Kopen, kopen, kopen!!!

Na de hectische examenperiode van de twee oudste kinderen is de rust in huis weergekeerd. Het was een zware periode - zowel voor de kroost als voor ondergetekende - maar gelukkig leverde het ook goede rapporten op. Proficiat kiddo's, als het goed is mag het ook gezegd worden!
De kids waren echt toe aan een welverdiende vakantie, en mama ook...
Even niet stressen s'morgens om iedereen op tijd op school te krijgen. Ik blijf het elke ochtend een uitdaging vinden om iedereen gewassen, gevoed en min of meer wakker op de bestemming af te leveren. In de ochtend lijk ik soms meer boeman/zeur/taxichauffeur... dan mama.

Soms wou ik dat ik het metabolisme van een kip had

Op kerstavond was er ten Huize Miss Milla een klein kerstfeestje. Geen overdreven toestanden met wilde diersoorten en vervette ganzenlevers op het menu uiteraard. Oh neen, dat hoeft écht niet voor ons.
Eenvoud siert: dat blijft toch een van mijn motto's.

Ik eet trouwens al meer dan 20 jaar geen vlees meer, af en toe wel een klein stukje vis. De huisgenootjes hier eten wel vlees hoor, maar zeker geen gekke dingen en absoluut niet elke dag.
Manlief heeft wel, als we elkaar nog maar pas kenden, een tijdje vleesloos geleefd. Dit was echter meer om indruk te maken op ondergetekende, dan uit overtuiging denk ik ;-).
Ook de kiddo's willen af en toe een stukje vlees op hun bord en dat vind ik geen probleem. Ik voel zeker niet de neiging om iedereen kost wat kost te overtuigen van mijn levensstijl.  Later, als ze groot zijn, zullen ze zelf wel een weloverwogen keuze maken.
Desalniettemin staan hier meestal toch wel vegetarische gerechtjes op het menu, omdat ík nu eenmaal het vaakst achter het fornuis sta.
En neen, we we hebben geen chronisch ijzertekort of een lijkbleke teint -nu ja, ikzelf ben wel een bleekscheet, maar da's nu eenmaal mijn huidtype- zoals de meeste (onwetende) mensen dan al snel denken.

Wat stond er op het menu bij ons op kerstavond? Heel simpele dingetjes, want ik houd zoals gezegd niet van decadent en ik heb op zo'n avond al helemaal geen zin om heel de tijd in de keuken te staan, terwijl de rest lekker met de voetjes onder tafel zit.
Jammer genoeg ben ik vergeten om fotootjes te nemen van de bordjes -ik vind dat trouwens altijd een beetje gênant in gezelschap- maar ik neem aan dat jullie voldoende verbeelding hebben om er een plaatje bij te denken ;-)

• Aperitiefhapjes uit de oven met een glaasje cava: lekker makkelijk en de kiddo's zijn er dol op. Euh... niet op de cava natuurlijk! Niet dat ik weet tenminste...
• Pompoen-wortelsoepje: ook ten gunste van de kids, maar de meeste volwassenen kunnen dat ook wel waarderen. Een voordeel van soep is dat je het op het moment zelf maar hebt op te warmen en eventueel wat af werken met room en verse kruiden.
• Zalm, gekruide aardappeltjes uit de oven, tomaatjes met Provençaalse kruiden en parmezaan (ook uit de oven) en een fris slaatje met honing-mosterddressing: ook hier heb je weinig werk aan, als je het merendeel op voorhand al klaar zet. Enkel nog even alles in de oven schuiven en het slaatje bereiden.
• Dessertbordje met een stukje kerststronk, een toefje slagroom en vers fruit met frambozencoulis.

Zoals jullie lezen ben ik zeker geen wonder in de keuken, maar er was niets aangebrand en de bordjes werden allemaal leeg gegeten. Het zal dus waarschijnlijk wel in orde zijn geweest. 

Het enige probleem is dat ik altijd veel te veel eten voorzie op zo'n avond. De gasten mogen zeker niet met honger van tafel gaan, of na het feestje nog even langs de frituur passeren om een frietje binnen te spelen. Da's toch de nachtmerrie van elke gastvrouw, niet?

Geen erg hoor, de kipjes kregen de dag nadien dus ook een heus kerstmaal geserveerd. Zo te zien vonden ze het overheerlijk, want in een mum van tijd was heel die berg eten weggewerkt.

Ik sta er altijd van te kijken hoeveel voedsel zulke kleine dieren kunnen eten. Het zijn tenslotte maar krielkipjes van minder dan een kilo lichaamsgewicht. Neen, van obesitas hebben deze beestjes geen last. Maar ja, zo heel de dag scharrelen zonder een minuut stil te zitten dat kost wel wat energie waarschijnlijk.

Aan al mijn lieve lezers ...

Fijne kerstdagen

Liefs, 

Miss Milla

Mijn haat/liefde verhouding met de kerstperiode

De eindejaarsperiode is voor veel mensen een tijd om naar uit te  kijken en volop van te genieten. Ik vind persoonlijk ook wel dat die periode iets gezelligs heeft. De dagen zijn dan immers kort en donker. Aangezien ik houd van zonlicht en ploeteren in mijn tuin, geeft het toch nog iets om de lange periode die we dan nog te gaan hebben tot te volgende lente te doorbreken.

De werkelijke betekenis van kerst is natuurlijk heel mooi: het is een periode van samenzijn met familie en vrienden, en voor de gelovigen onder ons heeft het ook een prachtige christelijke betekenis. Jammer genoeg moeten we er tijdens de kerstperiode ook een aantal minder fraaie toestanden bijnemen, die me best wel kunnen ergeren.

Mijn lijstje met kerstirritaties (en... euh, vergeet de spreekwoordelijke korrel zout niet hé ;-):

• Kerststerren: ook vaak verkeerdelijk kerstrozen genoemd. Je weet wel, die spuuglelijke kamerplanten met van die felrode schutbladeren die overal opdoemen in deze periode. Zelfs in oktober word je er tegenwoordig al mee geconfronteerd. Ik haat die planten werkelijk! Hoe komen ze trouwens bij de naam kerstroos? Een echte kerstroos (Helleborus) is een goddelijk mooie plant. Hoe durven ze om de naam 'roos' te gebruiken  voor zo'n wangedrocht? Het is trouwens naar het schijnt -alsof het nog niet erg genoeg is- ook nog eens een giftige plant. Zeg niet dat ik jullie niet gewaarschuwd heb hé!
• Kerstklimmers: en hiermee bedoel ik dan al die kerstmannetjes die in deze tijd van het jaar aan de gevels bengelen. Het moet dan net lijken alsof die kerstmannen aan een touw de huizen opklimmen, maar gezien de bedenkelijke kwaliteit van dit soort prullaria geeft het eerder de indruk dat deze rode ventjes een eind aan hun leven hebben gemaakt door middel van opknoping. Bah, luguber toch!
• Kerstkitsch: teveel om op te noemen! Er valt ook op geen enkele manier aan te ontsnappen, of je moet al een maand of drie in een grot gaan zitten zonder één keer buiten te komen. Overal wordt ons oog blootgesteld aan de meest lelijke, belachelijke en kitscherige rommel: hoe meer plastic en nep, hoe beter, lijkt het wel! Een voorbeeldje? Zoals eerder gezegd haat ik kerstrozen, maar als ze dan ook nog eens van plastic zijn: hier heb ik gewoon geen woorden voor!
• Kersteten: met kerst worden we verondersteld om ons vol te proppen met de meest vette en ongezonde etenswaren die er te vinden zijn. Ok, hier kan ik nog mee leven: je schaadt er tenslotte alleen jezelf maar mee. Veel erger vind ik walgelijke dingen zoals foie gras, oftewel vervette ganzenlever. Dit is toch te zot voor woorden en werkelijk een staaltje van de meest gruwelijke dierenmishandeling. Of vinden jullie het normaal misschien om een gans een trechter in de strot te rammen en onder dwang vol te proppen met eten? De bedoeling is dat het beest een zieke lever krijgt die wij, onmensen, dan kunnen binnenspelen op het kerstdiner. Barbaars toch, of hebben jullie er een ander woord voor? (Dit hoef je niet met een korreltje zout te nemen: hier meen ik elk woord van, uit de grond van mijn hart). Er bestaan trouwens zeer lekkere plantaardige varianten voor foie gras zoals Faux Gras (klik).
• Kerstbomenmoord: ocharme, ... al die mooie sparren die zo fier in de buitenlucht staan te pronken, worden enkele weken voor kerst harteloos afgezaagd om hun laatste levensdagen door te brengen in een oververhitte woonkamer, waar ze een gruwelijke dood sterven. Als dank voor hun moed en opoffering worden ze na de kerstperiode doodleuk samen op een hoop gesmeten en opgefikt.
• Kerstshoppen: oh gruwel! Wie heeft het trouwens uitgevonden dat we elkaar met kerst moeten overladen met nutteloze cadeaus? Die cadeaus bemachtigen lijkt overigens tegenwoordig meer op een afdaling naar de hel dan op een gezellig namiddagje shoppen. Leve het online winkelen!

Zo, ... dat dat waren mijn irritaties, maar voor de rest vind ik het wel een leuke periode hoor!

Gegroet, 

Miss Milla

Ik zou het geweldig vinden als jullie me ook op Facebook en Pinterest volgen :-)

Eindelijk tijd voor wat kerstsfeer in huis

't Is druk geweest ten Huize Miss Milla.
De oudste heeft net zijn examenperiode achter de rug en het lijkt wel alsof ik, als mama, daar altijd meer stress over heb dan hijzelf.  "Loop toch zo niet te stressen mama, straks krijgt je nog een hartaanval", is één van zijn standaardopmerkingen. Of deze: "Denk je nu echt dat ze later op een sollicitatiegesprek gaan vragen hoeveel punten ik had in het vierde middelbaar?" Tja, daar heeft hij wel een punt natuurlijk... Desalniettemin heb ik uiteraard liever dat de kiddies hier met goede rapporten naar huis komen en niet met een camion vol buizen. 

Dochterlief zit nu in het laatste jaar van de lagere school en het lijkt wel dat het cliché klopt dat meisjes vaak plichtsbewuster en  streveriger zijn op school dan jongens. Hier thuis toch tenminste, er zullen vast ook wel mannelijke blokbeesten bestaan... Dochterlief wil wél het liefst zo goed mogelijke resultaten. Voor zoonlief is 'er door' al ruim voldoende, en examenstress of faalangst lijken hem wel vreemd te zijn.
Gelukkig kon hij gisteren toch een goed rapport voorleggen. Oef, weer een zorg minder voor ondergetekende!

Verder ben ik nog steeds bezig met mijn 'verfproject'. De keuken en de living zijn inmiddels van een nieuw kleurtje voorzien. Ik koos voor wit, omdat ik houd van licht, sober en puur. Wit laat trouwens decoraties en planten prachtig uitkomen omdat het zelf weinig aandacht vraagt.
Voordien waren de muren van deze twee vertrekken grijs geverfd, maar na een jaartje of vier was ik wel toe aan iets anders. Het gebrek aan zonlicht in de winter vind ik trouwens lastig en als je muren dan ook nog eens grijzig zijn... Echt vrolijker word ik daar niet van.

Aangezien ik een perfectionistisch beestje ben, heeft het best wel lang geduurd eer alles tot in de puntjes geverfd was. De kleuter die hier rondloopt maakt het (ongestoord) schilderen er ook niet makkelijker op. Gelukkig kreeg ik het afgelopen weekend hulp van Handige Harry Manlief en eindelijk konden alle meubels terug op hun plaats. Als manlief zich er mee bemoeit gaat het ineens wel vooruit. Ik denk dat hij zich soms wel vreselijk moet ergeren aan mijn traagheid en geprul. Maar soit, nu alles in orde is kon eindelijk de kerstboom opgetuigd worden. Kijken jullie mee?

 

   

Ik zou het geweldig vinden als jullie me ook op Facebook en Pinterest volgen :-)

Tijd om wat kerstsfeer binnen te halen

Eigenlijk vind ik al dat kerstgedoe soms wel wat kitcherig.
Dan denk ik bijvoorbeeld aan al die kerstmannen die rond deze tijd van het jaar aan de gevels bengelen. Vaak hebben ze hun beste tijd al gehad, en dan lijkt het wel of ze opgeknoopt zijn door hun eigenaars. Hier word ik echt niet vrolijker van, vaak heeft het zelfs iets triest. Dit is toch niet de sfeer die we willen oproepen met kerst!

Dan vind ik de voortuinen die er helemaal over gaan veel 'leuker'. Een mikmak van kersverlichting in alle mogelijke kleuren, een stuk of drie rendieren, een opblaasbare kerstman en de obligatoire plastieken kerstkrans van nep-dennentakken aan de voordeur. Voor deze kersttaferelen wil ik best wel eens een blokje omrijden.

Voor mezelf houd ik het graag wat soberder: een kerstboom (wel een plastieken, sorry), veel kaarsjes en hier en daar een hoekje dat voor mij de kerstsfeer oproept.

 

Omdat ik hier drie kindertjes heb rondlopen, waarvan er twee de puberleeftijd nog niet bereikt hebben, behoren de kersthuisjes ook tot de verplichte december-uitzet. Ik heb er in het Kruidvat enkele op de kop kunnen tikken, met van die ledlichtjes die van kleur veranderen. Héél fout, ik weet het, maar dat maakt het dan juist weer leuk.

Na jarenlang een kerstboom te hebben gehad met witte versiering, heb ik dit jaar gekozen voor meer bruintinten, gecombineerd met wat goud. De decoratie van houtschors, die je dit jaar zoveel ziet, vind ik ook heel mooi. Eigenlijk kan je voor heel weinig geld (met dank aan winkels zoals W*br* en Z**m*n) en met weinig moeite, veel sfeer brengen in je huis.

Ook dennenappels, die je zomaar gratis en voor niks kan rapen, bieden ontelbare decoratie mogelijkheden. Sommige tuincentra's verkopen zelfs dennenappels aan woekerprijzen, heb ik gemerkt. OMG, zijn er nu echt mensen die vijf euro geven voor een zakje ordinaire dennenappels, en dat terwijl je er normaal gezien nog gratis een boswandeling bijkrijgt?

Geniet vooral van deze tijd van het jaar, want de winter kan nog heel lang duren, en wat is er dan fijner dan het binnen wat gezellig aan te kleden.