zaterdag 20 september 2014

Vier

Volgende maand wordt ons kleinste rakkertje al vier. In mijn ogen nog heel klein, in de ogen van de meeste van mijn vriendinnen ook. Zij hebben immers bijna allemaal al pubers. Ik ben de enige in mijn vriendenkring met een nakomertje.
Ik werd voor het eerst moeder toen ik bijna 27 was, op mijn 31ste volgde het tweede kind en op mijn 38ste onze jongste. Er was zoveel leeftijdsverschil dat alles bij de derde zwangerschap weer bijna terug nieuw leek. Ook alle babyspullen moesten opnieuw gekocht worden.

Bizar en ook jammer eigenlijk, dat je zo veel dingen vergeet. Ook al neem je je op dat moment voor om bepaalde dingen nooit, maar dan ook nooit te vergeten... Opeens besef je dat je je niet meer precies herinnert hoe alles was toen je eerste kind nog piepklein was. Je moet even terug in het boekje kijken wanneer hij nu weer voor het eerst omrolde bijvoorbeeld.
Gelukkig zijn er nog filmpjes, foto's of notities, maar het moment zelf van de eerste vlindertjes die je in je buik voelde als je je kind voor de eerste keer echt voelde bewegen, dat moment zal je nooit meer opnieuw beleven. Zelfs al herinner je het je nog haarscherp, het is voorbij...

Wanneer je voor het eerst moeder wordt maak je ook kennis met een liefde die je nog niet kende, toch niet in die allesoverheersende mate. Het gevoel dat je je eigen leven zou geven voor je kind. Onvoorwaardelijk liefde. Zelfs als je kind is opgegroeid tot een puber, die bij momenten het bloed van onder je nagels haalt, dan nog is die liefde er, zonder ooit in intensiteit af te nemen, integendeel...
Mijn kinderen grootbrengen en opvoeden tot gelukkige volwassenen is de allerbelangrijkste taak die ik heb in het leven. Moeder zijn is een enorme verrijking, maar het maakt je ook zo kwetsbaar als mens. Ik kan er zelfs niet over nadenken wat ik zou doen moest er iets ergs met mijn kinderen gebeuren. Ik laat die gedachten niet toe. Ik hoop gewoon dat het nooit gebeurt.

Het doet me al zo'n pijn als ik merk dat mijn zoontje dat nu nog geen vier is, niet meer graag naar school gaat. Elke ochtend verzint hij uitvluchten om niet te moeten gaan. Mijn hart breekt, ik zou op zo'n moment wel kunnen janken als een klein kind. Ik zou niets liever willen dan hem lekker bij mij thuis houden, in plaats van hem toch naar school te sturen. Want dat moet nu eenmaal, voor zijn ontwikkeling... Ik zoek naar een oplossing, zoek naar de oorzaak. Want ik vind het zo vreselijk triest dat mijn kleine man zich niet goed voelt op school ...


13 opmerkingen:

  1. Dat moedergevoel gaat (hopelijk) nooit meer over... Wat beroerd dat hij zich niet fijn voelt. Heb je al op school gepraat, of de juffen iets merken/weten? Ik weet niet hoe het met jouw kinderen zit, maar de mijne zijn nogal slecht in zelf vertellen wát er precies is dat ze dwars zit...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, mijn kids zijn ook binnenvetters. Ik heb al met school gepraat, maar zij zeggen ook niet te weten hoe het komt.

      Verwijderen
  2. Zucht....wat een lief stukje heb je geschreven.
    Het cliché is waar, de tijd vliegt, en je denkt dat je onthoudt hoe het gewicht van zo'n kleintje op je arm voelde ....toch weet je het niet meer precies. Hoe het was toen ze voor het eerst gingen brabbelen. Wat precies?? Hoe ze roken als ze net uit bad kwamen. Hoe ze hun eerste stapjes gingen zetten (ik heb een tweeling, dus praat vaak in meervoud :-))
    Gaat je zoon sinds kort naar school? Oh, zo vreselijk om te zien wanneer je kind zich ongelukkig voelt op school. Het kan vanalles zijn...de juf, de andere kinderen, mist zijn moeder, wil vrijheid.
    Ik wens je alvast een fijne verjaardag.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je.
      Ja, gek hé, dat je toch zoveel vergeet over die bijzondere tijd...

      Verwijderen
    2. Een tweeling lijkt me ook heel bijzonder trouwens :)

      Verwijderen
  3. Héél herkenbaar, dat de tijd zo vlug gaat. Mijn jongens zijn 10, 8 en bijna 2,5. Denk nu soms al met zoveel heimwee aan onze jongste zijn geboortedag, de weken erna,.....
    Ben stiekem blij dat hij nog niet zindelijk is, dus kan hij nog niet naar school. Meneertje denkt er ook nog niet over na, om op het potje te gaan. Want krijg er steeds een welgemeende neen te horen.

    Jammer dat je zoontje nu al dingen verzint om niet naar school te hoeven. Op sommige scholen krijgen de kinderen ook niet de kans om nog kind te zijn. Wij hebben op dat vlak zeker geen klagen.
    Hoe is je zoontje op school ??

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh, niet aantrekken van die zindelijkheid hé, mijn zoontje was pas met 3,5 overdag helemaal zindelijk. Geef hem maar lekker de tijd om op zijn tempo zindelijk te worden. Eens ze er aan toe zijn, gaat het bijna vanzelf. Dat is toch mijn ervaring tenminste.
      Mijn zoontje ging vorig jaar wel graag naar school, maar dit jaar niet meer. Hij is ook vaak 'stout' op school en dan wordt hij natuurlijk gestraft. Maar misschien is hij wel stout uit frustratie...

      Verwijderen
  4. Onze zoon (eind mei 4 geworden) had rond zijn vierde verjaardag ook een moeilijke periode. Je voelde de frustratie bij hem. En na die periode kon hij opeens veel meer en was hij veel zelfstandiger dan voorheen. Wij hebben er toen voor gekozen om hem pas na de zomervakantie naar de basisschool te laten gaan (we wonen in ned.) en daar ben ik achteraf heel blij mee. M'n zoontje is een gevoelig mannetje en sprongen in zijn groei en ontwikkeling gaan vaak met veel frustratie gepaard. Misschien is dat bij jouw zoon ook het geval. In ieder geval kan ik me voorstellen dat het je erg aan het hart gaat, ik wil met mijn reactie niet de indruk wekken het 'beter te weten' maar ik wil je graag een hart onder de riem steken. Sterkte met de kleine man!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Bedankt voor je lieve reactie. Mijn zoontje is inderdaad ook een erg gevoelig mannetje, stoer aan de buitenkant, maar met een heel gevoelig zieltje. Hier in België gaan bijna alle kinderen al op 2,5 jaar naar school, wat ik persoonlijk erg vroeg vind. Ik ben hem dan ook lang 's middag nog gaan ophalen, zodat hij maar een half dagje naar school moest.
    De ontwikkeling van kinderen op die leeftijd gaat inderdaad met sprongen. Dat heb ik ook al gemerkt bij mijn zoontje. Misschien heeft het daar ook wel mee te maken. Hij zit momenteel ook in een nogal grote klas (24 leerlingen) in een grote school. Misschien komt er teveel op hem af...

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Oh die stoere buitenkant en gevoelige binnenkant herken ik heel erg! Mensen die hem niet kennen (en zelfs mensen die hem wel kennen) herkennen die gevoeligheid ook niet en dat levert soms ook problemen en frustratie op. Mijn zoon is gelukkig begonnen in een klasje van 15 kinderen, ben ik erg blij mee. Daar houdt hij zich groot en doet leuk mee, maar thuis komt er af en toe een hoop frustratie uit (lees: verschrikkelijk driftbui :-)). Hij vind het gelukkig wel leuk en de juffen vind hij ook leuk maar het blijft een wankel evenwicht. sterkte hoor! ik voel echt met je mee.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Fijn dat je zoontje in een klein klasje zit! Ze zijn nog zo klein, en als je ziet wat een prikkels er soms al om hun af komen...
      Tja, en die driftbuien, da's hier thuis soms ook wel. Niet makkelijk, maar waarschijnlijk hun manier om hun frustratie te kanaliseren.

      Verwijderen
  7. Verschrikkelijk zeg, dat je mannetje zo verdrietig is als hij naar school gaat. Hopelijk gaat het snel voorbij.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik ben GREAT DR AKHERE, de krachtige spell-founder die jouw probleem kan oplossen
    binnen 24 uur. Ik ben al meer dan 35 jaar een spell-caster
    en mijn werk spreekt enorm tot mij. u kunt contact met hem opnemen via mijn privé e-mailadres zazabatemple@yahoo.com of WhatsApp +38972751056

    Ga je via zo'n PREDICAMENT HIERONDER:

    (1) Wil je financieel rijk worden?
    (2) Wil je je ex terug?
    (3) Heb je altijd slechte dromen?
    (4) Wil je gepromoot worden op je werkplek?
    (5) Wil je dat vrouwen / mannen achter je aan rennen?
    (6) Wil je geestelijk krachtige magie?
    (7) Wil je een spirituele kracht voor cocaïnebedrijven?
    (8) Wil je zwanger worden?

    BeantwoordenVerwijderen