De herfst heeft ook voordelen, echt waar!

Na een lange winter snak ik altijd naar zon, naar warmte, naar het terug ontluiken van de natuur. De lente doet me denken aan een nieuw begin vol nieuwe kansen en beloftes. Het is zonder twijfel mijn favoriete seizoen.
De zomer vind ik ook leuk, mits we niet geteisterd worden door een hittegolf. Ik kan namelijk niet goed tegen extreme temperaturen.
In de winter hebben we de feestdagen om naar uit te kijken, hoewel ik daar een soort haat/liefde verhouding mee heb. Van dat opgeklopte fake commerciële gedoe word ik bij momenten echt onpasselijk.

Weet je, eigenlijk vind ik elk seizoen wel iets hebben. Veel mensen hebben een hekel aan de herfst, omdat de herfst een beetje symbool staat voor verval: de natuur sterft langzaam af en gaat in winterslaap. Planten die in de zomer in volle glorie stonden verdorren nu tot bruine afgestoven stukjes natuur.
Wie goed kijkt ziet echter ook de oogverblindende schoonheid van de herfst en weet dat ze al het beloftevolle nieuwe begin van de lente in zich draagt.

De herfst is dus best te pruimen, als we het gure donkere weer, de stortbuien (natgeregend tot in je schoenen en natuurlijk net geen paraplu bij de hand), de snijdende wind, de kinderen en de hond die met modderschoenen (euh... de hond zonder schoenen!) je huis betreden,... voor het gemak even wegdenken.
Omdat je er altijd beter vanuit kan gaan dat het glas halfvol is in plaats van halfleeg, zet ik hier de voordelen die de herfst voor mij heeft even op een rijtje:

• In de herfst hoef ik mijn gezicht niet meer in te smeren met die ellendige plakkerige factor 50. Ik heb namelijk een heel bleek velletje en die zonnecrème zorgt er hélemaal voor dat ik het uitzicht van een spook krijg.
• Mijn witte gezicht wordt in de herfst ook niet meer onmiddellijk knalrood. Dat is in de zomer wel anders door de overdreven hete temperaturen die we dan af en toe (veel te veel naar mijn zin) moeten doorstaan. 
• Mijn melkwitte benen kan ik in de herfst weer bedeken met kleurige panty's. Ik weet dat veel vrouwen een pesthekel hebben aan panty's, maar ik draag ze dus graag. Mijn favoriete panty's zijn die 'blikdichte' van de Hema. Je hebt ze tegenwoordig in vele kleurtjes en ze zijn vrij goedkoop.
• In de herfst heb ik nog wel wat opruimwerkjes in de tuin, maar het is toch minder dan in de lente en de zomer. Er blijft dus meer tijd over om het binnen gezellig te maken. 

• Gezien ik dol ben op alle gerechtjes waar pompoenen aan te pas komen, kunnen jullie je wel voorstellen dat ik van dit seizoen houd.

• De school is weer bezig in de herfst. Na acht lange zomerweken vakantie vind ik de weergekeerde rust en routine in huis ook wel mooi meegenomen. Ik hoop dat mijn kindertjes niet meelezen, maar de meeste mama's begrijpen vast wat ik bedoel. Eindelijk rustig kunnen stofzuigen zonder dat de jongste telkens de stekker uit het stopcontact trekt onder het mom van 'véél te véél lawaai!'
• Al die herfstkleuren in de natuur vind ik schitterend. Het maakt een wandeling des te interessanter. Ons zoontje vindt het dan ook reuze leuk om allerlei 'schatten' te rapen zoals denappels, eikels, kastanjes,...
• In de herfst worden we (bijna letterlijk) bedolven onder de appels uit eigen tuin. Ik amuseer mij dan met het maken van appelmoes, appelconfituur, appelchips,...

• In de herfst heb ik op één of andere manier altijd meer tijd en zin om te bloggen dan in de zomer.

Houden jullie van de herfst?

Ik zou het super vinden als jullie me ook volgen op Facebook, Instagram en Pinterest!!

De vos

Eerst en vooral wil ik jullie oprecht bedanken voor de talrijke lieve, troostende en hartverwarmende reacties die ik kreeg op mijn blogbericht van eergisteren. Het valt me steeds weer op wat een fantastische mensen hier komen lezen. Heel veel dierenvrienden in hart en nieren ook, geloof ik. Ik vind het zo'n eer dat jullie de moeite nemen om bij mij te lezen :-) Thanks!

Veel mensen vragen me: 'Ben je niet verschrikkelijk kwaad op de vos die jouw kippen doodbeet?' Mijn antwoord hierop zal jullie misschien verbazen, maar het is 'neen'.
Tuurlijk vind ik het vreselijk triest wat er is gebeurd. Ik heb er veel moeite mee om momenteel naar de kippenren te gaan. Het is er zo leeg en rustig. Vier krielkipjes heb ik nog, en noem me gek, maar ik heb de indruk dat deze beestjes ook een soort van trauma hebben opgelopen. Ik kan het niet uitleggen, maar ook zij gedragen zich op één of andere manier anders.
Het moet dan ook een vreselijk schouwspel zijn geweest wat ze te zien hebben gekregen. Het is me nog steeds een raadsel waarom zij het wél hebben overleefd, want ik las al vaak dat een vos elke kip in de ren doodbijt.

Onze kleuter blijft maar vragen naar Violetta en zelfs mijn man heeft het er moeilijk mee. Hij is nochtans niet echt een 'kippenmens'.
Ik had mijn ex-legkippen zo graag nog een lang en mooi leven gegund. Ze hebben al zo'n rotleven in kooien achter de rug en dan komen ze op zo'n manier aan hun einde... Als ik daar aan denk springen de tranen me in de ogen.

Toch kan ik niet boos zijn op de vos. Hij is een roofdier en volgt zijn instinct. Dat instinct is jagen. Hij heeft die prooien nu eenmaal nodig om te overleven.
Sommigen zeggen: 'De vos zou beter gedood worden om de kippen te beschermen', maar elke vos heeft zijn eigen territorium en als er eentje verdwijnt neemt een andere gewoon zijn territorium in. Vossen zijn trouwens nuttige dieren, want zij helpen op natuurlijke wijze de populatie van kleine knaagdieren, konijnen, vogels,... te reguleren. Bovendien zijn het prachtige dieren. Ik houd van de natuur, dus ook van vossen.

Maar waarom bijten ze alle dieren in de ren dood die ze te pakken krijgen, terwijl ze er maar enkele (in mijn geval drie) meenemen? Vanuit menselijk standpunt bekeken lijkt dat natuurlijk heel erg wreed en zinloos. Vanuit het standpunt van de vos is dat juist slim. Dit fenomeen heet surplus killing. De vos probeert een voorraad voedsel aan te leggen. De kippen die hij niet onmiddellijk meeneemt wil hij later komen ophalen, maar hiertoe krijgt hij de kans natuurlijk niet, want de kippen worden meestal snel opgeruimd door de eigenaar.

Het komt er dus op neer dat het aan de mens is om zijn kippen te beschermen.
En hier ben ik dus in gebreke gebleven. Dat moet ik toegeven met pijn in mijn hart. Ik dacht dat vossen (en marters) enkel 's nachts kwamen, en ging er dus vanuit dat mijn kippen veilig zouden zijn als ik ze bij valavond opsloot in hun nachthok. Blijkbaar is dit dus niet voldoende.

We gaan zo snel mogelijk de ren volledig overspannen met kippengaas. Jammer genoeg zullen de kippen het dan met een pak minder ruimte moeten stellen. Verder baart het me ook zorgen er hier veel marters zitten. Zij kunnen door het kleinste gaatje en het is niet simpel om dat op te lossen. Laat ons hopen dat deze roofdieren enkel 's nachts komen en dat hiervoor het nachthok (dat volledig afgesloten is en op een fundering staat) voldoende bescherming biedt.

Mijn man maakte al een plannetje hoe hij de overkapping gaat maken en een lijstje met de benodigde materialen. Is hij dan misschien toch ook stiekem een kippenmens?

Nazomertje

Omdat het op het moment zo een mooi nazomerweer is, vond ik het wel leuk om nog wat foto's van de tuin te maken. Jammer genoeg is mijn goed fototoestel binnen voor herstelling en moest ik me dus behelpen met een oud primitief toestelletje. Nu ja, tot twee jaar geleden hád ik trouwens zelfs helemaal geen goed toestel. Wat is een mens toch snel verwend hé.
Laat die nazomer nog maar even duren wat mij betreft. Dat hebben we wel verdiend vind ik, na die wisselvallige zomer. Ik heb helemaal nog geen zin in de herfst, laat staan in de winter...

In een grote tuin is het helaas niet alleen genieten van al het moois dat de natuur ons te bieden heeft. Af en toe moet de natuur ook flink in toom gehouden worden, en moet er dus rigoureus gesnoeid worden. Dat levert dan van dit soort meterslange bergen snoeiafval op:

Hopelijk krijgen jullie de kans om ook nog even van dit prachtige weer te genieten :)

Hoe gaat het met de mereltjes?

En wij moeders maar denken dat onze kinderen zo snel groeien, kijk dan maar eens wat er met mereleitjes gebeurt op enkele weekjes...

Jammer genoeg heeft eentje van de vier het wel niet gehaald :(

 

Fijn weekend,
Milla

Update: de mereltjes

Of beter gezegd: update de lelijkertjes. Want geef toe, echt schattig zien ze er niet uit, van die pasgeboren vogeltjes. Eerder een beetje creepy...

Maar elke mama vindt haar eigen nageslacht het mooiste van de hele wereld, dus ik ben er zeker van dat de merelmama haar kuikens (of hoe noem je vogelkinderen eigenlijk?) ook prachtig vindt. Ze zijn inmiddels met vier, want de twee andere eitjes zijn ook uitgekomen.
De merelmama zorgt alleszins super goed voor haar baby's. Constant zie ik haar op en neer vliegen om die hongerige bekjes te vullen. Een amusant schouwspel. Soms heb ik wat medelijden met deze merelmama, dan denk ik terug aan de gebroken nachten toen mijn eigen kiddies nog zo klein waren. Ze waren in ieder geval veel schattiger, en hun lieve snoetjes zorgden ervoor dat ik die vermoeiende eerste weken doorkwam en er zelfs heel erg van genoot.
De merelmama vindt mensenbaby's er vast ook een beetje creepy uitzien, en haar eigen kindjes beeldschoon, denken jullie niet? Wat heeft de natuur dat toch goed geregeld!

Nieuw leven!

Ik kon het toch niet laten om even te piepen in het vogelnestje, en kijk eens wat ik zag:

Groetjes,

Milla