Pompoensoep met spinnetjes

Het is hier herfstvakantie momenteel, en om wat in halloweensfeer te komen stelde dochterlief voor om eens spinnensoep te maken. Soep maken, dat kan ik wel. Maar 'spinnensoep', wasda?
"Niet moeilijk om te maken hoor, ik leg het wel even uit" zei dochterlief. Ze had op Ketnet namelijk gezien hoe het moest. Dat is nu één van de voordelen als de kiddies wat groter worden: ze kunnen écht helpen en écht uitleggen hoe iets moet ;-)

Voor diegenen die het ook eens willen proberen, en zoals ik nog nooit van spinnensoep hadden gehoord, zo doe je het dus:

Je kan eender welke soep omtoveren tot spinnensoep. Ik koos voor pompoensoep om een beetje in het halloween thema te blijven.

Dit heb je nodig:

• een kleine pompoen
• 4 dikke wortels
• 1 grote ui
• 2 kleine aardappels
• olijfolie
• 4 bouillonblokjes
• 2 liter water
• 1 theelepel nootmuskaat
• peper en zout
• 1 blik knackworstjes
• spaghetti

Zo maak je de soep: 

• Stoof eerst de ui wat aan in de olijfolie.
• Voeg dan de in stukjes gesneden pompoen, wortel en aardappel toe en laat nog even verder aanstoven.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe.
• Kook de soep gaar en mix ze fijn.
• Kruid af met nootmuskaat, peper en zout.

En nu nog de spinnetjes:

• Snijd de knackworstjes in stukjes: dit worden de spinnenlijfjes.
• Neem vier spaghettisprieten en breek ze in stukjes van ongeveer 6 cm: voor de pootjes.
• Steek nu de sprietjes door de worstjes.
• Gooi de spinnetjes in een pannetje kokend water tot de spaghetti gaar is.
• Leg tot slot de spinnetjes in de soep.Geloof me, alle kinderen vinden dit leuk, van groot tot klein.

Geloof me, alle kinderen vinden dit leuk (en lekker), van groot tot klein.

Gegroet,
Miss Milla

Ochtend

Ik ben een ochtendmens. Ik sta vaak (vrijwillig) heel vroeg op. Ik vind de stilte van de ochtend wel iets hebben, voor de wereld ontwaakt en de drukte van de dag begint.
Vandaag stond ik even stil bij de schoonheid van de herfst: de mooie warme kleuren die voorafgaan aan het onvermijdelijke verval, als de winter dichterbij komt.
Dat alles 's ochtends bedekt is onder een laagje dauw maakt het nog mooier...

Violetta en Piep

Bloemkool-prei soep met een pittige toets van mosterd

De mensen die regelmatig een kijkje nemen op mijn blog weten dat ik een echte soepmadame ben. Ik kan elk seizoen genieten van een heerlijke soepje, maar in de herfst vind ik soep toch nog altijd het beste smaken. Wanneer de temperaturen zakken en de wind guur begint te blazen, kan een kommetje soep mij vaak behoeden van een aanval op de snoepkast.

Bij het koken ga ik meestal uit van het principe 'eenvoud siert'. Ik houd van pure recepten, zonder al te veel tierlantijntjes. Dit principe probeer ik trouwens door te trekken naar de meeste domeinen in mijn leven: ik wil niet verdrinken in een overdaad aan spullen, ik wil geen duizend 'vrienden' op Facebook die ik toch niet ken, ik wil mezelf niet voorbij hollen om steeds meer en meer bezit te verwerven ...

Maar ik wijk af... Dit soepje is heerlijk eenvoudig, maar toch vol en romig van smaak:

Dit heb je nodig:

• 1 bloemkool
• 4 stengels prei (alleen het wit gebruiken)
• 2 teentjes knoflook
• 2 kleine aardappelen
• olijfolie
• 2 liter water
• 4 bouillonblokjes
• 4 koffielepels mosterd
• zwarte peper
• zout

Zo maak je het:

• Snijd de groenten, de aardappelen en de knoflook in kleine stukjes en stoof enkele minuten aan in olijfolie.
• Voeg het water en de bouillonblokjes toe en laat gaar koken.
• Mix de soep fijn met een staafmixer
• Voeg de mosterd toe en mix nog even door.
• Kruid af met peper en zout.

Welkom Piep

We hebben weer vijf kipjes. Na het heengaan van ons Fientje (klik), die nu in de kippenhemel verblijft (tussen de sterretjes), is er een nieuw kipje bijgekomen.
Ik had me nochtans voorgenomen om het vanaf nu bij vier kipjes te houden, maar na een bezoekje aan een welbekende markt in Heist op den Berg ben ik toch overstag gegaan. Tja, dat komt er natuurlijk van als je de kinderen bij hebt en zelf ook niet kan weerstaan aan zo'n schattig kipje.
En schattig is ze, geloof me. Misschien omdat ze zo klein is, het lijkt eerder een vogeltje dan een kip op dit moment. Natuurlijk moet ze nog wat groeien, maar echt groot zal ze nooit worden. Ze is namelijk van het ras Sebright (klik) en deze krieltjes zijn erg klein.

De verkoper verzekerde mij dat het geen probleem zou zijn om haar te houden tussen andere krielkipjes, want anders was ik er sowieso niet aan begonnen.
Als ik haar zie lopen tussen mijn andere kipjes, die ook al niet groot zijn, valt nog meer op hoe klein ze is. Mijn moedergevoelens worden er onmiddellijk door geactiveerd ;-). Hoewel ik de indruk heb dat ze in Violetta (klik) meer een moederfiguur ziet. Misschien omdat Violetta zo'n lieve kip is, of omdat ze een gelijkaardig verenkleed heeft. Ze loopt Violetta de ganse dag achterna, en slaapt 's nachts onder haar buik. Schattig!

Ik hoop vooral dat ze niet ziek wordt, want ik ben ons Fientje nog niet vergeten... Ze is reeds gevaccineerd, maar volgend jaar in het voorjaar krijgt ze zeker weer een prikje.
Oh, ik word steeds gekker op mijn kipjes! Ik vind het zo'n leuke diertjes. En erg nuttig bovendien. Je staat er versteld van hoeveel keukenrestjes en oud brood ze kunnen verorberen. Hun kleine eitjes vind ik ook heerlijk smaken.
Nuja, om te besparen hoef je geen kipjes te nemen, want het geld dat onze dames mij al aan de dierenarts hebben gekost kunnen ze nooit meer terugverdienen onder de vorm van eitjes.
Maar geen erg hoor, ik wou dan ook geen kipjes uit besparingsoverwegingen, maar vooral omdat ik ze zo leuk en gezellig vind. Voor diertjes zorgen kost nu eenmaal geld, en daar moeten we vooral niet over zeuren. Dat hoort er bij.

Jasmijntje, Annalbelle, Pluizemieke en Violetta

Een naam zoeken voor ons nieuwtje was nog een probleem. Mijn zoontje wou persé dat ze ook Fientje zou heten, maar hier heb ik het wat moeilijk mee. Mijn dochter wou de naam Teigetje, vanwege haar beverdering. Uiteindelijk kwamen we tot een consensus: ze zou Jullliette gaan heten. Mooie naam vinden we allemaal. Al moet ik toegeven dat ik ze in de praktijk gewoon Piep noem, omdat ze zo ongelofelijk schattig kan piepen.

Herfstsfeer in foto's

Ok, ik geef grif toe dat mijn hoofd helemaal nog niet naar de herfst staat. We hebben namelijk geen noemenswaardige zomer gehad, en ik heb geen zin in guur en koud weer. 

Gelukkig worden we dit weekend nog even getrakteerd op een heerlijk nazomertje (of herfstzomertje) en hier kan ik de schoonheid ook wel van inzien. Zeker in combinatie met de mooie kleuren die de herfst te bieden heeft, voor het verval eenmaal intreedt. Elk jaar blijf ik het even magisch vinden als de tuin in de lente langzaam weer ontwaakt en tot leven komt. Yep, ik kijk nú al uit naar het voorjaar, en de herfst is nog maar net begonnen...

Er zit dus niets anders op dan er maar het beste van te maken en mijn huis wat in herfstsfeer te brengen. Gezien ik nog steeds in bespaarmodus verkeer -bevalt goed trouwens, ik begin er zelfs plezier in te krijgen- decoreerde ik mijn huis met een budget van nul euro. Alle materialen had ik nog liggen of kreeg ik van een lieve vriendin. Gezelligheid hoeft niet duur te zijn. Als ik voor gezelligheid mijn bankrekening moet plunderen vind ik het trouwens niet gezellig meer ;-)

Met kleine windlichtjes in herfstkleuren bereik je al snel veel resultaat

 

Wat houd ik toch van de verweerde kleuren van gedroogde Hortentia's

Stilleven met takken

De stolpjes vulde ik met belletjes van de Lampionplan die ik kreeg van een vriendin

Een verweerde teakhouten schaal wordt een herfst stilleven

 

Esdoorns krijgen prachtige herfsttinten

Nog steeds een overvloed aan appels

 

Vraag me niet hoe deze struik heet, ik moet je het antwoord schuldig blijven...

Asters

De kleuren van deze antieke boeken vind ik heel goed bij het herfstthema passen

Met kaarsen bereik je altijd snel gezelligheid, ik kan ze niet missen in mijn interieur