woensdag 21 oktober 2015

Herfstblues?

Bestaat er zoiets als herfstblues? Indien ja, dan denk ik dat ik eraan lijd.
De laatste dagen erger ik me aan zowat alles om me heen. Objectief gezien heb ik weinig reden tot klagen: ik ben gezond (voor zover ik weet tenminste), mijn huwelijk staat niet op springen, alles gaat goed met de kids, mijn hond is nog altijd megaschattig en lief (alhoewel ze soms ook wel haar nukken heeft, hormonen zeker?)... Weinig reden tot klagen dus, maar toch lijkt niets me nog af te gaan.

Omdat ze zeggen dat je hart uitstorten zo'n deugd kan doen én helend werkt, gooi ik hier mijn lijst met ergernissen van de laatste tijd op tafel. Als je geen zin hebt in een klaagblog, haak dan maar snel af zou ik voorstellen. Indien je daarentegen zelf ook last hebt van de herfstblues, lees dan zeker verder en laat je eigen ergernissen achter in een reactie. Want samen klagen is altijd leuker dan alleen klagen, nietwaar?

Ok, daar gaan we dan! Hier komt mijn lijstje... ik erger me momenteel blauw aan:

  • Het feit dat het zo verrekt donker is de hele dag. Waar zit die zon? Ga ik nu maanden aan een stuk weer moeten wennen aan de kou, de regen en de gure wind? Als die domme zon tenminste nog een beetje zou willen meewerken was het lang zo erg niet, maar neen hoor, die luie vuurbol is niet van plan haar gezicht nog veel te laten zien de komende maanden.
  • Aan het stelletje 'leuke' mensen die hier in de buurt wonen en die er alles aan doen om het bloed van onder mijn nagels te halen. Deze mensen hebben een kachel (type 'allesbrander' vermoed ik). Niets mis mee natuurlijk... alleen vraag ik me af wat voor rotzooi ze er er allemaal insteken om op te fikken. De stank en de vuile rook die er uit hun schouw komt is werkelijk niet te harden. Heel de buurt heeft er last van. Het erge is dat ze dus niet enkel in de winter stoken, maar het hele jaar door. Hoe vaak ik niet angstvallig mijn ramen en deuren moet dichthouden, mijn 'berookte' was opnieuw in de machine moet steken, mijn kinderen moet binnen houden,... allemaal omdat de lucht door deze mensen verpest wordt. Ik snap het eerlijk waar niet hoe een kachel zo kan stinken. Ik ken nog verschillende mensen met een kachel en daar heeft niemand last van. Het erge is dat deze individuen er zich helemaal niets van aantrekken dat ze zoveel ongemak veroorzaken in de buurt. In het verleden hebben we ze hierover beleefd en tactvol aangesproken, maar spijtig genoeg hebben ze toen de oorlog aan ons verklaard. Ik kan er bijna een boek over schrijven... Ik spreek dus al jaren niet meer tegen deze personen. Ze zeggen soms: 'met sommige mensen kan je niet praten' wel, dit zijn dus dat soort van mensen. Sindsdien zijn er kleine en grote pesterijen van hun kant. Zo vinden deze mensen het dus heel grappig om hun auto's langs beide kanten op 15 cm van mijn auto te parkeren, zodat ik onmogelijk nog wegkan. Eén keer kan ik daar nog wel mee lachen, maar als ze het systematisch blijven doen is het moeilijk om te zwijgen. Toch zwijg ik, ik heb namelijk geen zin in een nog verdere escalatie van de situatie. Je leert er mee leven op den duur, hoe moeilijk dat ook is.
  • Aan al de mensen die niet begrijpen dat ik thuisblijfmoeder ben geworden omdat ik helemaal genoeg had van de 'ratrace'. Voor sommigen lijk je dan niet meer mee te tellen. Ze kunnen het maar niet begrijpen dat je er vrijwillig voor kiest om thuis te blijven voor de kinderen. Er zijn er zelfs die je dan een profiteur vinden (dat zeggen ze wel niet in je gezicht uiteraard). Maar van wie profiteer ik eigenlijk in hun ogen? Ik krijg geen enkele uitkering. Van mijn man misschien dan? Neen ook niet, want hij staat voor 100% achter deze beslissing. Sommigen zijn ook jaloers op de vrije tijd die ik heb. Maar leven van één inkomen heeft uiteraard financiële consequenties en je moet écht wel op een andere manier gaan leven om rond te komen. Dat vergeten ze voor het gemak even als ze jaloers zijn... Want ja, met minder rondkomen, dat willen ze ook niet natuurlijk.
  • Aan het racisme dat er bij velen aan de oppervlakte komt als het over de vluchtelingen gaat. Ze zijn zo bang dat ze een stukje van hun eigen welvaart zouden moeten opgeven... Ik vraag me af hoe het komt dat sommige mensen zo weinig inlevingsvermogen kunnen hebben: vreselijk!
  • Aan het feit dat ik op de één of ander manier mijn huishouden maar niet op orde krijg. Nu moet ik toegeven dat ik veel te perfectionistisch ben, dus daar zal het ook wel een beetje aan liggen misschien...
  • Aan mijn gebrek aan energie: ik sta moe op en ik ga moe slapen. Misschien moet ik toch maar eens proberen mijn vitaminesupplementen elke dag te nemen in plaats van één maal per week (als ik er toevallig eens aan denk). Enkele maanden geleden bleek uit een bloedonderzoek dat ik een aanzienlijk vitamine D tekort heb... op deze manier ga ik dat tekort natuurlijk niet weggewerkt krijgen.
  • Aan het feit dat mijn plan om gezonder te gaan eten en minder te snoepen echt niet wil lukken. Ik heb gisteren wéér twee chocoladekoeken gegeten. Het lijkt er wel op dat ik een 'frustratiesnoeper' ben.

Ik heb nog een heleboel andere ergernissen... maar weet je, ik voel me al een stuk opgeluchter nu ik er een paar van me af heb kunnen schrijven. Bedankt om te luisteren naar mijn geklaag lieve lezers :-) Frustratie ventileren werkt dus écht!! 
Binnenkort schrijf ik een blog over alle mooie dingen in mijn leven - beloofd - want die zijn er natuurlijk ook. Ik besef dat ik zoveel heb om dankbaar voor te zijn.
Jammer genoeg lijken we echter altijd meer te focussen op het negatieve dan op het positieve. Vanmorgen - bij zonsopgang - keek ik naar buiten en zag ik de prachtige herfstkleuren in mijn tuin... 'Oh wat een geluk' dacht ik toen 'dat ik zoiets moois mag zien bij het ontwaken'.



42 opmerkingen:

  1. Volgens mij bestaat de herfstblues zeker wel! Ik baal ook van dat donkere weer... Het regent hier ook heel veel en dan ga ik niet met de meisjes naar buiten, want lopen in de regen vind ik echt niks aan... Dus dan baal ik dat we binnen zitten ;)
    En thuisblijfmoeder... Mensen kunnen altijd jaloers zijn. Ik werk voor mijzelf en mensen denken dan dat je lekker makkelijk thuis werkt, maar natuurlijk is het niet makkelijk... Laat ze maar lekker denken hoor!
    Doortje

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk zelfs dat van huis uit werken met drie kleine kinderen soms moeilijker is dan buitenshuis werken... Je kan niet altijd doorwerken wanneer je wilt want kinderen vragen nu eenmaal veel zorg en aandacht.

      Verwijderen
  2. Oké, komt 'ie:
    punt 1: check
    punt 2: gelukkig geen last van. Wel een buurman die héél racistisch is. En andere buren die ruzie met elkaar hebben en ik met allebei bevriend ben en dan regelmatig te horen krijg "snap niet dat jij met ... kan omgaan" Ach, ik ben nu eenmaal makkelijk :D
    punt 3: check. "Jij hebt toch niets te doen!" Ken je die al?
    punt 4 t/m 7: check
    Zelf nog een punt 8: ruziënde kinderen en een man die gruwelijk de herfstblues heeft en waar ik dan maar mee moet leven..

    Gelukkig zijn er ook heel veel andere leuke dingen om wel van te genieten! Tot je volgende blog :D

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat doet nu deugd om te lezen zeg, dat ik niet de enige ben met die ergernissen.
      Ja, punt 8 kan er bij mij ook nog bij van die ruziënde kinderen.

      Verwijderen
  3. Voilà zie dat is een hart dat uitgestort is! ;-) Herfstblues? Zeker weten... depressies komen meer voor bij "het vallen van de bladeren"... dus een beetje balen is dan nog helemaal niet zo erg.
    Die donkere avonden zijn niet leuk... zeker niet wanneer ik dan met de honden niet meer het bos in durf en gewoon blokjes rond moet wandelen...'s ochtends net hetzelfde trouwens...maar kaarsjes aandoen en genieten van de gezellige lichtjes is toch ook wel leuk.
    Geniet jij maar fijn van thuisblijfmoeder zijn... vroeger toen ik klein was bestond er niet anders...Ik ga intussen halftijds werken en ik vind dat zalig!!! Heerlijk!
    En kan je nu echt niks doen aan die burenmiserie? De anderen moeten daar toch ook over klagen... Samen staan jullie dan toch sterk? Raar ja dat zo een kachel stinkt... ik geloof dat iedereen hier in de buurt zo'n kachel heeft en we hebben niks last... misschien iets met hun schouw? Straks komt er schouwbrand en dan brandt de boel af en moeten ze verhuizen...wie weet! ;-)
    Geniet van de herfst ondanks alle somberheid...elke minuut komen we weer dichter bij de lente!
    grtjs

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Neen, aan die burenmiserie is niets te doen vrees ik... Die mensen wéten dat iedereen last heeft van hun rook, maar dat deert hen niet. We hebben zelfs al eens een dienst voor burenbemiddeling willen inschakelen om tot een oplossing te komen, maar zij hebben toen kenbaar gemaakt dat ze daaraan niet willen meewerken. Het lijkt wel of ze alleen op de wereld zijn en met niemand reling willen houden. Dan houdt het op hé...
      Ik heb een vermoeden dat ze niet enkel hout opbranden maar ook andere dingen die heel vervuilend zijn (vandaar waarschijnlijk de zwarte rook). Maar zoiets kan ik natuurlijk nooit bewijzen.

      Verwijderen
    2. 'reling' moet 'rekening' zijn natuurlijk ;-)

      Verwijderen
  4. St Janskruid van 300 mg heeft mij al jaren de herfst en winter doorgeholpen. Laatst las ik ook dat vitamine D effect heeft op minderen van herfst-winter blues.
    Sinds 6 weken heb ik het dagelijkse rondje van 50-60 minuten ontdekt ( ca 4 x per week)... en ik moet zeggen dat het nog meer effect heeft. :).Misschien heb je wat aan deze info.
    Groetjes van Lisa

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeker heb ik wat aan je tips! Bedankt!
      Ik heb inderdaad een vermoeden dat het vitamine D tekort me wat neerslachtiger maakt.

      Verwijderen
    2. Vit D tekort maak zeker neerslachtig. Maar gebruik wel een hoge dosering anders los je het tekort nooit op. Ik gebruik Bonusan D3 druppels in olie en neem er wel 7. Dan zit ik aan ca. 2100 IE of 525 mcg. Geen tekort maar ook niet teveel D3 in bloed.
      Bonusan is goed en de goedkoopste.
      Mary

      Verwijderen
    3. Bedankt voor de info. Ik neem een soort pilletjes, ik weet eigenlijk of de dosering hoog genoeg is... zal het dadelijk eens nakijken op de verpakking.

      Verwijderen
  5. Wat lijkt me dat lastig als je last hebt van de herfstblues. Ik heb ook wel kleine ergernissen. Dat het zo donker is nog s morgens en dat vieze vochtige weer. Bah! Gelukkig beheerst het me niet. Heb gehoord dat lichttherapie wonderen kan verrichten. Dat doe je met een daglichtlamp. Misschien een oplossing?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik heb al wel gehoord van lichttherapie. Misschien moet ik dat inderdaad maar eens overwegen, want ik heb echt moeite met het gebrek aan licht in het najaar.

      Verwijderen
  6. Oef...en de donkere dagen voor de kerst zijn nog niet eens begonnen.......
    Die buren met die stinkkachel zouden mij ook tot wanhoop drijven hoor!
    Zelf heb ik niet veel last, straks wel, zo eind december en januari als de echte korte dagen er zijn. Dan kan ik heftig naar helder daglicht gaan verlangen en in januari ben ik ook he-le-maal klaar met al de "gezelligheid" binnen en wil ik lente!
    Ik hou verder wel erg van de seizoenen. Altijd zomer met ellenlange avonden zou me ook niks lijken. De verandering elke 3 mndn vind ik wel fijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik houd nochtans eigenlijk ook wel van de herfst hoor... ik schreef er onlangs nog een blogpost over. Maar momenteel lijkt het me echt niet af te gaan. Komt wel weer goed!

      Verwijderen
  7. Die vitamines innemen elke dag vind ik ook zo moeilijk. Ze staan naast me in doosje met vakje voor elke dag en ik heb het al op de to-do-list gezet en toch lukt dat me maar 3-4x per week dat te doen. Raar.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tegen grijs weer kan ik ook niet tegen. Lang leve de zon.
    Buren daar kan ik ook boeken over schrijven. Onze naast buren, klagen over onze bomen ( tja ze staan er al meer dan 30 jaar) zij hebben een jaar of 4-5 geleden naast ons gebouwd. Maar als het heel warm is doen ze er alles aan om hun auto's te parkeren onder onze bomen. of toch in de schaduw ervan. Het huishouden herken ik ook. En als thuisblijfmama is het ook altijd wel iets. Maar als wij de rekening maken zou het grote deel van wat ik verdien naar de opvang gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jullie hebben dus ook 'leuke' buurtjes blijkbaar...
      Ikzelf heb heel lang gewerkt, ook als ik al kinderen had. Ik vond de combinatie werk/gezin erg zwaar. En je hebt gelijk: een groot deel van je inkomen gaat dan sowieso naar de opvang en naar andere extra kosten die je hebt. Bovendien zijn er tegenwoordig ellenlange wachtlijsten voor de kinderopvang, als je dan geen beroep kan doen op familie of zo voor de opvang kom je sowieso in de problemen.

      Verwijderen
    2. Inderdaad, hele leuke buren;-) Hij heeft tot zijn 10 jaar in het hartje van Antwerpen gewoond, kende tot dan geen boom. Nu wonen ze op den boerebuiten ( platteland) Ligt er een dennenappel bij hen, smijten ze die terug. Ze zijn maar 1 keer echt vriendelijk als ze "iets" gedaan willen krijgen.
      Enkele maanden terug had onze wilde poes kleintjes, ze kropen gewoon over de omheining om ze eten te geven. Terwijl wij ze wel eten binnen gaven.

      Verwijderen
    3. Niet leuk, zulke buren :-(
      Je hebt er ook die persé op 'den buiten' willen wonen, maar dan klagen als er een haan kraait of als de boer het veld aan het bemesten is. Blijf dan maar lekker in de stad wonen, zou ik zeggen.

      Verwijderen
  9. 1. Ja, vreselijk geen zon!
    2. Nee
    3. Spijt van dat ik dat niet heb gedaan
    4. Eens
    5. Hier ook een perfectionist, maar ik heb een hulp, dus niet op dit vlak
    6. Moe, moe heel herkenbaar
    7. Ach, soms geef ik er aan toe. Gaat er een hele reep chocolade op bij de thee 's middags.
    Nee, ik heb geen herfstblues. Maar soms is het gewoon zo. Geef er lekker aan toe. Mag ook wel eens een keer. Je hebt het druk genoeg met een gezin. Voor alles is een tijd, ook voor lekker klagen en een dagje bank hangen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je hebt gelijk, soms zijn we gewoon ook veel te streng voor onszelf...

      Verwijderen
  10. Ik heb het ook en dacht dat het aan de laatste loodjes van de zwangerschap lag maar misschien de combi met herfstblues veroorzaakt het......erger me de laatste dagen kapot aan alles en iedereen en dat iedereen zo egoïstisch is en wij we ons steeds weer aanpasssen....klaar ben ik ermee. Alleen mensen die ook voor ons klaarstaan doen we veel voor en voor de rest....alleen als het ons uitkomt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Als je zwanger bent komen de hormonen er ook nog bij. Ik was ook nooit echt negen maanden op een roze wolk tijdens mijn zwangerschappen. Tegen het einde wordt het vaak fysiek ook nog erg zwaar. Ik wens je in ieder geval een vlotte bevalling en een wolk van een baby toe :-)

      Verwijderen
  11. He jakkes, genoeg redenen voor een herfstdip zie ik. Wat erg, die buren. Is daar nu echt niets aan te doen?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik vrees van niet. Ze willen gewoon niet met ons praten, zelf niet via burenbemiddeling...

      Verwijderen
  12. Zo'n dagen zijn heel normaal en alles even op een rijtje zetten kijken waar het schoentje knelt, dat helpt. En aan de dingen waar je iets aan kan doen, dan ook iets doen.

    Een nazomertje in Spanje helpt ook. Ik ben nu een kleine twee weken terug en de herfst is best oké :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Laat het er maar allemaal lekker uit! Kan deugd doen! ;-) Ik heb momenteel zelfs geen puf meer om me te ergeren, dat zegt genoeg denk ik... :-(

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat zegt inderdaad genoeg. Een beetje zon zou al veel goedmaken denk ik.

      Verwijderen
  14. Ik heb al een tijdje het gevoel dat je niet zo goed in je vel zit.
    Weet je wat je ook doet thuisblijven of werken er zullen altijd mensen zijn die iets vinden.
    Zelf vind ik dat je veel tijd in kinderen moet steken en er voor ze moet zijn.
    Ze zullen later echt niet denken; goh wat had mijn moeder toch een geweldige carriere nee je denkt later aan de thee momenten met je moeder. Mijn man had het er in het weekend nog over dat uit school er thee was en dat hij een snoepje of koekje erbij mocht. Hij wist zelfs nog te vertellen wat voor koekje of snoepje.
    Wat is belangrijker wat je kinderen goed en fijn vinden of wat de anderen vinden?
    En ja schrijven over je frustraties helpt echt he.
    Ik doe het nu al zo een jaar of 10.
    Lekker hoor.
    Wat je eetpatroon betreft; doe zoals ik het gedaan hebt als het je wat lijkt. gewoon langzaam aan dingen veranderen en niet in 1 keer op een maandag.
    Ik hou t goed vol met af en toe een "foutje".
    Ik merk wel dat zodra ik suiker eet, ik opeens weer opvliegers krijgt in dezelfde nacht en de dag erop dus zoveel invloed heeft suiker op je.
    Heb jij iets wat jou heel blij zou maken?
    Ik noem maar wat; een uitstapje, weer kippetjes erbij, misschien iets nieuws of anders in je huis?
    Verwen jezelf dan een keer.
    Dat verdienen we allemaal op zijn tijd.
    liefs en sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je uitgebreide reactie.
      Je hebt overschot van gelijk als je zegt dat je veel tijd in je kinderen moet steken. Ik heb lang gewerkt en het begon op den duur meer en meer te wringen... Nu ben ik thuis, en daar ben ik blij mee, maar toch merk ik dat je dan vaak niet meer voor vol wordt aanzien. Maarja... wat anderen denken daar hoef ik mij natuurlijk niets van aan te trekken. Zo is het in theorie, in de praktijk merk ik toch dat het me kwetst.
      Terug kippetjes durf ik niet aan op het moment: ik had er nog vier over en vorige week lag er wéér eentje dood. Ik had het net geadopteerd uit een opvangcentrum. Wellicht was het ziek, maar daar had ik niets van gemerkt... Ik vind het tegenwoordig moeilijk om me nog met de kipjes bezig te houden: je bent er zo aan gehecht en dan gaan ze dood. Onlangs dachten we nog om dwerggeitjes te houden. Ik vind een huis zonder dieren zo leeg, maar ik durf er toch niet aan te beginnen. Stel dat ze ook weer doodgaan...
      Schrijven over je frustraties werkt inderdaad. Alleen, de écht persoonlijke dingen durf ik nooit op internet te posten...

      Verwijderen
    2. Wilde er nog even aan toevoegen; volgens mij is kinderen opvoeden het belangrijkste wat er is en niet geld verdienen.
      Toen ik niet meer kon werken merkte ik ook dat mensen veranderden om mij heen, vond ik erg moeilijk. Al deed ik jaren veel vrijwilligerswerk nog dan ben je in ogen van sommigen niet goed bezig maar volgens mij denken we ook vaak voor anderen hoor en oordelen we het hardst over onszelf.

      Dan kleine tip over gezonder; probeer wat meer water te drinken.
      Voelt goed en ik ga mijn eigen advies opvolgen want ik drink veel te weinig. liefs.

      Verwijderen
    3. Ja, inderdaad... meer water drinken. Ik ga het proberen! Frisdrank en zo drink ik sowieso niet, maar wel veel koffie. Véél teveel koffie.
      En ik ben het met je eens: kinderen opvoeden is inderdaad het belangrijkste wat er is... alleen kost het handenvol geld om ze groot te krijgen. Vroeger toen ik nog werkte had ik veel minder tijd voor de kinderen, maar wel veel meer financiële ruimte... Nu is het moeilijker op dat gebied, maar zeker niet onmogelijk. En het feit dat ik nu elke dag aan de schoolpoort kan staan is voor mij onbetaalbaar.

      Verwijderen
  15. Fijn dat het al beter voelt dat je het van je afgeschreven hebt. Ik vind het ook niks dat het nu al zo donker is. Het lijken de donkere dagen voor kerst wel.
    Bij mij helpt het om waxinelichtjes in mooie houders aan te steken zodat ik geniet van het extra licht en het licht door gekleurd glas heen.
    Als ik echt helemaal zat ben van donker weer dan pak ik mijn bright light en heb ik superveel licht. Het is net alsof de kamer de ineens een heel stuk groter wordt en er daardoor van binnen ook meer ruimte komt.
    Ik ben de laatste tijd veel aan het lezen/leren over MBTI. Persoonlijkheden en karaktertrekken. Ik ben extrovert in voelen en kan me heel goed verplaatsen in andermans gevoelens. Of ik iets nu heb meegemaakt of niet. In Nederland valt het me op dat veel mensen introvert zijn qua gevoelens. Zij referen naar wat zij hebben mee gemaakt. Dat kan heel warm zijn, maar kan je als extroverte voeler ook koud op je dak vallen als de ander iets niet heeft meegemaakt. Dan is het voor hen heel lastig om jou te begrijpen en/of te steunen en wordt er gemakkelijk geoordeeld.
    Misschien kun je hier wel helemaal niks mee, mij heeft het goed geholpen en wellicht heb je er iets aan.
    Sterkte met alles!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Mag ik je nog even wat meer uitleg vragen want het interesseert me wel?
    Zo'n 'bright light' , is dat een lamp voor lichttherapie? En MBTI, daar heb ik nog nooit over gehoord. Heeft het ook iets te maken met 'hooggevoeligheid' of zo?

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Ja, een bright light is een daglichtlamp. Ik heb hem jaren geleden gekocht en hij kan gebruikt worden voor daglichttherapie. Ik doe dat er niet mee, ik zet de lamp aan als ik het nodig heb.
    Als je gaat googlen op mbti test kom je veel testen tegen. Ik heb verschillende tests gedaan, maar door meer te leren over de functies kwam ik erachter wat mijn echte type is. Om te beginnen gaat het erom of je introvert of extrovert bent. En dan of je eigenschappen zoals gevoel, denken, intuitie introvert of extrovert zijn. Mijn oudste zoon heeft zich er helemaal in verdiept en zodoende zijn we er hier nu allemaal mee bezig. Ik heb er heel veel aan dat ik zoveel leer over mezelf en anderen. Sommige mensen zien de MBTI types als hokjes. Ik zie het vooral als uitgangspunt om verder te kunnen ontwikkelen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor de verdere info. Zo'n lamp lijkt me wel wat!
      Ik ga straks eens wat opzoekwerk doen over MBTI, dank voor de tip.

      Verwijderen
  18. Ik herfstdip met je mee. Bah. Alles is "stom'. Vind ik. En eigenlijk ligt dat gewoon helemaal aan mezelf.

    BeantwoordenVerwijderen