maandag 24 november 2014

De meest irritante puber momentjes

Regelmatig lees ik mama-blogjes waarin de hoge schattigheidsgraad van hun kroost wordt bejubeld. Toegeven: baby's, peuters en kleuters kunnen onwezenlijk schattig zijn. Dat mag ook wel hé, om al die slapeloze nachten, lastige zindelijkheidstrainingen -met de onvermijdelijke plasjes op de dure mat-, gênante driftbuien in de supermarkt en dergelijke, te compenseren.

De baby- en peutertijd is ten huize Miss Milla voorgoed voorbij, maar zo'n -bij momenten- mega schattige kleuter dartelt (of beter gezegd raast) hier nog rond. Ik zou nu een opsomming kunnen geven van de meest schattige momenten van dit kleine monstertje, maar dat doe ik niet. Van schattige kleuters is er immers al genoeg te lezen op het internet.
Neen, dan vind ik het interessanter om een lijstje te publiceren van de leuke (lees: meest irritante) momentjes die zo'n -ooit mega schattige- baby/peuter/kleuter je bezorgd eens hij uit de pampers is en doorgeschoten tot PUBER.

Een puber-jongen en een pré-puber-meisje heb ik hier ook in huis en, geloof me, op die leeftijd zijn de schattige momentjes niet meer zo talrijk.
Om alle jonge moeders voor te lichten: dit gebeurt er wanneer die kleintjes opgroeien tot reuzen met een lengte die hoger is dan die van jezelf, zelfs al draag je je hoogste hakken:

  • Nadat dochterlief (de bijna-puber) drie uur gesport heeft duwt ze doodleuk haar bezwete poezelige voetjes onder mijn neus als ze 's avonds naast me neerploft in de zetel.
  • Nu ja, zij sport dan toch nog ten minste. De enige sport die puber-zoon beoefend is gamen, gamen en nog eens gamen. Tv kijken doet hij ook niet meer, dat is volgens hem voor OUDE MENSEN. Jonge mensen kijken alleen nog online series. Tja..., die gezellige tv-avondjes met heel het gezin zijn er dus ook niet meer bij.
  • "Dat kan jij niet meer dragen hoor mama, dat is voor JONGE mensen!", zegt dochterlief als we gaan shoppen. 
  • Wanneer ik onverwachts bezoek heb en even wat lekkers op tafel wil zetten, zijn steevast alle chips, nootjes,... spoorloos verdwenen. De lege verpakkingen vind ik dan even later terug in het vuilbakje op de kamer van zoonlief. In het beste geval tenminste, vaak vind ik ook restafval onder het bed (samen met vuile sokken trouwens).
  • Die pubers kennen dikwijls veel van computers. Da's een groot voordeel natuurlijk, alleen willen ze hun kennis vaak niet delen met hun ouders. Als ik weer eens een probleempje heb en zoonlief smeek om hulp, word ik -in het beste geval- lacherig geholpen onder de mededeling: "Da's toch niet te geloven dat gij dat zelf niet kent mama!". Dank u voor de hulp jongen...
  • Dan denk je, als ze groter zijn zullen ze wel minder rommel maken zeker. Vergeet het! Je moet eens op de kamer van dochterlief komen kijken: een kat vindt er haar jongen niet in terug... Zoonlief maakt veel minder rommel, dat moet ik wel toegeven. Maarja, één voordeel van gamen is natuurlijk dat het geen rommel oplevert.
Een impressie van de tafel waarop dochterlief haar huiswerk heeft gemaakt

  • Ook leuk als je je zoon onder zijn voeten geeft maar niet doorhebt dat hij aan het skypen is met al zijn vrienden, die dus meeluisteren, en je natuurlijk keihard uitlachen. Haha, grappig hoor...
  • De 'humeurtjes' zijn ook tof, vooral bij dochterlief. De ene moment poeslief, de andere moment knorrig en lichtgeraakt. Zou dit door de rommelde hormonen komen?
  • Vergeet het probleem van kleine kinderen die veel te vroeg opstaan. Dat probleem lost zichzelf na verloop van tijd wel op: pubers zijn s' morgens met geen stokken uít bed, en 's avonds met geen stokken ín bed te krijgen.
  • Als je als mama een beetje gek staat te doen om je jongste spruit te entertainen, zijn de oudste twee direct bezorgd dat de buren dit zouden zien of horen: "Zooo schaamtelijk, hoe jij doet mama!" En vroeger vonden ze het nog zo leuk als ik liedjes zong met mijn valse stem.
  • Ach ja, voor de rest mag ik niet klagen hoor. Het zijn eigenlijk schatten waar ik gruwelijk veel van houd. En godzijdank lezen ze mijn duffe blog niet, anders kon ik dit lijstje niet schrijven...

22 opmerkingen:

  1. Herkenbaar allemaal! Enige verschil hier: dochter is (jammergenoeg enkel in haar eigen kamer) superordelijk.
    Gelukkig kunnen we er, bij momenten, ook allemaal hard mee lachen...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Herkenbaar, en geloof me: het gaat voorbij :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gaat het écht ooit over? Oh, wat een opluchting!

      Verwijderen
  3. Pfff, lees mijn blog maar eens over puberteit. Zoonlief heeft van die heerlijke schreeuw en woede uitbarstingen. Maar eerlijkheid gebied mij te zeggen dat het momenteel beter gaat. Misschien ga ik er nu anders mee om, kan ook.
    En dochterlief heeft nog niet veel last ervan. Bijna 13 jaar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ga dadelijk eens lezen op je blog over pubertijd.

      Verwijderen
  4. Bleven ze maar klein, denk je soms :-)

    Dat niet in de gaten hebben dat hij zit te skypen en dan iets doms zeggen, dat heb ik ook al meegemaakt... V Ik ben benieuwd verder. Oudste is 11...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Misschien heb je geluk, sommige kinderen puberen niet al te erg.

      Verwijderen
  5. Vroeger lachten ze om mijn grappen, nu kijken ze me aan alsof ik iets heel erg stoms gezegd heb... En ze torenen boven mij uit: de hele dag moet ik horen hoe klein ik ben, tot vervelens toe. Maar toen onze oudste laatst zei: goh, papa wordt ook steeds kleiner! Moest ik wel heel erg lachen: het zal het kind wel zijn dat groeit!

    Gelukkig mag ik met mijn pubers nog niet klagen: ze zijn 15 en 16 en natuurlijk is er wel eens iets, maar het zijn tot nu toe geen erge dingen. Ik kan me nog zo goed herinneren hoe ik was en wat ik deed op hun leeftijd en dat was ook niet altijd zo gezellig. Misschien helpt dat me wel om door deze periode te komen.

    Leuk stukje dat je geschreven hebt en eigenlijk zijn alle dingen wel herkenbaar.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, inderdaad, we zijn zelf ook allemaal pubers geweest. Die van mij doen gelukkig ook voorlopig geen erge dingen.

      Verwijderen
  6. Haha wat een grappig stukje. Wij hebben part time twee pubers in huis (de twee dochters van man, van 17 en 19) en ik je moet je zeggen, die doen ook dingen waarvan ik weleens denk.... Maar ach, ik ben zelf ook puber geweest haha, de hersenen zijn nog niet volgroeid zeg maar!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, het zal daar aan liggen waarschijnlijk. Maar ze doen altijd net alsof zij alles beter weten en dat wij dom en ouderwets zijn.

      Verwijderen
  7. Bah wat er g van Piep ik begrijp je helemaal want ik zat eens te janken met een kip op schoot bij de dierenarts in de wachtkamer omdat ik haar in moest laten slapen. Ik laat me gewoon gaan hoor.
    Ik heb dat ook gehad dat er iedere keer weer wat was met mijn kippies en dat ze doodgingen maar nu doen de 3 drie die ik nu heb t goed. Ik dacht ook dat t aan mij lag hoor maar bij Marja ging t ook iedere keer mis.
    En tja, pubers, ik weet er alles van via verhalen van vriendinnen.
    Het erge is dat als je hun pubers hier op visite hebt je dnekt; euh wat zeuren die moeders toch, wat een schatjes.
    haha. erg he.
    Veel succes met hen en hou er dus rekening mee dat ze bij anderen ENIG en leuk zijn. Dat is tenminste wat toch?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, ja inderdaad bij anderen thuis gedragen ze zich altijd voorbeeldig.

      Verwijderen
  8. Wat heerlijk herkenbaar. Hier 3 stuks van dat puberspul. Gisteren nog in de slaapkamers gestofzuigd. En dan hebben ze ineens weer heel veel sokken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Drie pubers! Amai, dan verdien jij je hemel wel volgens mij! En ja, die sokken toch altijd hé ;-)

      Verwijderen
  9. Ja, de schattigheid gaat er behoorlijk af als ze ouder worden!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. de slaapkamer van mijn dochter met ADHD durfde ik in haar tienerjaren niet te betreden, je kon als je mazzel had nog net naar haar bed lopen zonder hindernissen, op een gegeven moment dus ook gezegd dat ik geen vuile was meer uit haar kamer haalde en ze dus zelf verantwoordelijk was voor het feit dat ze schone kleren had. Inmiddels heeft ze een eigen flat en wow wat een verschil. het is er 99 % van de tijd schoon en opgeruimd. als je me dat verteld had toen ze jonger was had ik je niet geloofd ,maar ze is een betere huisvrouw dan ik ben en ook in de flat van haar vriend is het schoon en opgeruimd als zij er geweest is. er is dus hoop voor alle ouders die nu denken hoe moet dat als ze op zichzelf gaan wonen.

    BeantwoordenVerwijderen