Eindelijk tijd voor wat kerstsfeer in huis

't Is druk geweest ten Huize Miss Milla.
De oudste heeft net zijn examenperiode achter de rug en het lijkt wel alsof ik, als mama, daar altijd meer stress over heb dan hijzelf.  "Loop toch zo niet te stressen mama, straks krijgt je nog een hartaanval", is één van zijn standaardopmerkingen. Of deze: "Denk je nu echt dat ze later op een sollicitatiegesprek gaan vragen hoeveel punten ik had in het vierde middelbaar?" Tja, daar heeft hij wel een punt natuurlijk... Desalniettemin heb ik uiteraard liever dat de kiddies hier met goede rapporten naar huis komen en niet met een camion vol buizen. 

Dochterlief zit nu in het laatste jaar van de lagere school en het lijkt wel dat het cliché klopt dat meisjes vaak plichtsbewuster en  streveriger zijn op school dan jongens. Hier thuis toch tenminste, er zullen vast ook wel mannelijke blokbeesten bestaan... Dochterlief wil wél het liefst zo goed mogelijke resultaten. Voor zoonlief is 'er door' al ruim voldoende, en examenstress of faalangst lijken hem wel vreemd te zijn.
Gelukkig kon hij gisteren toch een goed rapport voorleggen. Oef, weer een zorg minder voor ondergetekende!

Verder ben ik nog steeds bezig met mijn 'verfproject'. De keuken en de living zijn inmiddels van een nieuw kleurtje voorzien. Ik koos voor wit, omdat ik houd van licht, sober en puur. Wit laat trouwens decoraties en planten prachtig uitkomen omdat het zelf weinig aandacht vraagt.
Voordien waren de muren van deze twee vertrekken grijs geverfd, maar na een jaartje of vier was ik wel toe aan iets anders. Het gebrek aan zonlicht in de winter vind ik trouwens lastig en als je muren dan ook nog eens grijzig zijn... Echt vrolijker word ik daar niet van.

Aangezien ik een perfectionistisch beestje ben, heeft het best wel lang geduurd eer alles tot in de puntjes geverfd was. De kleuter die hier rondloopt maakt het (ongestoord) schilderen er ook niet makkelijker op. Gelukkig kreeg ik het afgelopen weekend hulp van Handige Harry Manlief en eindelijk konden alle meubels terug op hun plaats. Als manlief zich er mee bemoeit gaat het ineens wel vooruit. Ik denk dat hij zich soms wel vreselijk moet ergeren aan mijn traagheid en geprul. Maar soit, nu alles in orde is kon eindelijk de kerstboom opgetuigd worden. Kijken jullie mee?

 

   

Ik zou het geweldig vinden als jullie me ook op Facebook en Pinterest volgen :-)

Loomen, loomen en nog eens loomen

Een half jaar geleden had ik nog nooit over loomen gehoord, en nu is het niet meer weg te denken hier in huis. En niet alleen hier in huis, maar in de héle wereld, zo lijkt het wel. Zelfs in het nieuws hebben ze het tegenwoordig al over deze rage...
De eerste keer dat ik kennismaakte met dit fenomeen was op een blog dat ik bezocht. Wasda dacht ik bij mezelf: rare gekleurde elastiekjes waar dan armbandjes ofzo van worden gemaakt? Ik plaatste gelukkig geen reactie onder dat blog met de mededeling dat ik eigenlijk niet wist waarover het ging. Waarschijnlijk zouden ze me dan nu nog aan het uitlachen zijn.

Maar soit, de tijd dat ik niet wist wat loomen was is nu wel definitief voorbij. Loomen, het lijkt of de wereld opeens niet meer zonder kan. Iedereen doet mee: kleine meisjes, grote meisjes, jongens, soms zelfs mama's... Ik niet hoor, daar heb ik het geduld niet voor.
Ik weet eigenlijk niet of ik nu blij moet zijn of eerder boos op die Chinese meneer die verantwoordelijk is voor dat loomgedoe.


Blij:

• Omdat mijn dochter zich tijdens de lange autorit richting vakantiebestemming al loomend uren in stilte  bezighield.
• Omdat loomen soms bijna fungeert als babysit tijdens de lange vakantieweken (8 volle weken hier!). Wel fijn dat je als mama even je eigen huishoudelijke klusjes kan doen terwijl je dochter zich perfect alleen vermaakt. Alhoewel,... ik heb sowieso altijd wel onze driejarig in mijn kielzog (en die loomt nog niet).
• Omdat het wellicht goed is voor de fijne motoriek.
• Omdat het een creatieve bezigheid is. Dochterlief kijkt voortdurend filmpjes op Youtube ter inspiratie , maar maakt ook eigen creaties.
• Omdat er soms ook met vriendinnetjes wordt geloomd en zo ook van elkaar geleerd.
• Omdat de kindertjes dan niet de godganse dag voor de tv willen hangen en dommige programma's op Disney Channel bekijken.

Minder blij:

• Omdat er constant gezeurd wordt om nieuwe loombandjes, loomborden, opbergdozen,...
• Omdat dochterlief permanent de iPad in beslag neemt om loomfilmjes te bekijken.
• Omdat het volgens mij een soort van verslaving wordt op den duur.
• Omdat ikzelf er ook vaak niet onderuit kom om de laatste loomtrends te dragen (wel lief natuurlijk, maar eerlijk gezegd niet echt mijn smaak van juweeltjes ;-)
• Omdat zelfs onze hond een loomband om moet.

Halsband van 'Dragon Skill'

Tot slot moet ik wel toegeven dat ik best wel onder de indruk ben van wat die kinderen allemaal uit hun loombord toveren. 

Enkele creaties van dochterlief:

Rainbow Pony

Dolfijntje

Portemonneetje

Chinese Finger Trap Bracelet
(volgens dochterlief, want ik ken die loom terminologie niet ;-)

Schildpadje

Haar accessoire

Enkelbandje

Armbandje 'inverted fishtail'

'Oogbol' armbandje

*Met dank aan dochterlief voor de gewillige medewerking aan dit blog :-)

Wat zijn jullie ervaringen met loomen?

Decoratie voor gierigaards

Ik houd wel van een gezellig huis. Bloemen in en om het huis maken me blij.
Een bezoekje aan het tuincentrum is dus altijd een leuke uitstap voor mij. Uren en uren kan ik er rondstruinen. 't Is te zeggen als mijn husband en kids er niet bij zijn tenminste (zure blikken, zielige blikken, gejengel,..). Dan is het uitstapje snel gedaan. Ik krijg ze ook alleen maar mee als ik ze omkoop met koffie en gebak (voor manlief) en een ijsje (voor de kindertjes) in de cafetaria.

Neen, dan ga ik veel liever met de vriendinnen op stap... Deze gelijkgestemde zielen klagen tenminste niet, en vaak moeten we ons nog haasten ook om op tijd bij de schoolpoort te raken omdat we zo lang hebben rondgelopen in het groene paradijs... Dit klinkt wel een beetje verwend hé, lekker gaan shoppen terwijl onze mannen keihard aan het werk zijn en de kindertjes op school zitten. En wij dan maar lekker het geld over de balk smijten.
Neen, zo gaat het dus niet! Daarvoor ben ik een veel te grote gierigaard. Oké, we kopen uiteraard wel een paar plantjes of zo (we blijven wel échte vrouwen hé), maar we stelen vooral... met onze ogen welteverstaan! Neen we zijn geen echte dieven hoor, maar bij mijn weten is ideeën scoren in een winkel geen strafbaar feit hé ;-)

Zoals gezegd houd ik van bloemen, maar elke week een bos verse bloemen in huis, hoe mooi dat ook is, daar kan ik echt mijn geld niet aan uitgeven. Zelfs niet aan die goedkope bloemen uit de Lidl of de Aldi (die er vaak best wel leuk uitzien trouwens)... Ik vind persoonlijk dat er veel betere opties zijn voor kleur in huis, want een bosje bloemen belandt na een weekje pracht en praal sowieso op de composthoop (auw, daar gaat je geld!).
Nep bloemen dan maar? Ja en neen... Alleen als het hele goeie kopieën zijn van de echte (maar die zijn vaak (te) duur), en dan verwerk ik ze in een decoratie stuk met échte materialen zoals mos, boomstronkjes of andere gedroogde materialen. Overdaad schaadt in het geval van nepbloemen, vind ik. Je moet er met de nodige omzichtigheid mee omspringen wil je je interieur geen hoog kermis gehalte aanmeten. Niemand wil toch geassocieerd worden met de stijl van Carmen uit FC De Kampioenen, ik niet in ieder geval.

Een tijdje geleden maakte ik zo enkele decoratiestukken (bijna voor nop) en ze staan nog altijd heel mooi. Hoe ik dat deed lees je hier.

Bloemstuk met wijnrank en foambloemen

Een andere optie zijn orchideeën. Die kopen we dan uiteraard niet in een fancy tuincentrum (veel te duur!), maar op de markt of zo voor hooguit 5 eurootjes. Maandenlang heb je plezier van deze beauty's en als je ze na de bloei afknipt boven het derde oog (bij de phalaenopsis), bloeien ze na een tijdje weer opnieuw. Dat noem ik nu eens waar voor mijn geld!

Zelfgemaakte krans en orchidee

Mijn laatste pronkstuk koste mij letterlijk NUL euro en ongeveer vijf minuutjes werk.
Met een oude bloempot, wat afvalhout van een dode boom en wat grote denappels maakte ik dit decoratiestuk. Ik houd erg van die verweerde uitstraling.
Eerst zette ik het buiten op het terras, maar toen zette dochterlief het (achter mijn rug) in de hal, waar we een bank van verweerde teak hebben staan Meestal krijg ik het op mijn heupen als dochterlief zo eigenwijs is, maar deze keer had ze gelijk. Het staat er beeldig vind ik.
En genieten dat ik doe als mensen dan zeggen: "Oh, waar heb je dat gekocht? Duur zeker?"

Decoratiestuk met takken

Vilten bloemen maken: echt makkelijk!

Gisteren was dochterlief echt in de wolken met het oude,
saaie tasje dat ik voor haar transformeerde tot een hippe meisjestas.

Ze vond het zo leuk dat ze me vroeg om ook een bloemenbroche te maken om op haar trui te spelden.
En zoals dat bij veel moeders gaat, is het moeilijk om op zo'n verzoek van onze kroost neen te zeggen. Zeker niet als ze het smekend vragen met van die puppy ogen ;-)

Alleen had ik echt geen zin om 's avonds nog uren met mijn naaigerief in de weer te zijn: het werd dus de simpele versie.
Veel effect met weinig inspanning.

Zo maakte ik de broche:

5 bloemblaadjes knippen uit vilt met een stofschaar. Je kan met een enkele of een dubbele rij blaadjes werken (voor een dubbele rij knip je nog 5 blaadjes extra in een andere kleur).

 

 

Met een naald en redelijk dik garen de blaadjes aan elkaar rijgen.

 

 

De draad aantrekken en de uiteinden samen knopen.
 



Als je met een dubbele rij blaadjes wil werken, maak je er nog eentje extra (eventueel met iets kleinere blaadjes), en leg je ze op elkaar. Leg ze zo dat er een stukje van alle blaadjes zichtbaar blijft.
 

 

Een mooi knoopje opnaaien als bloemhartje.
 

 

Eventueel nog een kanten lintje rond het knoopje binden.
 

 
Tot slot met een veiligheidsspeld op een kledingstuk vastmaken (dan kan je het verwijderen als het in de was gaat).
 
 

 

          En dan kunnen we er weer eentje blij maken!




Bloemschikken voor een instant lente gevoel

Sinds ik thuisblijfmam ben heb ik eindelijk weer eens tijd om een hobby op te nemen waar ik vroeger nauwelijks aan toe kwam: bloemschikken.

 

Vandaag had ik echt zin om mijn huis een beetje in 'lente-modus' te brengen. Ik weet wel dat de winter (?) officieel nog lang niet voorbij is, maar van mij mag de lente nu snel weer beginnen.

Ik heb zin om weer in de tuin te beginnen, bloesems te zien ontluiken, te genieten van de zonnestralen die weer kracht krijgen, ...

 

Ja, ja ... ik loop voorop op de feiten, maar als de zon een beetje schijnt, krijg ik achter glas al een beginnend lente-gevoel, en met deze inspiratie ben ik vandaag aan de slag gegaan.

 



 

Dit bloemstuk maakte ik met materialen die ik nog in mijn schuurtje had liggen. Alleen de witte bloemen kocht ik voor een prikje in de Action. Ze zien er gelukkig niet al te nep uit (ze zijn gemaakt uit een soort foam), want dat zie ik echt niet graag.


 Zo maak je het bloemstuk:

• Witte vaas of bloempot vullen met grijze oasis (voor droogbloemen) tot een centimeter onder de rand.
• Oasis bekleden met droog mos en vastzetten met bloemschik-krammen.
• Bevestig hier met stevig ijzerdraad een wijnrank op.
• Eerst de grote bloem in het oasis steken, daarna nog drie kleinere bloemen.
• Voor de rest heb ik het afgewerkt met een soort groene gedroogde paddenstoelen en enkele transparante bladeren. Dit kan je doen naar eigen smaak en met het materiaal dat je eventueel nog hebt liggen.
• Klaar, en nu nog een mooi plekje zoeken!

Van dit bloemstuk kan je maandenlang geniet hebben, en de wijnrank en de kunstbloemen kan je steeds opnieuw gebruiken in andere creaties.