vrijdag 2 mei 2014

Update: Violetta and the Bitches

Enkele dagen geleden schreef ik over de intriges in het kippenhok.
Kort samengevat komt het hier op neer: Jasmijntje de Verschrikkelijke en Annabelle maken Violetta het leven zuur.
Nu ken ik (nog) niet veel van kippen psychologie, maar ik denk dat kippen gewoon een beetje hetzelfde in mekaar zitten als (sommige) vrouwen ;-). Is er eentje veel slimmer dan zijzelf, dan kunnen ze dat nog net verkroppen, maar oh wee als er eentje veel en veel mooier is. Dan steekt jaloezie keihard de kop op en willen ze mekaar het liefst de ogen uitpikken.
Ja, geef maar toe, we kennen allemaal wel van deze exemplaren in onze omgeving: collega's, buurvrouwen, zogenaamde vriendinnen, en jazeker soms zelfs zussen...

Ik heb van nature altijd het meeste sympathie voor de underdog. 't Is sterker dan mijzelf, ik wil ons Violettaatje dus helpen. Maar hoe doe ik dat?
De simpelste oplossing is volgens mij een haan in 't kippenhok, om de lady's wat in toom te houden (dit zou in de mensenwereld de zaken alleen nog maar erger maken vrees ik).
Ik zou wel een haan willen, want ik vind het prachtige dieren. Alleen vrees ik dat de buren dit niet zo heel tof zouden vinden (alhoewel we niet in de stad wonen) en binnen de kortste keren de arm der wet zouden langs sturen. Verder heb ik ook niet veel zin in een kuiken in mijn cake ;-), dus een haan komt er hier voorlopig niet in.

Een andere oplossing dus... Nu hoorde ik dat als er zich eens een hiërarchie heeft gevormd in het kippenhok en er komt nadien nog eentje bij, deze automatisch de laagste wordt in rang.
Ik wil sowieso nog wel een kippetje bij en de ruimte is er, dus waarom niet? Dan is ons Violetje tenminste niet meer alleen in haar onderdanige positie, en met een beetje geluk stijgt ze nog in rang. Geef toe, strak plan hé!

Wij dus naar de befaamde zondagsmarkt in H**st op den Berg, waar ze al deze leuke kippetjes verkopen. Druk, druk, druk,... echt niet te doen! En met een kleuter en een hond in je kielzog valt dat helemaal niet mee. Gelukkig vonden we al snel de kraam met kippen. Nu ken ik helemaal niets van kippenrassen, dus kies ik gewoon een kip uit die ik mooi vind en die er rustig uitziet. Ik zag er eentje met een hele mooie bevedering, en onze kleuter vond deze ook leuk, dus zij werd het.
Toen zagen we nog een heel mooi wit kipje, net een pluizenbolletje. Na wat smekende puppy blikken van onze kleuter en van ondergetekende richting manlief namen we deze ook mee naar huis.

Inmiddels zijn we bijna een week later en na geduldige en grondige observatie heb ik zicht op de nieuwe hiërarchische verhoudingen in het kippenhok.
De opper bitch is nog steeds Jasmijntje de Verschrikkelijke. Haar vriendin en bondgenoot blijft Annabelle (de meeloper haha) en dan is er nog de nieuwe kip (Josefien) die ze ook min of meer tolereren. Josefien doet er blijkbaar ook alles aan om in de gunst van het tweetal te komen, de slijmbal...

Jasmijntje (opper bitch) en Annalbelle (meeloper)
Josefien (de slijmbal)

Dan gaan we over tot de laagste in rang: inderdaad, nog steeds ons Violettaatje. Het goede nieuws is dat de witte pluizenbol (Pluizemieke) ook een onderdanig kipje is, en dat ze veel optrekt met Violetta. Nu staat ons kneusje tenminste niet meer helemaal alleen.

Pluizemieke (vriendin van Violetta)

's Avonds sluit ik de kipjes op in hun slaaphok, zodat ze niet ten prooi kunnen vallen aan stoute roofdieren. De (inmiddels) drie bitches zitten als het begint te schemeren altijd al lekker in hun hok. De twee kneusjes mogen er van deze dames niet in, en als het aan hen ligt moeten ze de nacht maar onder de blote sterrenhemel doorbrengen. Violetta en Pluizemieke pak ik dus op (dit laten deze lieverdjes gewillig toe) en zet ik ook binnen.
Violetta (de zielepoot)

Manlief had intussen ook medelijden gekregen met deze twee sukkelaartjes. Dus maakte hij met wat restjes hout een privé huisje voor onze poppemiekes.
Vanavond mogen ze er voor de eerste keer in slapen. Hopelijk zijn ze er blij mee!
Ik houd jullie op de hoogte...






18 opmerkingen:

  1. Lijkt wel een soap zo! Maar nu vind ik het zielig voor het nieuwste underdogje, eh kippetje... :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, wat een leuk verhaal weer! En prachtige kipjes er bij zeg.
    Ik vroeg me opeens af of de underDOG in jouw verhaal niet meteen een hint is naar het probleem. Bij honden ontstaan soms gevechten door lichaamstaal. Een hond met haar voor zijn ogen kunnen ze niet lezen, een hond zonder staart ook moeilijker. Zou het bitchen van de opperkip niet te maken kunnen hebben met de kuif van beide underdog kipjes?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zou best wel kunnen, ze hebben idd allebei een kuif.

      Verwijderen
  3. Reacties
    1. Ja hé, ik heb dat in de 'mensenwereld' ook altijd.

      Verwijderen
  4. Ooooh, Pluizemieke, zo schattig ! Ik wil er ook zo eentje :-) !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En 't is zo'n lieverdje, net als Violetta... en zoo tam :)

      Verwijderen
    2. We zijn aan het uitkijken voor een ander huis, en daar moet gewoon een grotere tuin bij om kippen te kunnen houden. Dan zullen het er ook zijn met van die kuifjes, dat is gewoon super !

      Verwijderen
  5. Ik betrap mezelf erop dat ik al zo vreselijk gehecht ben aan onze kipjes, ja zelfs ook aan de bitches ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel veel vrouwen bij elkaar in een ruimte noemen wij in Nederland een kippenhok :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het lijken soms net mensen hahaha ☺
    Geweldig hoe je dit beschrijft, ik moet er zo om lachen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja ook mensen hebben vaak van die kleine kantjes hé...

      Verwijderen
  8. Wow, die pluizenbol, hihi. Je schrijf ookal zo leuk, lig helemaal in een deuk (heee, dat rijmt :) Leuke blog, laat ik deze maar even volgen!
    XXX
    Arjanne

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Via Mammalien hier komende kijken. Leuke blog, ik volg je :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Bedankt! Ik ben blij met elke nieuwe volger :)

    BeantwoordenVerwijderen