.

Maar belofte maakt schuld, dus die pannenkoeken moesten in ieder geval zelf gebakken worden.
Nu had ik nog duizend en één andere klusjes te doen en mijn hoofd stond helemaal niet naar pannenkoeken. Dochterlief is echter een meester in zielig kijken, en schuldgevoelens opwekken bij mijn tere moederhart, dus ontkomen deed ik er sowieso niet aan.
Rap een deegje maken op het gevoel, niks afwegen of afmeten... Geen probleem bij pannenkoeken, lukt altijd als je maar zorgt dat het deeg de juiste dikte heeft (wanneer het deeg als een koord van je klopper afloopt).
Ik doe altijd nog een beetje kaneel erbij, want dat vinden we hier allemaal heel lekker. En daar liep het mis dus! Er stond nog een potje nootmuskaat op het aanrecht dat ik gisteren gebruikte in de aardappelpuree, en zoals je weet lijken kaneel en nootmuskaat heel erg op elkaar. Die verdomde potjes zien er ook bijna precies hetzelfde uit. Zijn die producenten nu niet slimmer of ben ik dom? Ik schud dus flink wat van de bruine specerij in mijn deeg,... en dan schrik ik mij een ongeluk van de geur. Dit is niet de geur van kaneel, wat ben ik toch een uilskuiken!

Balen! Wat nu? Ik ga echt dat deeg niet opnieuw maken hoor, luie huisvrouw die ik ben. Ik schep gewoon het grootste deel nootmuskaat eraf met een soeplepel. Ik moet zeggen dat dit niet 100% lukte, want ik zag nog tal van die vreselijke bruine spikkeltjes in het deeg rondzwemmen. Oké, wat nu? We verdoezelen dat gewoon met extra veel vanille suiker en met échte kaneel.
Wat ben ik eigenlijk toch een slecht mensch hé, mijn kindertjes en mannetje zo bedriegen met mijn mislukte baksels.
Op hoop van zegen ben ik dan maar beginnen te bakken, een hele stapel pannenkoeken. Ik durfde zelf niet te proeven want ik ben een echt mietje op dat gebied.

Uiteraard deed ik alsof mijn neus bloedde toen mijn kindertjes en mannetje kwamen eten. Ik hoorde niemand klagen. Echt niet! Dan zelf toch ook maar eentje proeven misschien...
Ik moet toegeven dat ik wel wat nootmuskaat proefde, echt slecht was het niet hoor... maar om het nu aan te raden in pannenkoekendeeg? Neen, zover wil ik ook weer niet gaan.

Gelukkig ben ik niet de enige die van die rare dingen doet. Een paar weken geleden vertelde een vriendin me dat ze bij een cliënt, waar ze werkt als gezinshelpster, per ongeluk kaneel in de aardappelpuree had gedaan. En lekker dat die meneer dat vond, zei ze. Hij had nog nooit zo'n lekkere puree gegeten ;-)

Ik vind het fijn als je me ook op facebook leuk vindt: https://www.facebook.com/missmilla.athome

Snel, makkelijk, goedkoop en lekker: aardappelsoep

(Bijna) niets meer in huis en geen zin/tijd om naar de winkel te gaan. Klinkt dit je bekend in de oren?
Meestal is vrijdag mijn vaste boodschappen dag, en red ik het een hele week met één bezoekje aan de supermarkt. Tussendoor wordt er dan nog wel brood gekocht bij de bakker of wat groenten op de markt. Gisteren was de voorraad groenten echter bijna helemaal op, op 2 stronken (of hoe noem je dat?) prei na dan. Maar wat doe je nu met 2 preistronkjes voor een bende veelvraten? Niets toch!
Wel had ik nog aardappelen in huis waar een heel bataljon mee gevoed kon worden. Jammer genoeg stonden die aardappelen  al vol met van die vieze uitlopers. Weggooien die handel? No way! Gewoon schillen en niemand merkt er iets van ;-)
Waarom eens geen aardappelsoepje maken dacht ik bij mezelf. Klinkt een beetje raar hé, aardappelsoep, maar wie niet waagt niet wint!
Ik mikte gewoon alle ingrediënten bij elkaar die ik nog in huis had en, toegeven... eigen lof stinkt, maar het resulteerde in een soepje dat best te pruimen was: een mooi roomwit, smeuïg soepje dat erg lekker was.


Dit heb je nodig:

• 1 kilo aardappelen in kleine blokjes gesneden
• 2 stronkjes prei (alleen het wit gebruiken)
• 3 knoflookteentjes
• 2 uien
• 3 cm verse gember
• verse (of gedroogde) rozemarijn
• 750 ml melk
• 1250 ml water
• 4 bouillonblokjes
• een scheut olijfolie
• stukjes gerookte zalm
• peper en zout

Zo maak je het:

• De uien en de gember fijnsnijden en de knoflook uitpersen.
• Aanbakken in wat olijfolie tot de uien zacht zijn.
• De fijngesneden prei en de rozemarijn toevoegen en nog even mee stoven.
• De aardappelblokjes toevoegen.
• Het water en de melk erbij gieten samen met 4 bouillonblokjes, en een half uurtje laten koken.
• De soep fijn mixen.
• Op smaak brengen met peper en zout.
• Eventueel serveren met in stukjes gesneden gerookte zalm.

Weg met die vreselijke suikerverslaving

In het begin van het jaar schreef ik een blogje over mijn goede voornemens. Hierin had ik het onder andere over mijn wens om gezonder te eten. Ik had (uiteraard) de intentie om me dit keer eens echt te houden aan mijn plan, maar zoals jullie al kunnen raden is er natuurlijk weer zeer weinig van in huis gekomen. Ik vermoed dat dit fenomeen bij velen onder jullie gekend is: je iets voornemen is makkelijk, het een week of twee volhouden gaat ook nog wel, maar daarna ... is het om zeep.

Een aantal jaren geleden (voor de hype rond gezond eten) was ik nogal fanatiek bezig met voeding: geen snelle suikers meer, alleen gezonde vetten, weinig brood maar wel havermoutpap, biologische groenten, enzomeer.

Ik was na mijn tweede zwangerschap wat kilo's bijgekomen die ik niet meer kwijtraakte. Het ging hier toch over zo'n 10 kilo, en dat vond ik verre van amusant.
Op een gegeven moment was ik het zat en besloot ik er iets aan te doen. Ik kocht een aantal boeken over gezonde voeding en hield me strikt aan de adviezen. Dit resulteerde in een vrij snel gewichtsverlies van maar liefst 13 kilogram. Ik blij natuurlijk. Bepaalde mensen dachten zelfs dat ik een ziekte onder de leden had omdat ik zo sterk en snel (in 6 maanden) was afgevallen.
Hier was niets van aan. Ik at letterlijk gewoon geen enkel koekje meer, zelfs niet bij de koffie. Geen frietjes, weinig brood (en dan nog alleen volkoren), veel groenten en fruit, soya producten, haverzemelen,...
Ook frequenteerde ik meermaals per week de natuurvoedingswinkel. (H)eerlijke producten hebben ze daar, alleen wel vrij duur jammer genoeg. Maar hier ga ik niet over zeuren, want de kwaliteit is zeer goed en meestal gaat het ook over fair trade producten trouwens.

Iedereen in mijn omgeving dacht dat die kilo's er wel weer heel snel terug zouden bijkomen, maar dit was niet het geval (tot grote ergernis van een aantal jaloerse vrouwmensen). Ik slaagde er wonder boven wonder in om mijn gezonde levensstijl aan te houden. Ik genoot ervan dat ik kon gaan shoppen en dat bijna alles mij stond.

Maar toen was ons nummertje drie op komst. Tijdens de zwangerschap kon ik me nog wel redelijk beheersen, maar toch kwam er al wat sleet op mijn goede eetgewoontes. Ik steek het hier maar op de hormonen ;-).
Na de bevalling werd ik zo opgeslorpt door dit kleine wondertje dat de gezonde voeding nog meer naar de achtergrond verdween. Godzijdank was ik maar een tiental kilo's bijgekomen tijdens de zwangerschap, en gelukkig dat je door borstvoeding heel wat extra calorieën verbruikt, zodat de schade beperkt bleef. Na enkele maanden waren de meeste kilo's er weer terug af. 't Is te zeggen, ik woog nog een kilo of 2 meer dan voor de zwangerschap, maar dat vond ik helemaal niet erg.

Ik besefte ook dat ik misschien wat te fanatiek bezig was geweest met (gezonde) voeding en dat wou ik niet meer...
Inmiddels is mijn jongste drie en een half en is er ongemerkt toch weer vier kilo extra blijven plakken. Ik weet dat ik niet te klagen heb, want veel mensen vinden mij helemaal niet te dik en mijn BMI valt ook nog netjes onder de 25, maar het voelt niet goed.
Ik weet perfect hoe het komt dat die die extra kilo's er zijn: koekjes, cake, taart, chocolade, chips, fruitsap, ... De gekende boosdoeners dus. Langzamerhand heeft het suikermonster weer bezit van mij genomen. En suiker is verslavend: je wilt er altijd maar meer van en als je een nieuw 'suikershot' nodig hebt laat je lichaam dat weten. Ik word dan kregelig, voel me ijl in het hoofd en krijg 'den bibber'.
Ok, ik ben geen junkie natuurlijk, ik ga geen criminele daden plegen of zo om aan mijn stuff te komen, maar ik voel gewoon aan mijn lichaam hoe verwoestend suiker is. Misschien ben ik hier wel extra gevoelig voor, ik weet het niet. Mijn man lijkt hier helemaal geen last van te hebben...
Mijn probleem beperkt zich gelukkig ook vooral tot suiker, voor de rest eet ik wel vrij veel groenten en fruit, geen vlees, wel vis en volkoren producten.

Ik wil gewoon weer van die suikerverslaving af. Die vicieuze cirkel moet doorbroken worden. Niet persé voor een maatje 38, maar vooral voor mijn gezondheid.
Ik denk dat ik maar voor extreem ga gaan in de eerste fase: cold turkey. Dit zal moelijk zijn, maar dit werkt nu eenmaal het beste voor mij. Daarna wil ik af en toe weer iets zoets eten, maar niet dagelijks meer. Anders ben ik zo weer verloren.

Het moeilijkste vind ik het feit dat hier altijd wel lekkers in huis is voor de kids en dat ik heel graag bak. Ook mijn dochter is gek van bakken en dat plezier kan ik haar niet ontnemen natuurlijk.
Mijn ervaring leert me wel, dat als je eens bent 'afgekickt' van de suiker je een Mars of zo helemaal niet lekker meer vindt, wegens véél te zoet. Dus als ik nu doorbijt moet het lukken.

Wat is jullie relatie met suiker? Hier ben ik wel benieuwd naar.
Ik houd jullie in ieder geval op de hoogte van mijn poging om van de koeken, de chocolade en consoorten af te blijven.

Fijn Paasweekend!
(Eigenlijk is mijn timing wel rotslecht, besef ik nu ineens, met al die chocolade eieren).

Koude pasta salade met pesto

Ik ben fan van makkelijke receptjes, en als de temperaturen stijgen horen daar natuurlijk ook slaatjes bij.
Alleen hebben die hongerige wolven hier thuis niet genoeg aan een groente slaatje. Op hun lijn hoeven mijn kinders vooralsnog niet te letten. Ik vraag me soms af waar ze die hoeveelheden eten trouwens blijven steken. Als ik zoveel zou eten als dochterlief bijvoorbeeld, konden ze mij rollen ;-). Nu moet ik er eerlijkheidshalve wel bijzeggen dat zij een pak meer sport dan ik. Alhoewel, de oudste beweegt niet meer dan strikt noodzakelijk (grapje!) en hij blijft ook erg slank. En de kleinste, ja, die is zo beweeglijk dat het vet geen kans krijgt om zich vast te nestelen.
Maar niet snel dik worden is natuurlijk geen excuus om brol te eten, dus probeer ik ze toch (zoveel mogelijk) gezonde kost te laten verorberen.

Ik serveer een groente slaatje meestal met frietjes (wel niet gebakken in de frietketel, maar in mijn Seb met maar 1 lepeltje olie) of met (liefst zelfgebakken) brood.
Een koude pasta salade is ook ideaal om bij een slaatje te serveren, en 't is eens iets anders. Bovendien is het in een wip klaar en kan je het perfect op voorhand bereiden.
Pasta salade is ook ideaal om te serveren als bijgerecht bij een BBQ.
Tip: als je het echt gezond wil houden kies dan voor een volkoren variant pasta.

Dit heb je nodig:

• 500 g pasta (bv. vlindertjes of spiraaltjes)
• 200 g gerookte zalm
• 1 potje rode pesto of tapenade
• 2 tomaten (of zongedroogde tomaatjes)
• verse kruiden (peterselie, bieslook, basilicum)
• zwarte peper

Zo maak je het:

• Kook de pasta gaar.
• Giet af en spoel onder koud water.
• Laat goed uitlekken en roer de pesto onder de pasta.
• Snijd de tomaten en de gerookte zalm in kleine stukjes en voeg ze toe.
• Werk af met de verse kruiden en met zwarte peper.

Serveer met een simpel fris slaatje van (bijvoorbeeld) tomaten, komkommer, lente uitjes, mozzarella, basilicum en yoghurtdressing.

Ovenschotel met puree en bloemkool

Als er één spreuk is die echt klopt is het volgens mij deze wel: 'De liefde van de man gaat door de maag'. Een goed gevoederd exemplaar is veel aangenamer in de omgang dan eentje met een knorrende maag ;-).

Nu mag ik niet alleen de mannetjes viseren natuurlijk. Wij vrouwen hebben ook wel onze dagelijkse portie calorieën nodig. Vaak kiezen we voor gezond en voedzaam eten. Uiteraard willen we het goede voorbeeld geven aan ons nageslacht. Wij willen onze kindertjes natuurlijk niet opvoeden tot de gevreesde chips verslindende luieriken die de godganse dag achter één of ander beeldscherm hangen.
Het mag gezegd worden: het grootste deel van de tijd zijn we goed bezig en gedragen we ons als verantwoordelijke volwassenen als het op eten aankomt.
Echter,... als de hormonen weer eens op hol slaan in een bepaalde tijd van de maand, transformeren we in kleine monstertjes die zich te goed doen aan chips, chocolade, speculaaspasta en andere lege calorieën. Met het gekende schuldgevoel na onze vreetbui...

Maar ik wijk af,  het ging dus over mannen en eten. Ik heb er gelukkig eentje die snel tevreden is. Om indruk te maken hoef ik geen ingewikkelde menu's op tafel te toveren. Integendeel, met lekkere eenvoudige boerenkost doe ik hem nog het meeste plezier. Komt goed uit, want ik ben zelf ook niet het type om uren achter mijn potten en pannen te staan om dan met lede ogen te zien dat mijn met zorg bereide eten in minder dan tien minuten in hongerige magen verdwijnt. Neen, geef mij maar eerlijke en eenvoudige kost. Een ovenschoteltje met bloemkool bijvoorbeeld. Ik deel hier graag mijn receptje:

Ovenschotel met puree, bloemkool en kaassaus:

Dit heb je nodig :

• 1 1/2 kg aardappelen (zacht kokende)
• 1 bloemkool
•  boter
• 1/2 liter melk
• 1 eetlepel bloem (30 g)
• peper, zout, nootmuskaat
• 200 g gruyère kaas
• 1 bouillon blokje
• verse peterselie

Zo maak je het:

• Snij de aardappelen in (kleine) stukjes en kook ze gaar in water met een bouillonblokje .
• Snij de bloemkool in roosjes en kook deze beetgaar.
• Prak de gekookte aardappelen tot puree, voeg een klontje boter en wat melk toe en prak dit verder onder de puree tot deze de juiste consistentie heeft. Kruid met peper, zout en nootmuskaat.
• Verdeel de puree in een ovenschaal.
• Schik hierop de gekookte roosjes bloemkool, kruid eveneens met peper, zout en nootmuskaat.
• Kaassaus: Smelt 50 g bloem. Voeg een eetlepel bloem toe en roer tot er een gladde massa ontstaat. Voeg geleidelijk onder voortdurend roeren de melk toe. Laat al roerend 5 minuten koken. Voeg dan 150 g kaas toe en roer tot deze volledig opgelost is. Kruid met peper, zout, nootmuskaat en fijngesneden peterselie.
• Giet de kaassaus over de ovenschotel.
• Verdeel de overgebleven geraspte kaas hierover.
• Bak ongeveer 25 minuten in een voorverwarmde oven op 200°C.

 

 

Serveer deze ovenschotel met vlees, vis of een vleesvervanger naar keuze.

 

 



Mmmm... Marokkaanse maaltijd.

Onlangs schreef ik over mijn zonnige namiddag met een paar vriendinnen. Ik ben heel blij met dit 'vriendinnenclubje'.
Ook onze kinderen zijn van kleins af al goed  bevriend met elkaar, ... al is dit met het opdagen van de pubertijd niet altijd meer zo evident.
Grappig om te zien dat er tussen de verschillende geslachten plots wat schroom en verlegenheid ontstaat, waar hier vroeger in de verste verte geen sprake van was.

Ja, ze worden groot onze kinders... Ik ben de enige met nog een kleintje in het groepje, en dit kleintje geniet met volle teugen van zijn status. Hij krijgt niet alleen veel aandacht van de mama's, maar ook van hun kinderen. Best fijn om de 'groten' zo lief en vooral eindeloos geduldig te zien omgaan met zo'n klein mannetje.

Enkele weken geleden waren we te gast bij één van de meest gastvrije en lieve mensen die ik ken: mijn vriendin van Marokkaanse origine. Bij haar word je steeds ontvangen alsof je een prinses bent. Mensen in de watten leggen lijkt wel haar tweede natuur, en ze kan goddelijk lekker koken.

Ik heb al heel veel van haar geleerd: over koken, over de kruiden en ingrediënten die ze gebruikt, over haar thuisland en haar cultuur. Zij is niet hier geboren, haar kinderen wel. Ze heeft in mijn ogen een perfecte balans gevonden tussen het leven hier in België en haar eigen cultuur. Dit lijkt me echter helemaal niet makkelijk, ook zij komt soms nog mensen tegen met vooroordelen. Mensen die denken dat ze mogen oordelen, zonder iemand echt te kennen...

Die gastvrijheid is zo iets wat heel normaal is voor haar en haar cultuur: als je onverwacht bij haar voor de deur staat word je hartelijk ontvangen, als je met een probleem zit is ze de eerste om je te steunen, altijd is ze attent en vraagt ze hoe het gaat met de kinderen,...
Hier kunnen wij gereserveerde Belgen soms nog iets van leren...

Enkele weken geleden waren we dus te gast bij haar en ze kookte een heerlijke Marokkaanse maaltijd voor ons: gemarineerde vis, tortilla, pikante groenten en een frisse salade.

Het was zo lekker dat we het receptje aan haar hebben gevraagd en gekregen.  Het goede nieuws is dat ik het van haar mag delen op mijn blog (volgt nog in een latere post).

Dankjewel lieve vriendin!

Zonnige namiddag met de vriendinnen

Af en toe komen we met een paar vriendinnen samen, en dan doen we een kook-namiddag.
Dit is steeds een gezellige bedoening: er wordt uitbundig gelachen, de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld en onze ergernissen worden geventileerd (niet over mekaar uiteraard ;-)).
Na zo'n een bijeenkomst worden er ook steevast receptjes uitgewisseld. Op deze manier heb ik al heel veel bijgeleerd over koken, wat natuurlijk mooi meegenomen is.

Deze keer was ik aan de beurt om de vriendinnen te ontvangen. Ik had geluk, want de zon was ook van de partij. Met dit heerlijk weertje had ik geen zin om lang achter mijn kookpotten te staan, dus 'googelde' ik makkelijke receptjes. Ik had een pasta met zalm in gedachten.

Het internet is zo'n enorme rijkdom als het over recepten gaat ... Ik koop zelf (bijna) geen kookboeken meer (ook weer een geld- en plaats besparing). Koken doe ik dus vaak niet meer met een boek op het aanrecht, maar met de iPad .

Ik blijf wel een tikkeltje ouderwets op dit gebied (tot ergernis van de puberzoon), want de topreceptjes druk ik af en steek ik netjes in een mapje. Ik weet niet wat het is, maar ik vind het een fijn gevoel dat mijn geliefde receptjes 'tastbaar' zijn en dat ik kan bladeren in mijn (echte!) mapje en geen mapje op de computer.
Het zal wel mijn leeftijd zijn zeker, en het feit dat ik de tijd zonder laptop, gsm, smartphone, iPod, iPad,... nog heb meegemaakt. En neen... ik ben écht geen dinosaurus!

De pasta met zalm, kruidenkaas en prei was een succes en het werd een heerlijke namiddag in 't zonnetje. Het receptje vind je hier .

 

 

Alleen spijtig dat 't zonnetje nu weer weg is...

Pittige bloemkoolsoep

Wat doen we met die eenzame bloemkool die daar maar een beetje ligt te verpieteren in de koelkast? Een soepje van maken natuurlijk!
Ik ben dol op soepjes: ze zijn voedzaam (en goed voor de lijn!), makkelijk en meestal ook goedkoop. Met wat brood erbij kunnen ze zelfs af en toe een warme maaltijd vervangen. Het is ten slotte toch vastentijd.

 

Dit heb je nodig:

• een bloemkool
• 2 kleine uien
• 2 aardappelen
• 1 1/2 liter water en 3 groenten bouillonblokjes
• wat olijfolie
• peper en zout
• gemberpoeder
• 200 ml light room
• bieslook voor de garnering
• eventueel wat gerookte zalm

Zo maak je het:

• snij de uien in stukjes en fruit in wat olijfolie
• voeg de aardappelen (in kleine blokjes) en de bloemkool (in roosjes) toe en laat nog even stoven
• voeg het water en de bouillonblokjes toe, kruid met wat gemberpoeder (oppassen want dit is redelijk pikant)
• kook de soep gaar
• kruid met peper en zout
• mix de soep fijn
• voeg 200 ml (light) room toe
• werk af met bieslook, en eventueel met broodcroutons

Ik serveerde de soep met zelfgebakken volkorenbrood en strooide nog wat restjes gerookte zalm (in kleine stukjes gesneden) in de soep. De zalm kan je eventueel ook vervangen door grijze garnaaltjes.

 

Smakelijk!

Over elfjes en koekjestaart

Onze dochter was onlangs jarig. Op Wereld Vrouwendag nog wel, en wat was ze daar fier op! (En ik ook).
"Vorig jaar werd ik een tiener" zie ze. Ik vroeg haar: "Wat word je dan op elf jaar?"  Haar antwoord had ik al kunnen verwachten: een elfje. Klinkt wel lief vind ik, elfje.
We hebben ons elfje eens goed verwend op haar verjaardag, en het zonnetje was ook van de partij, dus dat kon niet beter!

Eén van haar wensen was zelf taart maken om te trakteren op haar verjaardagsfeestje. Het moest koekjestaart worden. Lekker makkelijk, en zo'n taart kan door de kinderen helemaal zelf versierd worden naar eigen smaak.

Dit heb je nodig:

• 250 g zachte boter
• 250 g bloemsuiker
• chocolademelk (koud)
• petit-beurre koekjes
• hagelslag, smarties, chocolade vlokken, ... (voor de versiering)

Zo maak je het:

• Meng de zachte boter met de bloemsuiker met behulp van een mixer.
• Leg op een rechthoekige schaal een laag koekjes, die je eerst even kort in de chocolademelk hebt gedoopt.
• Bestrijk de koekjes met het suiker-boter mengsel.
• Herhaal dit tot een je zestal laagjes hebt.
• Bestrijk de bovenkant en de zijkanten van de taart volledig met het suiker-boter mengsel.
• Versier de taart naar smaak met hagelslag, smarties,...
• Laat enkele uren opstijven in de koelkast.

 

De kinderen op het feestje vonden de taart heerlijk. Ikzelf vind deze taart nogal zwaar en zoet, dus voor de volwassenen bakte ik nog een  yoghurtcake met appeltjes.

Ons elfje wou ook op school trakteren met koekjestaart. Echter, voor op school is het veel makkelijker om te werken met individuele porties. We maakten dus 25 kleine koekjestaarten in een plastiek potje, wel absoluut niet milieuvriendelijk :-( , maar ik kon even geen betere oplossing bedenken.
De koekjes moesten we breken, want anders lukte het niet om ze in de potjes te proppen.

Het resultaat zag er zo uit: