Pompoensoep met spinnetjes

Het is hier herfstvakantie momenteel, en om wat in halloweensfeer te komen stelde dochterlief voor om eens spinnensoep te maken. Soep maken, dat kan ik wel. Maar 'spinnensoep', wasda?
"Niet moeilijk om te maken hoor, ik leg het wel even uit" zei dochterlief. Ze had op Ketnet namelijk gezien hoe het moest. Dat is nu één van de voordelen als de kiddies wat groter worden: ze kunnen écht helpen en écht uitleggen hoe iets moet ;-)

Voor diegenen die het ook eens willen proberen, en zoals ik nog nooit van spinnensoep hadden gehoord, zo doe je het dus:

Je kan eender welke soep omtoveren tot spinnensoep. Ik koos voor pompoensoep om een beetje in het halloween thema te blijven.

Dit heb je nodig:

• een kleine pompoen
• 4 dikke wortels
• 1 grote ui
• 2 kleine aardappels
• olijfolie
• 4 bouillonblokjes
• 2 liter water
• 1 theelepel nootmuskaat
• peper en zout
• 1 blik knackworstjes
• spaghetti

Zo maak je de soep: 

• Stoof eerst de ui wat aan in de olijfolie.
• Voeg dan de in stukjes gesneden pompoen, wortel en aardappel toe en laat nog even verder aanstoven.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe.
• Kook de soep gaar en mix ze fijn.
• Kruid af met nootmuskaat, peper en zout.

En nu nog de spinnetjes:

• Snijd de knackworstjes in stukjes: dit worden de spinnenlijfjes.
• Neem vier spaghettisprieten en breek ze in stukjes van ongeveer 6 cm: voor de pootjes.
• Steek nu de sprietjes door de worstjes.
• Gooi de spinnetjes in een pannetje kokend water tot de spaghetti gaar is.
• Leg tot slot de spinnetjes in de soep.Geloof me, alle kinderen vinden dit leuk, van groot tot klein.

Geloof me, alle kinderen vinden dit leuk (en lekker), van groot tot klein.

Gegroet,
Miss Milla

Bloemkool-prei soep met een pittige toets van mosterd

De mensen die regelmatig een kijkje nemen op mijn blog weten dat ik een echte soepmadame ben. Ik kan elk seizoen genieten van een heerlijke soepje, maar in de herfst vind ik soep toch nog altijd het beste smaken. Wanneer de temperaturen zakken en de wind guur begint te blazen, kan een kommetje soep mij vaak behoeden van een aanval op de snoepkast.

Bij het koken ga ik meestal uit van het principe 'eenvoud siert'. Ik houd van pure recepten, zonder al te veel tierlantijntjes. Dit principe probeer ik trouwens door te trekken naar de meeste domeinen in mijn leven: ik wil niet verdrinken in een overdaad aan spullen, ik wil geen duizend 'vrienden' op Facebook die ik toch niet ken, ik wil mezelf niet voorbij hollen om steeds meer en meer bezit te verwerven ...

Maar ik wijk af... Dit soepje is heerlijk eenvoudig, maar toch vol en romig van smaak:

Dit heb je nodig:

• 1 bloemkool
• 4 stengels prei (alleen het wit gebruiken)
• 2 teentjes knoflook
• 2 kleine aardappelen
• olijfolie
• 2 liter water
• 4 bouillonblokjes
• 4 koffielepels mosterd
• zwarte peper
• zout

Zo maak je het:

• Snijd de groenten, de aardappelen en de knoflook in kleine stukjes en stoof enkele minuten aan in olijfolie.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe en laat gaar koken.
• Mix de soep fijn met een staafmixer
• Voeg de mosterd toe en mix nog even door.
• Kruid af met peper en zout.

Extra besparen

Gezien de maand september een walgelijk dure maand was, met als klapper op de vuurpijl de 1200 euro kosten die ik aan mijn wagen had (balen in het kwadraat!), heb ik mezelf nu in serieuze spaarstand gezet. Niet dat ik anders het geld over de balk smijt hoor. Ik schreef eerder al een blogbericht over mijn manier van besparen (klik), maar het kan altijd nog een beetje beter natuurlijk.

Een lijstje van mijn extra bespaar-maatregelen:

• Afval is duur. Het kost een fortuin aan vuilniszakken en ook het containerpark is best prijzig. Ik probeer dus uiteraard zoveel mogelijk afval te vermijden, en het afval dat er toch is sorteer ik gedisciplineerd. Onze kippen zijn zeer blij met de etensrestjes. Tuinafval gaat zoveel mogelijk op de composthoop, samen met aardappelschillen en het ander groenafval dat de kippen niet (mogen) eten. Beschimmeld voedsel krijgen de kipjes uiteraard niet, het is wel de bedoeling dat ze gezond blijven natuurlijk! Plastiek gaat niet bij het restafval, maar wordt naar het containerpark gebracht. Voor plastiek afval hoeft niets betaald te worden, en het is verbazingwekkend hoeveel dat scheelt in je (dure) vuilzak voor restafval. Glas, karton en papier, en PMD (plastiek, metaal en drankkartons) worden uiteraard ook gesorteerd. Verder neem ik altijd zelf een herbruikbare boodschappentas mee om te winkelen. 
• Groenten en fruit koop ik zoveel mogelijk op de markt. Vaak scheelt dit serieus in prijs. Als je bovendien kiest voor seizoensproducten ben je zeker van veel smaak voor weinig geld. Vaak koop ik bijvoorbeeld een hele zak tomaten en paprika's, waar ik dan heerlijke soepjes of pastasausen van kan bereiden. Een deel om direct op te eten en een deel voor in de vriezer. Een voorraadje bereide maaltijden in de vriezer voorkomt trouwens dat je je in tijden van tijdsnood moet beroepen op (veel te dure en ongezonde) afhaalmaaltijden.
• Ik eet al meer dan 20 jaar geen vlees meer. Af en toe wel een stukje vis. Voor mij is het gewoon een 'way of life', heel vanzelfsprekend. Ik heb ook geen vitaminetekorten of zo, zoals door vele mensen (vaak onterecht) wordt gevreesd als je geen vlees eet. Een mooie bijkomstigheid van vegetarisch eten is dat het vaak veel goedkoper is dan  wel vlees eten. Bovendien verklein je er je ecologische voetafdruk gigantisch mee.
• Ik probeer zoveel mogelijk gebruik te maken van 'geld terug akties'. Zo 'kocht' ik op die manier onlangs nog een dure tandpasta.
• We hebben een aantal fruitbomen in de tuin: appels hebben we momenteel in overvloed. Dit jaar plantte ik ook een vijgen-, pruimen, en perenboom aan. Hopelijk geven zij ons binnen enkele jaren ook een rijke oogst. De appels eten we zo op, of ik maak er appelmoes van (voor in de diepvries) of een hele voorraad confituur.
• Schoolspullen zoals ringmappen, schriftjes en schrijfgerei koop ik wanneer ze in de aanbieding zijn. Dan heb ik altijd een voorraadje, en hoef ik niets te kopen in september wanneer de winkels hun prijzen wel kennen.
• Ook kledij voor de kinderen durf ik gerust op voorhand (wat te groot) te kopen in de solden, en dan enkele maandjes weg te leggen tot het past. Zo kocht ik al enkele mooie merkartikelen voor een prikje. Uiteraard doe je dit beter niet met tijdelijke modetrends, maar wel met mooie basisstukken.
• Ik kleur mijn haar al sinds mensenheugenis blond. Best een dure aangelegenheid, maar zelf kleuren, daar begin ik liever niet aan. Het nadeel van kleuren is natuurlijk dat je na vier weken al rondloopt met zo'n marginale uitgroei, wat ik echt vreselijk vind. Gelukkig ben ik nog niet grijs, dus liet ik mijn haar aan de haarwortels nu donkerder verven. De uitgroei valt nu niet meer zo op en ik moet veel minder vaak naar de kapper (om de 10 weken). Het haar van mijn jongste zoontje knip ik zelf. Ik heb me een kappersschaar aangekocht en goed opgelet hoe het moet bij de kapper. Het resultaat is best goed (als ik dat van mezelf mag zeggen), maar jammer genoeg mag ik (nog) niet aan de lokken van de andere gezinsleden komen. 
• Ik zorg dat ik altijd een voorraadje mooie wenskaarten in huis heb voor verschillende gelegenheden. Handig en veel goedkoper dan op het laatste moment een prijzige kaart te moeten kopen. 
• Wanneer er bezoek komt maak ik zelf hapjes, taart of een cake. Véél goedkoper en lekkerder dan kant-en-klaar. Ook trakteren voor een verjaardag kan perfect met iets zelfgemaakt.
• Shoppen doe ik tegenwoordig in mijn eigen kleerkast. Toegeven, ik heb best veel kledij, en van sommige dingen ben ik gewoonweg 'vergeten' dat ik ze had. Eens goed rommelen in mijn kleerkast en nieuwe combinaties uitproberen is (bijna) net zo leuk als echt shoppen. En af een toe een nieuw sjaaltje of juweeltje kan een saaie outfit - die ik eigenlijk beu gezien was - zo opfleuren.

Hebben jullie nog tips?

Koolrabisoep

Groenten in kinderen krijgen is niet altijd evident. Zéker niet als het om minder gebruikelijke groenten gaat zoals koolrabi. Nu kreeg ik van een gulle gever enkele van die groene knollen (of hoe noem je die dingen). De kinderen hadden al gelijk hun commentaartjes klaar natuurlijk: "Beikes, dat ziet er raar uit, dan zal het vast ook wel vies smaken".
Uit ervaring weet ik dat ik ze meestal toch bijna alle groenten kan doen eten, als ik ze maar serveer in de vorm van soep. Meestal vragen ze zich niet eens af welke groenten er nu juist in die soep zitten.
Wij zijn echt een gezin van soepeters. Ikzelf vind soep ook heerlijk. Ideaal om een klein hongertje mee te bestrijden en zo niet op rooftocht te moeten in de snoepkast.
Koolrabi smaakt een beetje zoals radijsjes en ik vind het uitermate geschikt om een soepje van te maken.

Dit heb je nodig:

• een stuk of 5 koolrabiknollen
• 1 ui
• 3 teentjes knoflook
• 2 aardappelen
• olijfolie
• 3 bouillonblokjes
• 1,5 l water
• 3 koffielepels mosterd
• cayennepeper (of zwarte peper)

Zo maak je het:

• Snijd alle groenten in stukjes en stoof ze even aan in olijfolie.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe en laat gaar koken.
• Voeg de mosterd toe en mix de soep fijn.
• Kruid af met cayennepeper.

Kan het nog simpeler? Ik denk het niet en 't is bovendien een makkelijke manier om eens koolrabi te proberen.

Ovenschotel met puree en bloemkool

Als er één spreuk is die echt klopt is het volgens mij deze wel: 'De liefde van de man gaat door de maag'. Een goed gevoederd exemplaar is veel aangenamer in de omgang dan eentje met een knorrende maag ;-).

Nu mag ik niet alleen de mannetjes viseren natuurlijk. Wij vrouwen hebben ook wel onze dagelijkse portie calorieën nodig. Vaak kiezen we voor gezond en voedzaam eten. Uiteraard willen we het goede voorbeeld geven aan ons nageslacht. Wij willen onze kindertjes natuurlijk niet opvoeden tot de gevreesde chips verslindende luieriken die de godganse dag achter één of ander beeldscherm hangen.
Het mag gezegd worden: het grootste deel van de tijd zijn we goed bezig en gedragen we ons als verantwoordelijke volwassenen als het op eten aankomt.
Echter,... als de hormonen weer eens op hol slaan in een bepaalde tijd van de maand, transformeren we in kleine monstertjes die zich te goed doen aan chips, chocolade, speculaaspasta en andere lege calorieën. Met het gekende schuldgevoel na onze vreetbui...

Maar ik wijk af,  het ging dus over mannen en eten. Ik heb er gelukkig eentje die snel tevreden is. Om indruk te maken hoef ik geen ingewikkelde menu's op tafel te toveren. Integendeel, met lekkere eenvoudige boerenkost doe ik hem nog het meeste plezier. Komt goed uit, want ik ben zelf ook niet het type om uren achter mijn potten en pannen te staan om dan met lede ogen te zien dat mijn met zorg bereide eten in minder dan tien minuten in hongerige magen verdwijnt. Neen, geef mij maar eerlijke en eenvoudige kost. Een ovenschoteltje met bloemkool bijvoorbeeld. Ik deel hier graag mijn receptje:

Ovenschotel met puree, bloemkool en kaassaus:

Dit heb je nodig :

• 1 1/2 kg aardappelen (zacht kokende)
• 1 bloemkool
•  boter
• 1/2 liter melk
• 1 eetlepel bloem (30 g)
• peper, zout, nootmuskaat
• 200 g gruyère kaas
• 1 bouillon blokje
• verse peterselie

Zo maak je het:

• Snij de aardappelen in (kleine) stukjes en kook ze gaar in water met een bouillonblokje .
• Snij de bloemkool in roosjes en kook deze beetgaar.
• Prak de gekookte aardappelen tot puree, voeg een klontje boter en wat melk toe en prak dit verder onder de puree tot deze de juiste consistentie heeft. Kruid met peper, zout en nootmuskaat.
• Verdeel de puree in een ovenschaal.
• Schik hierop de gekookte roosjes bloemkool, kruid eveneens met peper, zout en nootmuskaat.
• Kaassaus: Smelt 50 g bloem. Voeg een eetlepel bloem toe en roer tot er een gladde massa ontstaat. Voeg geleidelijk onder voortdurend roeren de melk toe. Laat al roerend 5 minuten koken. Voeg dan 150 g kaas toe en roer tot deze volledig opgelost is. Kruid met peper, zout, nootmuskaat en fijngesneden peterselie.
• Giet de kaassaus over de ovenschotel.
• Verdeel de overgebleven geraspte kaas hierover.
• Bak ongeveer 25 minuten in een voorverwarmde oven op 200°C.

 

 

Serveer deze ovenschotel met vlees, vis of een vleesvervanger naar keuze.

 

 



Zonnige namiddag met de vriendinnen

Af en toe komen we met een paar vriendinnen samen, en dan doen we een kook-namiddag.
Dit is steeds een gezellige bedoening: er wordt uitbundig gelachen, de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld en onze ergernissen worden geventileerd (niet over mekaar uiteraard ;-)).
Na zo'n een bijeenkomst worden er ook steevast receptjes uitgewisseld. Op deze manier heb ik al heel veel bijgeleerd over koken, wat natuurlijk mooi meegenomen is.

Deze keer was ik aan de beurt om de vriendinnen te ontvangen. Ik had geluk, want de zon was ook van de partij. Met dit heerlijk weertje had ik geen zin om lang achter mijn kookpotten te staan, dus 'googelde' ik makkelijke receptjes. Ik had een pasta met zalm in gedachten.

Het internet is zo'n enorme rijkdom als het over recepten gaat ... Ik koop zelf (bijna) geen kookboeken meer (ook weer een geld- en plaats besparing). Koken doe ik dus vaak niet meer met een boek op het aanrecht, maar met de iPad .

Ik blijf wel een tikkeltje ouderwets op dit gebied (tot ergernis van de puberzoon), want de topreceptjes druk ik af en steek ik netjes in een mapje. Ik weet niet wat het is, maar ik vind het een fijn gevoel dat mijn geliefde receptjes 'tastbaar' zijn en dat ik kan bladeren in mijn (echte!) mapje en geen mapje op de computer.
Het zal wel mijn leeftijd zijn zeker, en het feit dat ik de tijd zonder laptop, gsm, smartphone, iPod, iPad,... nog heb meegemaakt. En neen... ik ben écht geen dinosaurus!

De pasta met zalm, kruidenkaas en prei was een succes en het werd een heerlijke namiddag in 't zonnetje. Het receptje vind je hier .

 

 

Alleen spijtig dat 't zonnetje nu weer weg is...

Pittige bloemkoolsoep

Wat doen we met die eenzame bloemkool die daar maar een beetje ligt te verpieteren in de koelkast? Een soepje van maken natuurlijk!
Ik ben dol op soepjes: ze zijn voedzaam (en goed voor de lijn!), makkelijk en meestal ook goedkoop. Met wat brood erbij kunnen ze zelfs af en toe een warme maaltijd vervangen. Het is ten slotte toch vastentijd.

 

Dit heb je nodig:

• een bloemkool
• 2 kleine uien
• 2 aardappelen
• 1 1/2 liter water en 3 groenten bouillonblokjes
• wat olijfolie
• peper en zout
• gemberpoeder
• 200 ml light room
• bieslook voor de garnering
• eventueel wat gerookte zalm

Zo maak je het:

• snij de uien in stukjes en fruit in wat olijfolie
• voeg de aardappelen (in kleine blokjes) en de bloemkool (in roosjes) toe en laat nog even stoven
• voeg het water en de bouillonblokjes toe, kruid met wat gemberpoeder (oppassen want dit is redelijk pikant)
• kook de soep gaar
• kruid met peper en zout
• mix de soep fijn
• voeg 200 ml (light) room toe
• werk af met bieslook, en eventueel met broodcroutons

Ik serveerde de soep met zelfgebakken volkorenbrood en strooide nog wat restjes gerookte zalm (in kleine stukjes gesneden) in de soep. De zalm kan je eventueel ook vervangen door grijze garnaaltjes.

 

Smakelijk!

Nog een quiche receptje, om het af te leren...

Ik ben echt dol op quiche en op witlof. Dus waarom eens geen quiche met witlof?
Het receptje vond ik hier. Dit een toffe site met makkelijke en goedkope receptjes onder de 10 euro.
Het quiche recept is bovendien vegetarisch.
En 't was lekker!

Besparen... hoe doen jullie dat?

Al geruime tijd lees ik regelmatig blogs over besparen. Vroeger gaf ik mijn centjes vaak zonder na te denken uit, maar sinds ik thuisblijfmam ben probeer ik toch veel bewuster ons budget te beheren.

Ik heb gemerkt dat je met een aantal 'ingrepen' maandelijks een aanzienlijk bedragje kan uitsparen, zonder (te) veel aan comfort in te boeten. Al die blogs over zuinig leven zijn vaak erg inspirerend en werken aanstekelijk (waarvoor dank!). Veel van de tips die je online (wat een uitvinding toch, dat internet!) vindt zijn simpel en heel goed bruikbaar. Andere tips gaan mij echt te ver: douchen in een teiltje om hiermee nadien de wc door te spoelen is niet echt aan mij besteed  ;-)

Op sommige gebieden gaat besparen goed, op andere lijkt het niet echt te lopen zoals ik het zou wensen.

De bespaartips waar ik zelf het meeste aan heb zet ik hier even op een rijtje:

Boodschappen:

• Ik probeer maar 1 keer per week boodschappen te doen (soms nog wel een keertje extra voor groenten en fruit). Hoe meer je in de winkel komt, hoe meer je in de verleiding komt om dingen mee te nemen die je eigenlijk niet echt nodig hebt.
• De klassieker, maar het helpt echt: ik maak een boodschappenlijstje.
• Ik koop zoveel mogelijk huismerken of in supermarkten zoals Lidl. Alleen de kinderen hechten veel belang aan bepaalde merken (choco moet échte Nutella zijn, ketchup van Heinz,... zucht).
• 1 keer per maand koop ik op de markt een grotere hoeveelheid (seizoens)groenten, die ik dan blancheer en invries (altijd makkelijk om een voorraadje groenten in huis te hebben).
• Veel kruiden kweek ik gewoon zelf. Dit is nog mooi ook, op een tafeltje op je terras.
• We hebben het geluk dat we een aantal appelbomen in de tuin hebben die ons elk jaar een rijke oogst opleveren. Hier maak ik dan volop confituur of appelmoes van (waarmee de vriezer kan gevuld worden).  Bezoek krijgt hier ook vaak een grote zak appels mee, wat erg word geapprecieerd.
• Als het enigszins gaat laat ik de kinderen thuis tijdens het winkelen: veel goedkoper!!!

Koken:

• Ik probeer zoveel mogelijk zelf te koken. Afhaalmaaltijden komen er hier (bijna) nooit meer in. Veel lekkerder, gezonder en goedkoper!
• Spaghettisaus, puree of soep maak ik in grote hoeveelheden en vries ik in: handig om steeds zo'n makkelijke maaltijd in huis te hebben als ik echt geen tijd (of zin) heb om te koken.
• Een goede voorraad van lang bewarende producten in huis hebben is makkelijk en geld besparend: je moet niet zo vaak naar de winkel en je kan aanbiedingen in het groot aankopen.

Wassen en poetsen:

• Vroeger was ik een echte 'wasproductensnob': ik was er echt rotsvast van overtuigd dat mijn kleren in een mum van tijd gingen verbleken als ik geen Dreft (of een ander kwaliteitsmerk) zou gebruiken. Het leek wel of ik gebrainwasht was door de wasmiddelenreclame. Ondertussen weet ik uit meerdere bronnen dat je voor een fractie van de prijs evenwaardige producten vindt, en neen... mijn teergeliefde kleren zien er nog steeds stralend en kleurig uit.
• Ook qua poetsproducten kan je een heleboel besparen: de reclame maakt ons maar al te graag wijs dat we voor elke klus een ander (duur) product nodig hebben. Voor een schoon huis heb je echt niet zoveel nodig.
• Mijn vloeren poets ik met een stoomreiniger (zonder product!).
• De ruiten gaan glanzen met een beetje afwasmiddel opgelost in water, en daarna gewoon na wrijven met een speciaal poetsdoekje voor glanzende oppervlakten.
• (Schoonmaak)azijn is prima om kalk te verwijderen. Ook vieze geurtjes kan je ermee neutraliseren als je puppy of peuter een ongelukje heeft gehad.
• Keukenrol gebruik ik zo min mogelijk. Meestal is het nog makkelijker om wasbare (microvezeldoekjes) te gebruiken.

Water:

• Water drink ik vaak gewoon uit de kraan: makkelijk, lekker en goedkoop.
• Wassen, toilet doorspoelen en de planten water geven gebeurt met regenwater.

Kledij:

• Ik kies zoveel mogelijk voor kwaliteit, maar die probeer ik dan wel in de solden te scoren.
• Ik heb het geluk een lieve vriendin te hebben, die hele mooie kleren van haar dochters doorgeeft voor mijn dochter.

Energieverbruik:

• Mijn droogkast kan ik in de winter helaas echt niet missen. Ik heb het een tijdje geprobeerd, toen onze vorige stuk was, maar de constante aanblik van drogende was in mijn woonkamer was echt niet bevorderlijk voor de gezelligheid. Wij hebben toen geopteerd voor zo'n zuinig geval met een warmtepomp, en als je dan nog wat rekening houdt met het nachttarief, valt het energieverbruik van zo'n toestel nog wel mee. Het meeste droog ik trouwens nog steeds op een rekje bij de verwarmingsketel. In de zomer hang ik alles uiteraard buiten (ook handdoeken en dekbedovertrekken).
• Alle lampen in huis zijn vervangen door spaar- of ledlampen. Ik probeer de lichten ook systematisch te doven als ik een ruimte verlaat. Mijn huisgenoten zijn hier niet zo in bedreven: als ik mijn rug even draai lijkt het hier soms wel op de lichtstad, tot mijn grootste ergernis (grrrr).
• De thermostaat gaat sowieso een graadje of twee lager dan vroeger. Dit went erg snel. Overdag als ik bezig ben heb ik niet snel koud en 's avonds is het gezellig onder een dekentje.
• De binnendeuren steeds sluiten scheelt ook enorm in je warmtegevoel heb ik de indruk, dus dat probeer ik ook zoveel mogelijk te doen (in tegenstelling tot sommige anderen die blijkbaar in de kerk zijn geboren ;-).

Afval:

• Afval word hier uiteraard zoveel mogelijk gesorteerd , en (ongekookt) groenten- en fruitafval gaat op de composthoop.
• Kippetjes staan al lang op mijn verlanglijstje: als afvalverwerkertjes, voor de eitjes en gewoon omdat ik ze zo leuk vind. Ik heb er zelfs al namen voor bedacht, nu alleen manlief nog overtuigen.
• Spullen die ik niet meer nodig heb geef ik weg, of probeer ik te verkopen op een tweedehandssite. Dit is echt een win-win situatie: ik krijg er nog een centje voor, en anderen zijn blij met de goedkopere spulletjes die ze nodig hebben.

Vervoer:

• Als het weer niet al te slecht is probeer ik zo vaak mogelijk mijn fiets te nemen, in plaats van de auto. Ik moet wel toegeven dat dit punt nog voor verbetering vatbaar is, ik ben wel een beetje gehecht aan mijn auto...

Financiën:

• Een huishoudboekje doet wonderen als je jezelf wat in het gareel wilt houden. Ik heb het lange tijd nauwgezet bijgehouden, maar dat vraagt wel wat discipline... Het geeft inzicht in je uitgavenpatroon, en het maakt dat je je geld veel minder makkelijk uitgeeft. Het staat namelijk zwart op wit, en da's soms wel wat confronterend, zodat je vanzelf wat meer op de rem gaat staan.

Spullen en prullen:

• Hoe ouder ik word, hoe meer ik er van overtuigd raak dat heel veel spullen eigenlijk niet nodig zijn. Ze voegen niets toe aan je leven: het zijn eigenlijk prullen. Ik kom ook wel eens in winkels zoals de Action en daar is de verleiding groot om van alles en nog wat mee te nemen (want het is toch oh zo goedkoop!). Dan kom je bij de kassa met een kar vol rommel (die je in een duurdere winkel nooit gekocht zou hebben) en dan ben je 50 euro kwijt. Eenmaal thuisgekomen heb je al snel spijt van je aankoop en moet je weer plaats zoeken om alles op te bergen. Ik moet wel toegeven dat dit soms nog een werkpuntje is voor mij, want sommige dingen zijn effectief veel goedkoper in dergelijke winkels, en zolang het om spullen gaat die je echt nodig hebt is er geen probleem. Misschien ook maar een lijstje maken als ik weer eens in de Action moet zijn.

Zo, dit waren de bespaartips waar ik het meest aan heb. Hebben jullie nog 'gouden tips'?

Quiche

In een vorig leven vond ik quiches heel lekker, maar dacht ik dat ze moeilijk zelf te maken waren.
Ik kocht ze dus kant en klaar in de supermarkt of in de natuurwinkel.

Nu besef ik wat een geldverspilling dit eigenlijk was. Quiches zijn juist heel erg makkelijk zelf te maken en bovendien zijn ze dan nog veel lekkerder (en ongetwijfeld gezonder).
Je kan er ook eindeloos mee variëren, naargelang het seizoen, je smaak of... gewoon naargelang wat je in je koelkast hebt liggen.

Een van mijn favoriete quiche receptjes is:

Quiche met prei, gerookte zalm en geitenkaas

Dit heb je nodig:

• 1 kant en klaar (rond) vel bladerdeeg
• 3 eieren
• 200 ml room (mag light of soja room zijn)
• 2 of 3 prei stronken (alleen het wit gebruiken)
• 200 g gerookte zalm
• geitenkaas (zonder korst), hoeveelheid naargelang smaak
• zwarte peper en zout
• wat Provençaalse kruiden (zonder zout) 
• wat olijfolie
• gesnipperde bieslook

Zo maak je het:

• Oven voorverwarmen op 175 C°.
• Vel bladerdeeg even op kamertemperatuur laten komen, en uitrollen in een ronde (taart)vorm.
• De randjes van het vel bladerdeeg wat naar binnen plooien en de bodem hier en daar inprikken met een vork.
• De prei in ringen snijden en een 10-tal minuten aanstoven in wat olijfolie.
• De eieren klutsen en er de room aan toevoegen.
• Goed kruiden met peper, Provençaalse kruiden en een beetje zout (opgelet: de gerookte zalm is al vrij zout).
• De prei verdelen over het bladerdeeg en hierover het eiermengsel uitgieten.
• De geitenkaas verbrokkelen en verdelen over de quiche (mag ook zonder als je dit niet zo graag lust).
• Afwerken met wat bieslook.
• Een 25-tal minuten bakken op 175 C°.

Serveer deze quiche lauwwarm met een slaatje, en je hebt een lekkere en (redelijk) gezonde lunch.

Witte kool soep

Mijn kids zijn niet echt dol op witte kool. Lees: ze weigeren het halstarrig te eten, en hun weigering gaat gepaard met luid protest.
Nu had ik nog een halve witte kool in de koelkast liggen. Wat moest ik hier nu mee aanvangen? Weggooien vond ik geen optie, dus besloot ik maar even te zoeken op het internet wat de mogelijkheden waren.

Van witte kool kan je blijkbaar heel goed soep maken. Dit heb ik nog nooit gegeten (toch niet dat ik weet tenminste). Ik wist zelfs niet dat er van kool soep gemaakt kon worden. Erg hé!

Wie niet waagt, niet wint, dus ik besloot het maar eens te proberen. Het is trouwens een super gemakkelijk receptje. Ik vond het op de website van Solo en paste het lichtjes aan.


Zo maakte ik het:

• Een halve witte kool, 2 kleine uien en 2 aardappelen in stukken snijden.
• Aanstoven in wat olijfolie.
• 2 liter water toevoegen met 4 groentebouillonblokjes.
• Een half uurtje laten koken.
• Fijn mixen.
• Kruiden met peper en zout en wat gemberpoeder.
• Garneren met bieslook en eventueel wat room.

Ik moet toegeven dat ik wel wat bang was dat de soep niet zo lekker zou smaken, maar dit viel echt  100% mee.
De gember geeft deze soep wat meer pit. Dit heb ik geleerd van een Marokkaanse vriendin. Zij gebruikt veel gember in haar gerechten en dat is heel lekker (en gezond).
Zelfs de (onwetende) kids hebben flink gesmuld van deze soep.
Ik heb ze toch maar mooi liggen gehad  ;-)

Restjes ovenschotel

Een ovenschotel is ideaal om nog wat restjes in te verwerken. Ook kan je er groenten in 'verstoppen' waar de kids anders hun neus voor ophalen.
Heb je bijvoorbeeld nog wat puree en witte vis over van de dag ervoor, en wat groentjes in de koelkast, dan maak je in een mum van tijd een stevige ovenschotel.
Je kan natuurlijk in plaats van vis ook gehakt gebruiken, maar gezien ik al heel lang geen vlees meer eet, zijn mijn meeste gerechtjes vegetarisch of met vis.
Bij een ovenschoteltje kan je je creativiteit de vrije loop laten. Je hoeft het receptje niet zo nauwgezet te volgen. Neem gewoon wat je nog in huis hebt en pas de schotel aan naar eigen smaak.

Ik gebruikte voor mijn ovenschotel:

• restje puree
• restje (gekookte) witte vis (kabeljauw, koolvis,...) in stukjes
• wat verschillende groenten (broccoli, boontjes, paprika,....)
• 2 eieren
• 200 ml (light) room
• gruyère kaas
• een (half) bouillon blokje
• wat olijfolie
• zwarte peper en zout
• Provençaalse kruiden

Zo maak je het:

• doe wat olijfolie in een pan, stoof hierin de groenten met een scheutje water en het bouillonblokje tot ze beetgaar zijn (niet te zacht)
• vul de bodem van een ovenschotel met de puree
• verdeel hierover de stukjes vis en de gestoofde groenten
• kluts de eitjes, meng de room erdoor, en kruid met peper en zout
• giet over de oven schotel
• bestrooi met een flinke laag gruyère kaas
• bestrooi met de Provençaalse kruiden
• zet ongeveer 25 minuten in de oven op 200°C

Mijn kinderen aten met veel smaak van deze ovenschotel, en hadden zo toch hun portie groenten en vis binnen zonder dat ze er erg in hadden.

Update goede voornemens

Ik had mij voorgenomen om me dit jaar eens proberen te houden aan mijn goede voornemens.
Om hierin te slagen hoort een regelmatige evaluatie bij 'het plan'.

Hoe zit het nu met mijn voornemen nummer 1: een gezondere levensstijl en meer bewegen.

Ik heb inderdaad minder gesnoept, maar het zou nog veel beter kunnen. Dit vind ik soms wel moeilijk, met 3 kids in huis. Zij willen namelijk wel elke dag een koekje mee naar school, en dan moet ik de discipline proberen te hebben om van al dat lekkers af te blijven.
Ik zou natuurlijk helemaal geen koeken en snoep meer in huis kunnen halen. Da's sowieso voor iedereen gezonder, maar maak ik van mijn kinderen dan geen getraumatiseerde wezens die elders de koekendoos plunderen als ze er de kans toe krijgen? Een dimemma.
Meer fruit en groenten eten is me wel gelukt, maar daar moet ik niet zoveel moeite voor doen. Wie houdt er nu niet van groenten en fruit, buiten minderjarigen en fast food-verslaafden?
Voor meer bewegen ben ik radicaal gebuisd, wegens te koud, te veel regen, geen tijd, geen zin, en nog honderd andere (flauwe) uitvluchten.

Voornemen nummer 2: consuminderen en kiezen voor duurzamere producten.

Ik heb inderdaad bewust meer gekozen voor seizoensgroenten, maar voor de rest heb ik tot nu toe niet echt zo heel veel gedaan op dit gebied.
Wel heb ik voor de eerste keer (!) wat spullen, die ik niet meer nodig had, verkocht op een tweedehandssite. Het is echt wel tof als je nog wat geld krijgt voor spullen die voor jezelf een 'sta in de weg' zijn, maar die anderen nog goed kunnen gebruiken. Dit hoort ook bij een duurzame levensstijl, vind ik, en het is bovendien leuk.
Ook heb ik nog wat vrienden gelukkig gemaakt met te kleine kinderkleren, dus hiervoor mag ik mezelf ook wel een pluim geven.
Het geeft sowieso een beter gevoel om nog perfect bruikbare kledij een tweede leven te geven, in plaats van ze in een container te dumpen om ervan af te zijn.
Onlangs hoorde ik op de radio dat er in Nederland zelfs outlet-shops voor voeding bestaan. Hier kan je producten kopen die bijna vervallen of zelfs al over de houdbaarheidsdatum zijn. Waarom ook niet eigenlijk? Het is toch belachelijk en totaal onethisch om eten weg te gooien dat nog perfect is. Van een koekje dat een week vervallen is ga je heus niet ziek worden.

Laatste voornemen: meer 'zen' in mijn leven.

Ik wist dat dit het moeilijkste ging zijn. Als je immers al sinds jaar en dag op een bepaalde manier handelt en denkt (als een stress-konijn dus) verander je niet opeens  in een heerlijk rustig kabbelend beekje.
Relativeren, daar komt het vaak op aan. De wereld vergaat heus niet als bepaalde dingen niet altijd lopen zoals we gehoopt hadden. Het is dus ook helemaal niet zo erg dat van mijn voornemens nog niet zo veel is terechtgekomen dan ik zelf had gehoopt. Toch?

Goede voornemens

Nu 2014 al weer een tijdje een feit is, wil ik voor mezelf even op een rijtje zetten wat ik dit jaar beter/anders wil doen dan vorig jaar.
Tijd voor goede voornemens dus!

Alhoewel, ... bij 'goede voornemens' denk ik bijna automatisch aan dingen die ik hooguit een weekje of zo volhoud. Meestal vergeet ik na een tijdje gewoon wat mijn voornemens ook al weer waren, en val ik dan ongemerkt terug op mijn vastgeroeste gewoontes.
Hoe moet ik het dan dit jaar aanpakken, als ik toch een beetje kans op slagen wil?
Ik denk dat je nieuwe gewoontes lang genoeg moet proberen vol te houden (een week of 8) tot ze ingeburgerd zijn in je 'nieuwe' levensstijl. Na een tijdje vergeet je dan automatisch je vorige (slechtere) gewoontes. Tot zover de theorie.

Maar hoe zet ik dit nu om in de praktijk?
Ik denk dat ik me ga beperken tot een drietal voornemens.
Ik zet ze ook op papier, zo worden ze al iets tastbaarder en minder vrijblijvend.
Tot slot ga ik (proberen) regelmatig te evalueren hoe het nu staat met mijn voornemens.

Mijn drie voornemens zijn:

1. Een gezondere levensstijl: minder snoepen, meer groenten en fruit, meer volkoren produkten, minder sausjes,... en meer bewegen .
2. Consuminderen en meer kiezen voor duurzame producten: seizoensgroenten en -fruit, minder kleren kopen, dingen herstellen of opknappen in plaats van te vervangen of weg te gooien, kledij doorgeven of verkopen, zelf decoratie maken en niet kopen, nadenken bij elke aankoop of ik het echt wel nodig heb,...
3. Meer 'zen' in mijn leven en in mijn hoofd: geen drukdoenerij meer over prullen, meer genieten van mijn gezin en van de kleine dingen, niet te streng zijn voor mezelf en ook niet voor anderen, niet nadenken over alle dingen die ik niet heb of die kunnen misgaan maar meer leven in het moment en blij zijn met de grote 'rijkdom' die ik heb.

Zou dit een te ambitieus plan zijn voor 2014?
Punten 1 en 2 lijken me wel min of meer haalbaar, maar punt 3 is volgens mij aartsmoeilijk. Ik ben namelijk een geboren piekeraar en controle-freak. Ach, we zien wel, de goede voornemens zijn er in ieder geval...