zaterdag 11 januari 2014

Vooroordelen

Afgelopen woensdag ging ik naar de markt om wat fruit en groenten te kopen. Zoals gewoonlijk zag alles er weer super lekker uit, en had ik plannen om een heleboel groenten in te vriezen. Twee volle zakken groenten en fruit kostten mij slechts 12 euro, dus vond ik dat ik goed had gekozen.
Toen ik betaalde zei de marktkramer dat ik nog een gratis groentenpakket meekreeg, omdat ik voor boven 10 euro had besteed. Ik nog blijer natuurlijk, met mijn gratis uien, wortelen  en een koolraap.
Mijn blijdschap sloeg snel over naar paniek toen ik voelde hoe zwaar mijn zakken wogen. Ik moest immers nog een heel stuk lopen tot mijn auto, die ik een stuk buiten het centrum had geparkeerd.
Na enkele minuten lopen deden mijn schouders al pijn van het sleuren (ik heb dan ook niet echt een conditie om over op te scheppen). Het moet wel zijn opgevallen dat ik zo aan het sukkelen was, want plots hoorde ik een stemmetje achter mij: "Mevrouw, mevrouw".
Ik keek achterom en zag een jonge vrouw. Ze zei in wat gebroken Nederlands: "Ik zal u helpen dragen", en nam een zak van me over. Ik vond dit erg lief. Ze liep een heel stuk mee met mij en we maakten een praatje. Blijkbaar zaten onze kinderen op dezelfde school.
Ik bedankte haar voor de hulp en zei tot ziens. Eigenlijk maakte dit voorval mijn dag goed. Zomaar geholpen worden door iemand die je niet kent, dit maak je in onze individualistische maatschappij niet zoveel meer mee.
Een paar dagen later vertelde ik dit voorval aan een (Marrokaanse) vriendin. Ze zei dat het in hun cultuur heel gewoon is om je medemens spontaan te helpen.
Haar oudste zoon wou ook eens een ouder dametje helpen op straat, vertelde ze. Toen hij haar aansprak begon die dame te roepen dat hij haar met rust moest laten en begon hem uit te schelden. Ze vertrouwde het niet.
Uiteraard was die jongen heel erg aangedaan door dit voorval: zijn goede bedoelingen werden onmiddellijk verkeerd geïnterpreteerd.
Ik begrijp natuurlijk wel dat je een beetje op je hoede moet zijn, maar we mogen toch ook niet paranoïde worden. Soms kunnen wij Belgen best nog wel wat leren van de behulpzaamheid en gastvrijheid van onze medemens met buitenlandse roots.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen